1 Dywizja Kawalerii (USA)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy 1 Dywizji Kawalerii Armii Stanów Zjednoczonych. Zobacz też: 1 Dywizja Kawalerii - stronę ujednoznaczniającą.
1 Dywizja Kawalerii
1st Cavalry Division
1st Cavalry Division - Shoulder Sleeve Insignia.svg
Insygnia 1 Dywizji Kawalerii
Historia
Państwo  Stany Zjednoczone
Sformowanie 1921
Nazwa wyróżniająca First Team
Drużyna Jeden
Dowódcy
Pierwszy generał major Robert Lee Howzee
Obecny generał major Antony R. Ierardi
Działania zbrojne
II wojna światowa
Wojna koreańska
Wojna wietnamska
I wojna w Zatoce Perskiej
Wojna z terroryzmem
Wojna w Iraku
Wojna w Afganistanie
Organizacja
Dyslokacja Fort Hood
Podległość III Korpus (USA)
Rodzaj wojsk piechota zmechanizowana
Rodzaj sił zbrojnych United States Department of the Army Seal.svg United States Army

Amerykańska 1 Dywizja Kawalerii (ang. U.S. 1st Cavalry Division) jest jedną z dywizji United States Army. Pomimo nazwy, która jest pozostałością historyczną, jest jedną z sześciu dywizji ciężkich (pancerno-zmechanizowanych), składających się z piechoty zmechanizowanej, artylerii, broni pancernej i dużej ilości śmigłowców.

Dywizja stacjonuje w Fort Hood w stanie Teksas.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Współczesny schemat organizacyjny 1 Dywizji Kawalerii

Dywizja została utworzona w 1921 roku z wcześniej istniejących oddziałów kawalerii, których tradycja sięga po rok 1855. Przez pierwsze lata swojego istnienia jej głównym zadaniem było patrolowanie dzikich obszarów przy granicy z Meksykiem. Po wybuchu II wojny światowej szybko stało się jasne że na nowoczesnym polu walki nie ma już miejsca dla kawalerii konnej. Tak więc w lutym 1943 roku dywizja utraciła swoje konie, a jej oddziały kawalerii zostały przekształcone w oddziały piechoty. Przez resztę wojny walczyła jako dywizja piechoty, choć zachowała swój odrębny schemat organizacyjny [1].

Schemat organizacyjny podczas II wojny światowej (1942)...

Dywizja została przewieziona do Australii w lecie 1943 roku, następnie walczyła na obszarze południowo-zachodniego Pacyfiku, na Nowej Gwinei i Filipinach. Od początku 1945 roku do końca wojny walczyła na Luzonie [2]. Po wojnie została wysłana do Japonii, jako część amerykańskich wojsk okupacyjnych.

Po wybuchu wojny koreańskiej (1950) dywizja została wysłana na Półwysep Koreański i walczyła tam do stycznia 1952 roku. Następnie wróciła do Japonii, by niedługo potem, w 1957 ponownie wrócić do Korei, gdzie stacjonowała do roku 1965.

Jeden z nich niesie km i ma odznakę dywizji, drugi z tyłu ma karabin M16
Żołnierze 1 Dyw. Kaw. w pobliżu Khe Sanh w Wietnamie (kwiecień 1968)

W latach szesdziesiątych XX wieku dywizja została przekształcona w dywizję aeromobilną. Jej głównym środkiem lokomocji na polu walki stały się śmigłowce. Dywizja zyskała nową nazwę 1st Cavalry Division (Airmobile) (potocznie 1st Air Cavalry Division). Była w dużej mierze jednostką eksperymentalną, gdyż taktyka działań jednostek aeromobilnych nie była jeszcze dopracowana.

W lipcu 1965 roku dywizja została wysłana do południowego Wietnamu by wziąć udział w wojnie wietnamskiej i jako całość walczyła w tej wojnie nieprzerwanie do roku 1971, a jedna z jej brygad została w Wietnamie aż do 1972 roku i była wśród ostatnich jednostek amerykańskich wycofanych z tego kraju.

Od czasu swojego powrotu z Wietnamu dywizja stacjonuje w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych. We wczesnych latach siedemdziesiątych była ponownie przekształcona w jednostkę doświadczalną. Ostatecznie jednak, w 1975 roku, została przekształcona w dywizję ciężką (pancerno-zmechanizowaną), którą jest do dzisiaj.

W roku 1990, po napaści Kuwejtu przez Irak, dywizja została wysłana do Arabii Saudyjskiej, skąd wzięła udział w wojnie w Zatoce Perskiej. Ponieważ dywizja miała wówczas tylko dwie brygady (zamiast standardowych trzech), pozostała w rezerwie przez większą część wojny i weszła do akcji tylko w ostatnich jej godzinach.

W pierwszych miesiącach 2004 roku dywizja została wysłana do Iraku, gdzie służyła w wojskach stabilizacyjnych do kwietnia 2005. Podczas swojego pobytu w Iraku straciła 168 zabitych, a około 1500 jej żołnierzy odniosło rany.

Dywizja została ponownie wysłana do Iraku pod koniec roku 2006. Obecnie stacjonuje około 15 kilometrów na północny zachód od Bagdadu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Col. Raymond K. Bluhm Jr. (edit.): U.S. Army: A Complete History. New York: The Army Historical Foundation, 2004. ISBN 978-0-88363-640-4.

Przypisy

  1. Component Elements of the 1st Cavalry Division in World War II
  2. Combat Chronicles of U.S. Army Divisions in World War II [1]
Wikimedia Commons