Zofia Rabcewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zofia Rabcewicz
Ilustracja
Zofia Rabcewicz ("Žofie z Poznańských") w Pradze w 1892
Imię i nazwisko Zofia Maria Rabcewicz
Data i miejsce urodzenia 7 października 1870
Wilno
Data i miejsce śmierci 3 września 1947
Milanówek
Instrumenty fortepian
Gatunki muzyka poważna
Zawód pianistka
Aktywność 1891–1947
Wydawnictwo Odeon, Muza
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Grób pianistki Zofii Rabcewicz na Starych Powązkach w Warszawie

Zofia Maria Rabcewicz (ur. 7 października 1870 w Wilnie, zm. 3 września 1947 w Milanówku) – polska pianistka, juror Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina w latach 1927, 1932 i 1937.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Edukacje muzyczną rozpoczęła w 1877 roku w Konserwatorium Rosyjskiego Cesarskiego Towarzystwa Muzycznego u Iosifa Borowki w Petersburgu. Od 1884 była uczennicą Antoniego Rubinsteina. Naukę zakończyła 31 maja 1890 grając na dyplomowym koncercie Koncert d-moll Rubinsteina. Za ten występ została wyróżniona i nagrodzona dwoma fortepianami. W 1891 odbyła tournée po Rosji, Niemczech i Austrii zbierając entuzjastyczne recenzje.

W 1918 osiadła na stałe w Warszawie, gdzie występowała z recitalami chopinowskimi, brała udział w koncertach symfonicznych i kameralnych ze skrzypkami i wiolonczelistami. Od 1921 występowała w Polskim Radio, a w 1922 zadebiutowała w Warszawie odnosząc wielkie sukcesy. W latach 1893–1918 występowała tylko sporadycznie. W czasie I wojny światowej dawała charytatywne koncerty na rzecz polskich rodzin. W latach 1922–1928 uczyła w Konserwatorium Warszawskim oraz w Szkole Umuzykalniającej Wysockich. Jej uczniami byli między innymi Tomasz Kiesewetter, Maria Strakacz i Stanisław Chojecki. W latach 1927, 1932 i 1937 była jurorką Międzynarodowych Konkursów Pianistycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie.

Połączenie fenomenalnej pamięci artystki z jej wspaniałą techniką pianistyczną pozwalało jej wykonać natychmiast kilkadziesiąt utworów. Jej repertuar obejmował niemalże wszystkie dzieła Chopina i Schumanna, większość sonat Beethovena oraz kompozycje Couperina, Rameau, Scarlattiego, Bacha, Haydna, Mozarta, Schuberta, Liszta, Brahmsa, Francka, Liadowa, Rachmaninowa, Skriabina, d’Alberta, Clementiego, Fielda i innych. Propagowała dzieła Stanisława Moniuszki, Michała Kleofasa Ogińskiego, Aleksandra Zarzyckiego, Zygmunta Noskowskiego, Ignacego Jana Paderewskiego, Franciszka Brzezińskiego, Henryka Melcera, Karola Szymanowskiego, Juliusza Zarębskiego i Ludomira Różyckiego.

Okupację spędziła w Warszawie, gdzie dała ok. 60 koncertów konspiracyjnych. W 1946 była gwiazdą pierwszego Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Dusznikach-Zdroju[1]. Ostatni jej występ odbył się 2 lipca 1947 i był to był recital chopinowski w Polskim Radiu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jej mężem był Jerzy Rabcewicz (zm. 1930). Pobrali się w 1893 roku i mieli piątkę dzieci.

Zofia Rabcewicz wraz z mężem spoczywa w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 237–IV–9/10)[2].

Postanowieniem prezydenta Bolesława Bieruta z 6 września 1947 pośmiertnie została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitną i długoletnią działalność artystyczną[3].

Zofia Rabcewicz była siostrą babki ze strony ojca aktorki Aliny Janowskiej[4]. Krzysztof Logan Tomaszewski jest prawnukiem pianistki ze strony matki Zofii[5].

Dyskografia[6][edytuj | edytuj kod]

  • Ballada F-dur op. 38 F. Chopina, Odeon, 1932
  • Ballada F-dur op. 38 F. Chopina, Muza 1932
  • Mazurek C-dur op. 56 nr 2 F. Chopina, Odeon, 1932
  • Mazurek cis-moll op. 63.3 F. Chopina, Odeon, 1932
  • Walc cis-moll op. 64.2 F. Chopina, Odeon, 1932

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Międzynarodowy Festiwal Chopinowski w Dusznikach-Zdroju (pol.). [dostęp 24 maja 2009].
  2. Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.
  3. M.P. z 1947 r. nr 125, poz. 791.
  4. Dominika Kaszuba: Alina Janowska - aktorka? nie, tancerka!. 2011-05-11. [dostęp 2011-05-15].
  5. Notka biograficzna w Zaproszeniu na wernisaż wystawy pt. Prowincja Jest Piękna – Świat Który Odchodzi. [dostęp 2013-01-25].
  6. Zofia Rabcewicz - dyskografia. [dostęp 24 maja 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]