1 Dywizja Kawalerii (USA)
Amerykańska 1 Dywizja Kawalerii (ang. U.S. 1st Cavalry Division) jest jedną z dywizji United States Army. Pomimo nazwy, która jest pozostałością historyczną, jest jedną z sześciu dywizji ciężkich (pancerno-zmechanizowanych), składających się z piechoty zmechanizowanej, artylerii, broni pancernej i dużej ilości śmigłowców.
Dywizja stacjonuje w Fort Hood w stanie Teksas.
[edytuj] Historia
Dywizja została utworzona w 1921 roku z wcześniej istniejących oddziałów kawalerii, których tradycja sięga po rok 1855. Przez pierwsze lata swojego istnienia jej głównym zadaniem było patrolowanie dzikich obszarów przy granicy z Meksykiem. Po wybuchu II wojny światowej szybko stało się jasne że na nowoczesnym polu walki nie ma już miejsca dla kawalerii konnej. Tak więc w lutym 1943 roku dywizja utraciła swoje konie, a jej oddziały kawalerii zostały przekształcone w oddziały piechoty. Przez resztę wojny walczyła jako dywizja piechoty, choć zachowała swój odrębny schemat organizacyjny [1].
Dywizja została przewieziona do Australii w lecie 1943 roku, następnie walczyła na obszarze południowo-zachodniego Pacyfiku, na Nowej Gwinei i Filipinach. Od początku 1945 roku do końca wojny walczyła na Luzonie [2]. Po wojnie została wysłana do Japonii, jako część amerykańskich wojsk okupacyjnych.
Po wybuchu wojny koreańskiej (1950) dywizja została wysłana na Półwysep Koreański i walczyła tam do stycznia 1952 roku. Następnie wróciła do Japonii, by niedługo potem, w 1957 ponownie wrócić do Korei, gdzie stacjonowała do roku 1965.
W latach szesdziesiątych XX wieku dywizja została przekształcona w dywizję aeromobilną. Jej głównym środkiem lokomocji na polu walki stały się śmigłowce. Dywizja zyskała nową nazwę 1st Cavalry Division (Airmobile) (potocznie 1st Air Cavalry Division). Była w dużej mierze jednostką eksperymentalną, gdyż taktyka działań jednostek aeromobilnych nie była jeszcze dopracowana.
W lipcu 1965 roku dywizja została wysłana do południowego Wietnamu by wziąć udział w wojnie wietnamskiej i jako całość walczyła w tej wojnie nieprzerwanie do roku 1971, a jedna z jej brygad została w Wietnamie aż do 1972 roku i była wśród ostatnich jednostek amerykańskich wycofanych z tego kraju.
Od czasu swojego powrotu z Wietnamu dywizja stacjonuje w kontynentalnych Stanach Zjednoczonych. We wczesnych latach siedemdziesiątych była ponownie przekształcona w jednostkę doświadczalną. Ostatecznie jednak, w 1975 roku, została przekształcona w dywizję ciężką (pancerno-zmechanizowaną), którą jest do dzisiaj.
W roku 1990, po napaści Kuwejtu przez Irak, dywizja została wysłana do Arabii Saudyjskiej, skąd wzięła udział w wojnie w Zatoce Perskiej. Ponieważ dywizja miała wówczas tylko dwie brygady (zamiast standardowych trzech), pozostała w rezerwie przez większą część wojny i weszła do akcji tylko w ostatnich jej godzinach.
W pierwszych miesiącach 2004 roku dywizja została wysłana do Iraku, gdzie służyła w wojskach stabilizacyjnych do kwietnia 2005. Podczas swojego pobytu w Iraku straciła 165 zabitych, a około 1500 jej żołnierzy odniosło rany.
Dywizja została ponownie wysłana do Iraku pod koniec roku 2006. Obecnie stacjonuje około 15 kilometrów na północny zachód od Bagdadu.
[edytuj] Bibliografia
- Col. Raymond K. Bluhm Jr. (edit.): U.S. Army: A Complete History. New York: The Army Historical Foundation, 2004. ISBN 978-0-88363-640-4.
Przypisy
- ↑ Component Elements of the 1st Cavalry Division in World War II
- ↑ Combat Chronicles of U.S. Army Divisions in World War II [1]
