Mur oporowy
Mur oporowy – samodzielna budowla w postaci ściany, wykonana z betonu, cegieł, pustaków, kamieni, gabionów lub bloków betonowych ułożonych na zaprawie lub na sucho. Pionowy element konstrukcyjny w postaci podłużnego filara przyściennego, o ukośnie ściętym lub uskokowym boku zewnętrznym, służący do zabezpieczenia, wzmocnienia ściany budynku, skarpy, nabrzeża lub wolno stojącego muru.
Mur oporowy przenosi napór zabezpieczanego obiektu budowli na podłoże. Nośność muru oporowego może być zwiększona poprzez zbrojenie prętami, siatkami, elementami żelbetowymi lub stalowymi.
W wyniku sił grawitacji grunt utrzymywany przez mur oporowy wywiera a niego naprężenia poziome, które są zależne od kąta tarcia wewnętrznego gruntu (ф) oraz jego spoistości (c). Naprężenie poziome jest zazwyczaj najmniejsze na górze i zwiększa się wraz z głębokością do poziomu terenu u podstawy muru. Naprężenie poziome może być dodatkowo zwiększone przez ciśnienie hydrostatyczne tworzone przez wody gruntowe.
[edytuj] Rodzaje murów (ścian) oporowych
Grawitacyjne ściany oporowe (kamienne, betonowe, gabiony itp.) względem naprężeń poziomych wynika z jej ciężaru. Przy wysokich murach stosuje się wsporniki w podstawie muru, dzięki czemu ściana ma kształt litery L lub odwróconego T. Wspornik podlega obciążeniu i dzięki temu stabilizuje całą strukturę względem składowym poziomym.
Ścianki szczelne zbudowane są z podłużnych stalowych, betonowych winylowych lub nawet drewnianych elementów, które są zazwyczaj wprowadzane w luźne grunty i ściśle ze sobą tam łączone. Zazwyczaj około 2/3 długości ścianek szczelnych jest wprowadzanych pod powierzchnię ziemi. Przy mniejszym zagłębieniu mogą one być mocowane za pomocą kotew, które sięgają poza powierzchnię poślizgu potencjalnego osuwiska.
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||||||||||||||
