Świerk serbski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Świerk serbski | |||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka | |||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty | ||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podkrólestwo | naczyniowe | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nadgromada | nasienne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gromada | nagonasienne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podgromada | nagonasienne drobnolistne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | iglaste | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podklasa | Pinidae | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | sosnowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podrząd | Pinineae | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | sosnowate | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podrodzina | Piceoideae | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | świerk | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | świerk serbski | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| Picea omorika (Pančić) Purk. | |||||||||||||||||||||||||||||
| Oesterr. Monatsschr. Forstwesen 27:446. 1877[1] | |||||||||||||||||||||||||||||
| Status ochronny | |||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||
.gif&filetimestamp=20060313055135){kind=small}
Świerk serbski (Picea omorika (Pančić) Purk.) - gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Świerk serbski jest gatunkiem endemicznym charakterystycznym dla górskich terenów zachodniej Serbii i wschodniej Bośni[1]. Drzewo odkrył w 1875 roku w górach Tara serbski botanik Josif Pančić.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
- Pokrój
- Korona stożkowata, ale bardzo wąska, prawie kolumnowa o spiczastym wierzchołku.
- Pień
- Osiąga wysokość 25-30 m, wyjątkowo 40 m. Średnica pnia do 1 m. Kora brunatna i cienka, podzielona na regularne łuski.
- Liście
- Krótkie (10-20 mm), zaostrzone igły, wyraźnie spłaszczone, zielone z wierzchu z dwoma białymi paskami od spodu. Na młodych pędach ułożone równomiernie dookoła, na starszych gałęziach układają się w boczne rzędy. Utrzymują się na drzewie nawet do 10 lat.
- Kwiaty
- Drzewo jednopienne. Kwiaty żeńskie purpurowofioletowe, szyszeczkowate. Kwiaty męskie żółte, długości 2-2,5 cm, umiejscowione na delikatnych odgałęzieniach dolnych gałęzi.
- Szyszki
- Długości 4-7 cm, brązowe i zwisające na krótkiej szypułce. Dojrzewają w 6-7 miesiącu od zapylenia.
- Biotop, wymagania
- Naturalne siedlisko to skaliste zbocza gór wapiennych, północne stoki, na wysokości 800-1600 m n.p.m. Panują tam chłodne lata i suche, surowe zimy. Porasta także niższe partie gór, tworząc lasy mieszane z bukiem, kasztanowcem, jodłą i sosną czarną.
[edytuj] Biologia i ekologia
Wśród wszystkich dotychczas zbadanych gatunków świerk serbski jest uważany za jedną z form najbardziej odpornych na zanieczyszczenia przemysłowe, a szczególnie na kwaśne deszcze[2].
[edytuj] Zastosowanie
- Roślina ozdobna - chętnie sadzony w parkach i ogrodach na terenie Europy i Ameryki Północnej.
- Dawniej drewno wykorzystywano w ciesielstwie, jednak obecnie ze względu na niewielkie występowanie użycie drewna podlega ograniczeniom.
[edytuj] Odmiany
- 'Aurea'
- 'Cinderella'
- 'Fröndenberg'
- 'Gnom'
- 'Kamenz'
- 'Karel'
- 'Karen'
- 'Kuck'
- 'Nana'
- 'Pendula'
- 'Pimoko'
- 'Pimpf'
- 'Schneverdingen'
- 'Treblitzsch'
- 'Tremonia'
- 'Zuckerhut'
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Picea omorika (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2011-12-10].
- ↑ Bruno T. Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 32-33. ISBN 83-7129-141-8.
