Śliwa wiśniowa

Śliwa wiśniowa
'Atropurpurea'
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Klad	rośliny naczyniowe
Klad	rośliny nasienne
Klasa	okrytonasienne
Klad	klad różowych
Rząd	różowce
Rodzina	różowate
Rodzaj	śliwa
Gatunek	śliwa wiśniowa
Nazwa systematyczna
Prunus cerasifera Ehrh. Beitr. Naturk. 4:17. 1789 (Gartenkalender 4:189-204. 1784)
Zdjęcia i grafiki w Commons

Owoce i liście

Śliwa wiśniowa, ałycza (Prunus cerasifera) – gatunek rośliny z rodziny różowatych. Pochodzi z Azji Zachodniej, Środkowej, Kaukazu i południowo-wschodniej Europy, rozprzestrzenił się także jako gatunek zawleczony w Australii i Nowej Zelandii, na Wyspach Brytyjskich, w Europie, w USA i tropikalnej Azji. W wielu krajach świata, również w Polsce, jest uprawiany.

Morfologia

Pokrój

Niskie drzewo do 10 metrów wysokości. Ma nieregularną, sklepioną, luźną koronę na prostym i smukłym pniu. Młode gałązki lśniące.

Liście

Liście delikatnie piłkowane, ciemnoczerwone, purpurowe, brązowawe. Odwrotnie jajowate lub eliptyczne, dość cienkie.

Kwiaty

Kwiaty również czerwone. Zazwyczaj zebrane po trzy na krótkich szypułkach. Rozwijają się równocześnie z listnieniem lub na krótko przedtem. Kwitnie od marca do kwietnia.

Owoce

Owoc żółty do czerwonego, na długim ogonku, twardy – przypomina dużą czereśnię.

Zastosowanie

• Typowa dziko rosnąca forma jest uprawiana i stosowana jako podkładka dla innych śliw.
• Jest uprawiana jako roślina ozdobna. Najczęściej uprawia się kultywary o czerwonych liściach. Nadaje się też na żywopłoty, zarówno formowane, jak i nieformowane.

Zmienność

• Odmiany uprawne. Istnieje duża ilość kultywarów o czerwonych liściach:
  • 'Atropurpurea' (synonim 'Pissardii') – liście purpurowe. W 1880 przysłał ją do Francji ogrodnik szacha Persji.
  • 'Elvins' – ma białe kwiaty z różowym odcieniem na łukowato zwieszających się gałęziach. Wyhodowana została w Australii. Wysokość tylko do 3,5 m.
  • 'Niagara' – niska odmiana o ciemnopurpurowych i drżących nawet przy najmniejszym powiewie wiatru liściach
  • 'Woodi' – ma ciemnoczerwone liście i purpurowe kwiaty
• Odmiany botaniczne. Ma jedną odmianę Prunus cerasifera Ehrh. var. divaricata (Ledeb.) L. H. Bailey (synonimy: Prunus divaricata Ledeb., Prunus divaricata subsp. divaricata, Prunus divaricata subsp. nairica Kovalev, Prunus sogdiana Vassilcz.)
• Synonimy: Prunus cerasifera var. atropurpurea H. Jaeger, Prunus cerasifera subsp. myrobalana (L.) C. K. Schneid., Prunus cerasifera var. pissardii (Carrière) L. H. Bailey, Prunus cerasifera var. woodii (Späth) Rehder, Prunus korolkowii R. Vilm., Prunus myrobalana (L.) Loisel., Prunus pissardii Carrière

Pęd z kwiatami

Uprawa

Dobrze znosi suszę, najlepiej rośnie na glebach lekkich, piaszczystych. Odmiany ozdobne powinny mieć stanowisko słoneczne, a trawnik wokół rośliny koszony. Przez lato należy nawozić. Odmiany ozdobne rozmnaża się przez szczepienie lub okulizację na siewkach gatunku.