90482 Orkus
| (90482) Orkus | |
 Jedno z serii zdjęć, na których odkryto Orkusa |
|
| Odkrywca | M. Brown, Chad Trujillo, D. Rabinowitz[1] |
| Data odkrycia | 17 lutego 2004 |
| Nr kolejny planetoidy | 90482 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
Pas Kuipera plutonek[2] |
| Półoś wielka | 39,17[1] j.a. |
| Mimośród | 0,2272[1] |
| Peryhelium | 30,27[1] j.a. |
| Aphelium | 48,07[1] j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
ok. 245 lat |
| Średnia prędkość orbitalna |
4,70 km/s |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki |
20,57[1]° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 874 - 1020[3] km |
| Masa | (7,0 - 11,1) × 1020 kg |
| Średnia gęstość | 2,0? g/cm3 |
| Albedo | 0,20[3] |
| Jasność absolutna | 2,3[1]m |
| Średnia temperatura powierzchni | ~45 K |
| Satelity naturalne | 1 (Vanth) |
90482 Orkus - duża planetoida transneptunowa[1] z pasa Kuipera, obiekt typu plutonek[2]. Prawdopodobnie w przyszłości zostanie ona zaliczona do grona planet karłowatych.
Spis treści |
[edytuj] Odkrycie
Planetoida została odkryta 17 lutego 2004 w Obserwatorium Palomar przez Mike'a Browna, Chada Trujillo i Davida Rabinowitza[1] przy pomocy Teleskopu Samuela-Oschina. Otrzymała ona najpierw oznaczenie prowizoryczne 2004 DW. Obiekt ten został później odnaleziony na wykonanych wcześniej zdjęciach, pochodzących nawet z 8 listopada 1951 roku[2].
Nazwa obiektu pochodzi od Orkusa, boga zmarłych z mitologii rzymskiej.
[edytuj] Orbita
Orbita 90482 Orkusa nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 20,57°. Ma ona podobny kształt do orbity Plutona, ale jest inaczej zorientowana w przestrzeni. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje ponad 245 lat, krążąc w średniej odległości 39,17 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Orkus znajduje się w rezonansie orbitalnym 3:2 z Neptunem[2].
[edytuj] Właściwości fizyczne
Obserwacje w dalekiej podczerwieni, przeprowadzone w 2007 r. przez Kosmiczny Teleskop Spitzera pozwoliły stwierdzić, że Orkus ma średnicę 946,3+74,1-72,3[3] km. Jego albedo wynosi 0,20, a jasność absolutna to 2,3m. Średnia temperatura jego powierzchni szacowana jest na ok. 45K.
Na powierzchni Orkusa stwierdzono za pomocą badań spektroskopowych obecność związków organicznych i lodu wodnego. Powierzchnia ma neutralną barwę.
[edytuj] Księżyc planetoidy
W lutym 2007 roku doniesiono o odkryciu towarzysza Orkusa, który oznaczony został prowizorycznie S/2007 (90482) 1. Jego średnica szacowana jest na 262 ± 170 km[4]. Obiega on Orkusa w czasie ok. 9,5393 dni w odległości ok. 8980 km[5]. Przypuszcza się, że jest to raczej przechwycona planetoida, niż fragment wybity przez kolizję. W 2009 roku nadano mu nazwę Vanth, pochodzącą z mitologii etruskiej.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 JPL Small-Body Database Browser: 90482 Orcus (ang.). 2010-02-09 last obs. used. [dostęp 2010-05-03].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Marc W. Buie: Orbit Fit and Astrometric record for 90482 (ang.). SwRI (Space Science Department), 2009-12-25. [dostęp 2009-12-25].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Physical Properties of Kuiper Belt and Centaur Objects: Constraints from Spitzer Space Telescope (ang.). 2007-11-05. [dostęp 2009-12-25].
- ↑ compiled by Wm. Robert Johnston: (90482) Orcus and Vanth (ang.).
- ↑ M.E. Brown, D. Ragozzine, J. Stansberry, W.C. Fraser: The size, density, and formation of the Orcus-Vanth system in the Kuiper belt (ang.).
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Baza danych o małych ciałach Układu Słonecznego
- 90482 Orkus w bazie JPL
- Diagram orbity 90482 Orkus
- Informacje o planetoidzie i księżycu
|
|||||||||||
