Łysiczka lancetowata
| Łysiczka lancetowata | |
|---|---|
 Łysiczka lancetowata
|
|
| Systematyka[1] | |
| Królestwo | grzyby |
| Gromada | podstawczaki |
| Klasa | pieczarniaki |
| Rząd | pieczarkowce |
| Rodzina | pierścieniakowate |
| Rodzaj | łysiczka |
| Gatunek | łysiczka lancetowata |
| Nazwa systematyczna | |
| Psilocybe semilanceata (Fr.) P. Kumm[2] . Führ. Pilzk. (Zwickau): 71 (1871) |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Łysiczka lancetowata – (Psilocybe semilanceata (Fr.) P. Kumm.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae). Gatunek należy do tzw. grzybów psylocybinowych.
Morfologia [edytuj]
- Kapelusz
- Średnicy 1-2 cm, higrofaniczny, wilgotny, koloru od oliwkowego do jasnobrązowego, także z ciemnymi oliwkowymi lub sinozielonymi plamami, zwłaszcza na obwodzie, wysuszony przybiera kolor od jasnosłomkowego do ochrowego. Powierzchnia gładka, wilgotna, śliska, nieco lepka. Kształt początkowo tępo stożkowaty i zwykle z ostrą brodawką w centrum, z wiekiem stożkowaty do dzwonkowatego, jednak nigdy nie rozpostarty.
- Trzon
- Brązowooliwkowy, elastyczny, cienki, ok. 1-3 mm średnicy, 3-15 cm wysokości, powierzchnia gładka lub wzdłużnie włókienkowata.
- Wysyp zarodników
- Ciemnobrązowy. Zarodniki grube, elipsoidalne, gładkie o rozmiarach 6,5-8×12-15 μm.
Występowanie [edytuj]
Występuje głównie na terenach o dużej sumie opadów. W Polsce występuje głównie w górach i na Pomorzu. Owocniki wyrastają od sierpnia do października, pojedynczo lub w grupach po kilka, w trawie i mchach, w miejscach podmokłych, na ścieżkach, na łąkach i wzgórzach. Rosną szczególnie obficie w miejscach wypasu krów i owiec.
Znaczenie [edytuj]
Grzyb trujący: Zawiera substancje psychoaktywne (psylocybinę oraz śladowe ilości psylocyny i baeocystyny). Po jego spożyciu występują zaburzenia postrzegania i świadomości, powoduje też spadek ciśnienia tętniczego. Ze względu na wygląd i właściwości psychoaktywne łysiczka lancetowata nazywana jest również "czapką wolności" albo "magicznym grzybem".
Synonimy [edytuj]
- Agaricus semilanceatus Fr., 1818
- Panaeolus semilanceatus (Fr.) J.E. Lange, 1939
- Panaeolus semilanceatus (Fr.) J.E. Lange, 1936
- Psilocybe semilanceata f. semilanceata (Fr.) P. Kumm., 1871
(na podstawie Species Fungorum[2])
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Bisby FA, Roskov YR, Orrell TM, Nicolson D, Paglinawan LE, Bailly N, Kirk PM, Bourgoin T, Baillargeon G., eds (2009). Species 2000 & ITIS Catalogue of Life: 2009 Annual Checklist. Digital resource at http://www.catalogueoflife.org/annual-checklist/2009/ Species 2000: Reading, UK.
- ↑ 2,0 2,1 CABI Bioscience Databases (ang.). [dostęp 2012-13-02].
Bibliografia [edytuj]
- Ewald Gerhardt: Grzyby. Wielki ilustrowany przewodnik. Stefan Łukomski (tłum.). Warszawa: Bauer-Weltbild Media Sp. z o.o., Sp. k., 2006, s. 394, seria: Klub dla Ciebie. ISBN 8374045132.
