Charon (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charon
Obraz Charona wygenerowany komputerowo na podstawie zdjęć Kosmicznego Teleskopu Hubble'a
Obraz Charona wygenerowany komputerowo na podstawie zdjęć Kosmicznego Teleskopu Hubble'a
Odkrył James Walter Christy
Data odkrycia 22 czerwca 1978
Tymczasowe oznaczenie S/1978 P1
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 19 571 km
Mimośród 0,00000 ± 0,00007
Okres obiegu 6,3872304 ± 0,0000011 d
Nachylenie do ekliptyki 112,783 ± 0,014°
Nachylenie do płaszczyzny orbity planety 119,591 ± 0,014°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 1 207 ± 3 km
Powierzchnia 4,58×106 km2
Masa 1,90×1021 kg
Średnia gęstość 1,65 ± 0,06 g/cm3
Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni 0,368 m/s2
Prędkość ucieczki 0,580 km/s
Okres obrotu wokół własnej osi synchroniczny
Albedo 0,37
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
16,8m
Temperatura powierzchni 53 K

Charon (Pluton I) – naturalny satelita Plutona, odkryty 22 czerwca 1978 roku przez Jamesa Christy'ego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nowo odkryty księżyc otrzymał początkowo tymczasowe oznaczenie S/1978 P1. W 1985 roku Międzynarodowa Unia Astronomiczna zatwierdziła nadane mu przez odkrywcę imię mitologicznego przewoźnika dusz – Charona. Christy zmienił jednak jego wymowę – w języku angielskim początkowe 'Ch' brzmi tak, jak w imieniu żony astronoma – Charlene.

Orbita[edytuj | edytuj kod]

Pluton i Charon (z prawej)

Charon obiega Plutona po niemal kołowej orbicie o promieniu ok. 19 600 km. Jedno okrążenie trwa 6 dni 9 godzin 17 minut – tyle samo, co okres rotacji tej planety karłowatej, dlatego obydwa ciała są stale zwrócone do siebie tymi samymi stronami.

Średnica Charona (1207 km) jest tylko dwa razy mniejsza od Plutona, a jego masa jest siedem razy mniejsza; środek masy układu Pluton-Charon znajduje się w przestrzeni między tymi ciałami. Te cechy sprawiają, że Pluton i Charon są czasami nazywane podwójną planetą karłowatą.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Dwa możliwe warianty budowy wewnętrznej Charona: ciało zdyferencjonowane (podzielone na warstwy) i jednorodne

Ze względu na małe rozmiary i dużą odległość od Słońca, niewiele wiadomo na temat budowy i składu chemicznego Charona. Przypuszcza się, że jest on pokryty warstwą lodu wodnego o temperaturze ok. -220°C. Wiosną 1996 roku za pomocą Teleskopu Hubble'a udało się wykonać zdjęcia, na których można rozróżnić pewne szczegóły powierzchni obydwu ciał.

Więcej szczegółów dotyczących tego księżyca poznamy, gdy do układu Plutona dotrze sonda New Horizons.

Charon w fantastyce naukowej[edytuj | edytuj kod]

W świecie gry Mass Effect Charon odgrywa ważną rolę. W roku 2156 naukowcy odkrywają, że nie jest on księżycem tylko Przekaźnikiem Masy pokrytym grubą warstwą lodu. Zostaje nadana mu nazwa „Przekaźnik Charona”. Ten technologiczny artefakt umożliwia niemal natychmiastowy transport statku między skupiskami gwiazd i systemami planetarnymi.

Charon występował też jako planeta szkoleniowa w pierwszych wydaniach powieści Joego Haldemana pt. Wieczna wojna o kosmicznej wojnie ludzi z obcą rasą. W późniejszych wydaniach nazwa planety została zmieniona na Cerberus.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Charon w Wikisłowniku