Baalbek
| Baalbek بعلبك |
|
| Państwo | |
| Muhafaza | Muhafaza Al-Bika |
| Gmina | Kada Baalbek |
| Wysokość | 1170 m n.p.m. |
| Populacja • liczba ludności |
80 000 |
| Baalbeka |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Kraj | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, IV |
| Charakterystyka | #294 |
| Regionb | Kraje Arabskie |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 1984 na 8. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Baalbek, Balabakk (arab. بعلبك) – miasto w północno-wschodnim Libanie, leżące w dolinie Bekaa między górami Liban i Antyliban (86 km na północny wschód od Bejrutu). Liczba mieszkańców: 81 tys. (czwarte co do wielkości miasto kraju).
Znane dawniej jako miejsce kultu fenickiego boga - słońce Baala, a przez Greków znane pod nazwą Heliopolis jako jedno z najpiękniejszych miast hellenistycznych, które Rzymianie, kiedy stało się rzymską kolonią, uczynili później głównym ośrodkiem kultu triady bogów: Jowisza, Wenus i Bachusa.
Najważniejsze zabytki[edytuj]
- Wielka Świątynia nazywana też Świątynią Jowisza, której budowę ukończono około 60 roku. Kompleks Wielkiej Świątyni składa się z czterech części: monumentalnego wejścia czyli Propylei, Dziedzińca Sześciokątnego, Wielkiego Dziedzińca o wymiarach 134 x 112 metrów z ołtarzem ofiarnym oraz ze świątyni właściwej. Świątynię właściwą zbudowaną na planie prostokąta o wymiarach 88 x 48 metrów otaczały 54 zewnętrzne kolumny, z których do czasów współczesnych pozostało na miejscu sześć. Kolumny te mają 22 metry wysokości i średnicę ponad 2 metry. Stojące kolumny są związane belkowaniem ozdobionym fryzem przedstawiającym głowy byków i lwów połączone wieńcem. Świątynia zbudowana została na podstawie usytuowanej 13 metrów nad poziomem otaczającego ją terenu i 7 metrów ponad dziedzińcem. Do świątyni prowadziły monumentalne schody. Podstawę ułożono z bloków kamiennych, największych jakie kiedykolwiek obrobiono. Na zachodniej stronie podstawy znajduje się "Trilithon" (trylit), słynna grupa trzech ogromnych bloków kamiennych ważących około 800 ton każdy.
- Świątynia Bachusa, Mała świątynia. Obok świątyni Jowisza w Baalbek znajduje się świątynia Bachusa, nazywana w czasach rzymskich "małą świątynią", została ona wzniesiona około 150 roku. Świątynia ta jest wyjątkowo dobrze zachowana.
- Okrągła świątynia, Świątynia Wenus. Obok głównego terenu wykopalisk znajduje się niewielka świątynia Wenus z około 250 roku.
- Kamień Południa. Przy południowym wjeździe do miasta jest dawny kamieniołom, w którym były obrabiane bloki kamienne używane do budowy świątyń. Jest tam kamienny blok, monolit, uważany za największy obrobiony blok kamienny na świecie (z I wieku). Nazywany "Kamieniem Południa" lub "Kamieniem brzemiennej kobiety" ma wymiary 21,5 x 4,8 x 4,2 m i waży przypuszczalnie około 1170 ton.
- Wielki Meczet. Ruiny meczetu z VII-VIII wieku zbudowanego na miejscu rzymskiego forum i późniejszego kościoła św. Jana z powtórnym wykorzystaniem granitowych i wapiennych kolumn.
Wszystkie te zabytki cechuje znaczne urozmaicenie ukształtowania przestrzennego oraz wielkie bogactwo form architektonicznych i dekoracji rzeźbiarskiej o motywach klasycznych i orientalnych. Ponadto w Baalbek zachowały się fragmenty wielkiego antycznego teatru, średniowiecznej bazyliki chrześcijańskiej, obwarowania arabskie z XII wieku oraz średniowieczne mury obronne.
Miasta partnerskie[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
- Humphreys A., Lanigan C., Wiliams J.; Bliski Wschód Syria, Jordania i Liban; Pascal, 2001; ISBN 83-88355-52-X
- Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 18. ISBN 83-85001-89-1.
- www.middleeast.com/baalbeck
- Lista światowego dziedzictwa UNESCO
|
||||||||||
|
|||||||