(50000) Quaoar
| (50000) Quaoar | |
 Zdjęcie Quaoara wykonane przez Teleskop Hubble'a |
|
| Odkrywca | Chad Trujillo, Mike Brown[1] |
| Data odkrycia | 4 czerwca 2002 |
| Nr kolejny | 50000 |
| Charakterystyka orbity (J2000) | |
| Występowanie planetoidy |
TNO, cubewano[2] |
| Półoś wielka | 43,18[1] j.a. |
| Mimośród | 0,0364[1] |
| Peryhelium | 41,61[1] j.a. |
| Aphelium | 44,75[1] j.a. |
| Okres obiegu wokół Słońca |
ok. 284[1] lat |
| Śr. prędkość | ok. 4,5 km/s |
| Inklinacja | 7,99[1]° |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Średnica | 890 ± 70[3] km 1170[2] km |
| Masa | 1,6±0,3 × 1021[3] kg |
| Średnia gęstość | 4,2 ± 1,3[3] g/cm3 |
| Okres obrotu | 17,6788[1] h |
| Albedo | 0,19 |
| Jasność absolutna | 2,5[1]m |
| Satelity naturalne | 1 - Weywot |
50000 Quaoar – duża planetoida transneptunowa z pasa Kuipera, obiekt typu cubewano[2].
Spis treści |
Odkrycie [edytuj]
Planetoida została odkryta 4 czerwca 2002 w Obserwatorium Palomar przez Mike Browna, Chada Trujillo przy pomocy Teleskopu Samuela-Oschina. Otrzymała ona najpierw oznaczenie prowizoryczne 2002 LM60.
Nazwa obiektu pochodzi z kultury Indian ze szczepu Tongva i oznacza pradawne bóstwo stwórcze.
Orbita [edytuj]
Orbita 50000 Quaoara nachylona jest do płaszczyzny ekliptyki pod kątem 8,0°. Na jeden obieg wokół Słońca ciało to potrzebuje ok. 284 lat, krążąc w średniej odległości 43,2 j.a. od naszej Dziennej Gwiazdy. Średnia prędkość orbitalna tej asteroidy to ok. 4,5 km/s.
Właściwości fizyczne [edytuj]
50000 Quaoar ma średnicę szacowaną na 890 ± 70[3] km lub nawet 1170 km[2]. Jego albedo wynosi ok. 0,19, a jasność absolutna to ok. 2,5m. Średnia temperatura na jego powierzchni sięga ok. 43 K.[potrzebne źródło]
Na powierzchni Quaoara stwierdzono za pomocą badań spektroskopowych obecność zamarzniętego lodu wodnego, jednakże planetoida ma czerwoną powierzchnię. Planetoida ta jest wystarczająco duża, by w przeszłości posiadać atmosferę, a jej wulkany wyrzucają na powierzchnię lodowe błoto, które tam zamarza. Ponieważ Quaoar nie jest wystarczająco duży, nie może na stałe zatrzymać lotnych substancji, takich jak metan, tlenek węgla lub azot. Doprowadziło to kilka miliardów lat po jego powstaniu do utraty atmosfery, z której pozostały jedynie resztki metanu. Wraz z upływem czasu pod wpływem promieniowania kosmicznego metan przekształcił się w długie łańcuchy węglowodorów o czerwonym zabarwieniu, co nadało powierzchni planetoidy czerwony kolor[4].
Księżyc planetoidy [edytuj]
W lutym 2007 roku doniesiono o odkryciu towarzysza Quaoara, który oznaczony został prowizorycznie jako S/2007 (50000) 1. W 2009 roku otrzymał nazwę Weywot. Jego średnica to ok. 95 (+/- 24) km. Obiega on Quaoara w odległości ok. 14 500 km w czasie ok. 12,44 dni[3].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 JPL Small-Body Database Browser: 50000 Quaoar (2002 LM60) (ang.). 2012-02-17 last obs. used. [dostęp 2013-03-23].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Wm. Robert Johnston: List of Known Trans-Neptunian Objects (ang.). Johnston's Archive, 2012-09-03. [dostęp 2013-03-23].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 ekonews069, str. 11
- ↑ Marcus Woo: Ice & Maybe Methane on ‘Snow White’ Dwarf Planet (ang.). W. M. Keck Observatory, 2011-08-22. [dostęp 2011-09-16]., polskie tłumaczenie: Lód wodny i metan na powierzchni planety karłowatej
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||
