Żurawina błotna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Żurawina błotna
VacciniumOxycoccos.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina wrzosowate
Rodzaj żurawina
Gatunek żurawina błotna
Nazwa systematyczna
Oxycoccus palustris Pers.
Bull. Torrey Bot. Club 19:15. 1892
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Pokrój

Żurawina błotna (Oxycoccus palustris Pers. =Vaccinium oxycoccus L.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wrzosowatych. Występuje w krajach północnej i środkowej Europy, północnej Azji i w Ameryce Północnej[2]. W Polsce jest rośliną często spotykaną na torfowiskach wysokich i przejściowych oraz w borach bagiennych[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Długość do 100 cm, delikatna, pełzająca (płożąca), odlegle ulistniona[3].
Liście
Zimotrwałe, drobne, jajowate bądź eliptycznojajowate, o szczycie lekko zaostrzonym lub tępym, brzegu podwiniętym, od spodu sinawobiaławe[3].
Kwiaty
Długoszypułkowe, umieszczone po 3–4, rzadziej pojedynczo. Płatki różowe, w dół odwinięte, o długości do 5 mm. Na szypułkach obecne są drobne podkwiatki o długości do 0,5 mm[3].
Owoce
Kuliste jagody o barwie czerwonej, średnicy do 1 cm, o smaku kwaśnym. Nasiona drobne, zielonkawe.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Krzewinka, chamefit. Występuje na torfowiskach i w lasach bagiennych. Wymaga gleby kwaśnej i wilgotnej (roślina wybitnie kwasolubna). Kwitnie od czerwca do sierpnia. Jest rośliną żywicielską chronionego motyla modraszka bagniczka[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

  • Status taksonomiczny zarówno rodzaju żurawina, jak i poszczególnych gatunków jest niepewny. Według nowszych ujęć taksonomicznych gatunek ten włączany jest do rodzaju borówka (Vaccinium) jako Vaccinium oxycoccos L.Sp. pl. 1:351. 1753[2].
  • Synonimy[2]: Oxycoccus hagerupii Á. Löve & D. Löve, Oxycoccus microcarpus Turcz. ex Rupr., Oxycoccus oxycoccos (L.) MacMill., Oxycoccus palustris Pers., Oxycoccus quadripetalus Gilib., nom. inval., Vaccinium hagerupii (Á. Löve & D. Löve) Ahokas, Vaccinium microcarpum (Turcz. ex Rupr.) Schmalh., Vaccinium palustre Salisb.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza[edytuj | edytuj kod]

Surowcem leczniczym są owoce. Sok i wyciąg z owoców stosuje się w leczeniu chorób układu moczowego.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. 2,0 2,1 2,2 Taxon: Vaccinium oxycoccos L. (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-24].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski (red.): Słownik botaniczny. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 1055. ISBN 83-214-1305-6.
  4. Marcin Sielezniew, Izabela Dziekańska, Motyle dzienne, wyd. Multico, Warszawa 2010, s. 181.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Czikow P., Łaptiew J., ,,Rośliny lecznicze i bogate w witaminy", Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1988.