Alantoina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alantoina
Alantoina
Alantoina
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C4H6N4O3
Masa molowa 158,12 g/mol
Wygląd bezwonny, bezbarwny lub biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Numer CAS 97-59-6
PubChem 204[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Alantoina (5-ureidohydantoina) – organiczny związek chemiczny, heterocykliczna pochodna mocznika, należąca do grupy ureidów.

Powstaje z kwasu moczowego w korzeniach roślin (fasola, soja, kasztanowiec, żywokost lekarski) żyjących w symbiozie z bakteriami brodawkowymi.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

  • wartość pH (5 g/dm3, 20 °C): 3,5-6,0
  • Gęstość nasypowa: 600–800 kg/m3

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosowana w przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym, w kremach nawilżających. Ułatwia gojenie się ran, łagodzi objawy łuszczycy, działa przeciwzapalnie i ściągająco, przyśpiesza regenerację skóry[potrzebne źródło]. Alantoina występuje w przyrodzie w korzeniu żywokostu lekarskiego, ale ta, która jest używana do produkcji kosmetyków ma pochodzenie syntetyczne[potrzebne źródło]. Jest stosowana jako substancja czynna w maściach i kremach przeciwtrądzikowych. Nie wykazano, aby alantoina wpływała na zewnętrzne oznaki starzenia[7].

Toksykologia[edytuj | edytuj kod]

Może powodować podrażnienia oczu, skóry i dróg oddechowych. Jej szkodliwość nie została w pełni zbadana. Nie jest klasyfikowana jako kancerogenna, reprotoksyczna lub mutagenna.

Ekotoksykologia[edytuj | edytuj kod]

Toksyczność dla ryb: LC50 dla danio pręgowanego wynosi 5000 mg/l.

Toksyczność dla bakterii: EC0 dla Pseudomonas putida wynosi 10 g/l.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Department of Chemistry, The University of Akron: Allantoin (ang.). [dostęp 2012-02-04].
  2. Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  3. Merck: Karta charakterystyki Alantoiny (niem.). [dostęp 22 stycznia 2010].
  4. Elson M. Haas: Staying healthy with nutrition: the complete guide to diet and nutritional medicine. Berkeley, Calif.: Celestial Arts, 1992. ISBN 0-89087-481-6.
  5. Alantoina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. Biesterfeld: Karta charakterystyki – Alantoina (pol.). [dostęp 22 stycznia 2010].
  7. C. Thornfeldt. Cosmeceuticals containing herbs: fact, fiction, and future.. „Dermatol Surg”. 31 (7 Pt 2), s. 873-80; discussion 880, Jul 2005. PMID 16029681.