Abu al-Fida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Abu al-Fida, znany także jako Abulfeda, Abu Alfida (ur. 1273, zm. 27 października 1331) – arabski historyk, geograf, sułtan Hamy. Jego imieniem nazwano krater na Księżycu.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Abu al-Fida urodził się w Damaszku, w Syrii, gdzie jego ojciec Malik al-Afdal (brat emira Hamy) uciekł przed Mongołami. Był potomkiem Ajjuba – ojca Saladyna.

W dzieciństwie poświęcił się studiowaniu Koranu i nauce, ale od dwunastego roku życia był prawie stale zajęty wyprawami wojennymi, głównie przeciwko krucjatom. W roku 1285 uczestniczył w ataku na fortece joannitów oraz brał udział w oblężeniach Trypolisu, Akki i Qal’at al-Rumu. W 1298 rozpoczął służbę dla sułtana Malika al-Nasira. Po dwunastu latach został namiestnikiem Hamy. W 1312 został emirem oraz otrzymał tytuł Malik as-Salih. W roku 1320 przyjął dziedziczną rangę sułtana i tytuł Malik al-Mu’ajjad. Przez ponad dwadzieścia lat jego panowania w spokoju i świetności, poświęcił się pracom nad rządowymi podatkami i dziełom literackim, którym głównie zawdzięczał swoją sławę. Był szczodrym patronem nauki. Bardzo wielu uczonych przybywało do niego. Abu al-Fida zmarł w wieku 58 lat, w Hamie.

Dzieła literackie[edytuj | edytuj kod]

Jego główną pracą historyczną jest „AnTarikhu 'l-mukhtasar fi Akhbari 'l-bashar” (w wolnym tłumaczeniu: Krótka historia rodzaju ludzkiego) w zwięzłej, chronologicznej formie zawierającej się w czasie od stworzenia świata do roku 1329.

Jego Geografia jest zależna od prac poprzedników, szczególnie od Ptolemeusza. Długie wprowadzenie do rozmaitych geograficznych zagadnień jest poprzedzone przez dwadzieścia osiem sekcji ułożonych w tabelarycznej formie z głównymi miastami świata. Przy nazwie podane są:

  • długość geograficzna
  • szerokość geograficzna
  • klimat
  • pisownia
  • obserwacje zapożyczone od wcześniejszych autorów

Części pracy zostały wydane i przetłumaczone w Europie ok. roku 1650.