AMX-10RC

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
AMX-10RC
AMX-10RC
AMX-10RC
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent GIAT, Renault
Typ pojazdu opancerzony samochód rozpoznawczy
Trakcja kołowa (6x6)
Załoga 4 (dowódca, kierowca, działonowy, ładowniczy)
Historia
Prototypy 1977
Produkcja 1979–1986
Egzemplarze 480 szt.
Dane techniczne
Silnik 1 silnik Hispano-Suiza HS-115 lub Baudouin 6F-11 SRX o mocy 260 lub 280 KM
Długość 9,15 m
6,36 m (kadłuba)
Szerokość 2,95 m
Wysokość 2,68 m (do stropu wieży)
1,58 m (kadłuba)
Prześwit 0,30 m
Masa 15 880 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 85 km/h (droga)
35 km/h (teren)
7,2 km/h (pływania)
Zasięg 1000 km
Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.) 1,65 m
Ściany (wys.) 0,8
Kąt podjazdu 50%
Przechył boczny 30%
Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata czołgowa F2 GIAT kal. 105 mm (38 nab.)
1× karabin maszynowy AA NF-1 kalibru 7,62 mm (sprzężony z armatą, 4000 nab.)
Wyposażenie
4 (2×2) wyrzutnie granatów dymnych
Użytkownicy
Francja, Maroko, Katar
Rzuty
Rzuty
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

AMX-10RCfrancuski współczesny opancerzony samochód rozpoznawczy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1970 roku rozpoczęto pracę nad budową nowego opancerzonego samochodu rozpoznawczego, który mógłby zastąpić używany Panhard EBR. Taki samochód powstał przy współpracy firm GIAT i Renault. W 1977 roku wyprodukowano trzy prototypy, które poddano wszechstronnym badaniom.

Produkcję seryjną rozpoczęto w 1979 w wytwórni Ateliers de construction d'Issy-les-Moulineaux, należącej do koncernu GIAT i trwała ona do 1986 roku. Łącznie w tym okresie zbudowano 480 wozów tego typu.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Opancerzony samochód rozpoznawczy AMX-10RC jest pojazdem kołowym w układzie 6 x 6. Kadłub zostały wykonane ze spawanych płyt aluminiowych i jest identyczny z kadłubem bojowego wozu piechoty AMX-10P. Opancerzenie chroni wnętrze przedziału bojowego tylko przed pociskami ręcznej broni strzeleckiej i odłamkami. Kadłub podzielony jest klasycznie na przedział kierowania z przodu (stanowisko kierowcy jest po lewej stronie), bojowy pośrodku i napędowy z tyłu. Na środku kadłuba zamontowana jest wieża typu czołgowego z armatą kal. 105 mm. Z armatą sprzężony jest karabin maszynowy kal. 7,62 mm. W wieży znajdują się stanowiska pozostałych trzech członków załogi: dowódcy (z prawej), działonowego (z prawej przed dowódcą) i ładowniczego z lewej strony.

Początkowo samochód produkowany był z silnikiem wysokoprężnym Hispano-Suiza HS-115, które później zastąpiono we wszystkich samochodach silnikiem wysokoprężnym Baudouin 6F-11 SRX o większej mocy.

Samochód wyposażony jest w komputerowy system kierowania ogniem COTOC.

Na pokładzie przewozi on 38 nabojów do armaty, 4000 nabojów do karabinu maszynowego i 40 granatów dymnych. Do strzelania z armaty stosowane są pociski kumulacyjne, odłamkowo-burzące i podkalibrowe.

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze opancerzone samochody rozpoznawcze AMX-10RC zostały wprowadzone na uzbrojenie francuskiego 2. Pułku Huzarów (fr. 2 Regiment de Hussard) w 1979. Następnie systematycznie wprowadzany był do uzbrojenia jednostek rozpoznawczych francuskich sił szybkiego reagowania (FAR). Łącznie we francuskich jednostkach znalazło się 360 samochodów tego typu.

Samochody tego typu zakupiło także Maroko w liczbie 108 sztuk oraz Katar – 12 sztuk.

Samochody te zostały użyte bojowo w trakcie francuskiej operacji pokojowej w Czadzie w latach 1983–1984. Brały udział w operacji Pustynna Burza w Iraku w 1991 roku. Używane są również w ramach sił pokojowych ONZ w Kosowie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Nita. AMX-10RC. „Nowa Technika Wojskowa”. 2001. nr 6. s. str. 16-22. ISSN 1230-1655. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]