Baalbek

Baalbek بعلبك
Państwo	Liban
Gubernatorstwo	Gubernatorstwo Al-Bika
Dystrykt	Baalbek
Położenie	34°0′25″N 36°12′14″E
Wysokość	1170 m n.p.m.
Ludność  • liczba ludności	80 000
Miasta partnerskie	Bari, Włochy L'Aquila, Włochy Jogyakarta, Indonezja
Położenie na mapie Libanu Baalbek
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Baalbeka
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Kraj	Liban
Typ	kulturowe
Spełniane kryterium	I, IV
Charakterystyka	#294
Regionb	Kraje Arabskie
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę	1984 na 8. sesji
a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Baalbek, Balabakk (arab. بعلبك) – miasto w północno-wschodnim Libanie, leżące w dolinie Bekaa między górami Liban i Antyliban (86 km na północny wschód od Bejrutu). Liczba mieszkańców: 81 tys. (czwarte co do wielkości miasto kraju).

Znane dawniej jako miejsce kultu fenickiego boga Baala, a w późniejszych czasach – pod nazwą Heliopolis jako jedno z najpiękniejszych miast greckich, które Rzymianie uczynili później głównym ośrodkiem kultu Jowisza.

Najważniejsze zabytki

• Wielka Świątynia nazywana też Świątynią Jowisza, której budowę ukończono około 60 roku. Kompleks Wielkiej Świątyni składa się z czterech części: monumentalnego wejścia czyli Propylei, Dziedzińca Sześciokątnego, Wielkiego Dziedzińca o wymiarach 134 x 112 metrów z ołtarzem ofiarnym oraz ze świątyni właściwej. Świątynię właściwą zbudowaną na planie prostokąta o wymiarach 88 x 48 metrów otaczały 54 zewnętrzne kolumny, z których do czasów współczesnych pozostało na miejscu sześć. Kolumny te mają 22 metry wysokości i średnicę ponad 2 metry. Stojące kolumny są związane belkowaniem ozdobionym fryzem przedstawiającym głowy byków i lwów połączone wieńcem. Świątynia zbudowana została na podstawie usytuowanej 13 metrów nad poziomem otaczającego ją terenu i 7 metrów ponad dziedzińcem. Do świątyni prowadziły monumentalne schody. Podstawę ułożono z bloków kamiennych, największych jakie kiedykolwiek obrobiono. Na zachodniej stronie podstawy znajduje się "Trilithon" (trylit), słynna grupa trzech ogromnych bloków kamiennych ważących około 800 ton każdy.
• Świątynia Bachusa, Mała świątynia. Obok świątyni Jowisza w Baalbek znajduje się świątynia Bachusa, nazywana w czasach rzymskich "małą świątynią", została ona wzniesiona około 150 roku. Świątynia ta jest wyjątkowo dobrze zachowana.
• Okrągła świątynia, Świątynia Wenus. Obok głównego terenu wykopalisk znajduje się niewielka świątynia Wenus z około 250 roku.
• Kamień Południa. Przy południowym wjeździe do miasta jest dawny kamieniołom, w którym były obrabiane bloki kamienne używane do budowy świątyń. Jest tam kamienny blok, monolit, uważany za największy obrobiony blok kamienny na świecie (z I wieku). Nazywany "Kamieniem Południa" lub "Kamieniem brzemiennej kobiety" ma wymiary 21,5 x 4,8 x 4,2 m i waży przypuszczalnie około 1170 ton.
• Wielki Meczet. Ruiny meczetu z VII-VIII wieku zbudowanego na miejscu rzymskiego forum i późniejszego kościoła św. Jana z powtórnym wykorzystaniem granitowych i wapiennych kolumn.

Wszystkie te zabytki cechuje znaczne urozmaicenie ukształtowania przestrzennego oraz wielkie bogactwo form architektonicznych i dekoracji rzeźbiarskiej o motywach klasycznych i orientalnych. Ponadto w Baalbek zachowały się fragmenty wielkiego antycznego teatru, średniowiecznej bazyliki chrześcijańskiej, obwarowania arabskie z XII wieku oraz średniowieczne mury obronne.

Baalbek

Świątynia Jowisza, propyleje

 

Źródła

• Humphreys A., Lanigan C., Wiliams J.; Bliski Wschód Syria, Jordania i Liban; Pascal, 2001; ISBN 83-88355-52-X
• Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 18. ISBN 83-85001-89-1. 
• www.middleeast.com/baalbeck
• Lista światowego dziedzictwa UNESCO