Alantoina
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Alantoina | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Nazewnictwo | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C4H6N4O3 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa | 158,12 g/mol | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wygląd | bezwonny, bezbarwny lub biały, krystaliczny proszek | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | 97-59-6 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | 204[5] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Alantoina (5-ureidohydantoina) – organiczny związek chemiczny, heterocykliczna pochodna mocznika, należąca do grupy ureidów.
Powstaje z kwasu moczowego w korzeniach roślin (fasola, soja, kasztanowiec, żywokost lekarski) żyjących w symbiozie z bakteriami brodawkowymi.
Spis treści |
Właściwości [edytuj]
- wartość pH (5 g/dm3, 20 °C): 3,5-6,0
- Gęstość nasypowa: 600–800 kg/m3
Zastosowanie [edytuj]
Stosowana w przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym, w kremach nawilżających. Ułatwia gojenie się ran, łagodzi objawy łuszczycy, działa przeciwzapalnie i ściągająco, przyśpiesza regenerację skóry[potrzebne źródło]. Alantoina występuje w przyrodzie w korzeniu żywokostu lekarskiego, ale ta, która jest używana do produkcji kosmetyków ma pochodzenie syntetyczne[potrzebne źródło]. Jest stosowana jako substancja czynna w maściach i kremach przeciwtrądzikowych. Nie wykazano, aby alantoina wpływała na zewnętrzne oznaki starzenia[7].
Toksykologia [edytuj]
Może powodować podrażnienia oczu, skóry i dróg oddechowych. Jej toksykologiczne właściwości nie zostały w pełni zbadane. Nie jest klasyfikowana jako kancerogenna, reprotoksyczna lub mutagenna.
Ekotoksykologia [edytuj]
Toksyczność dla ryb: LC50 dla danio pręgowanego wynosi 5000 mg/l.
Toksyczność dla bakterii: EC0 dla Pseudomonas putida wynosi 10 g/l.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Department of Chemistry, The University of Akron: Allantoin (ang.). [dostęp 2012-02-04].
- ↑ Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
- ↑ Merck: Karta charakterystyki Alantoiny (niem.). [dostęp 22 stycznia 2010].
- ↑ Elson M. Haas: Staying healthy with nutrition: the complete guide to diet and nutritional medicine. Berkeley, Calif.: Celestial Arts, 1992. ISBN 0-89087-481-6.
- ↑ Alantoina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Biesterfeld: Karta charakterystyki – Alantoina (pol.). [dostęp 22 stycznia 2010].
- ↑ C. Thornfeldt. Cosmeceuticals containing herbs: fact, fiction, and future.. „Dermatol Surg”. 31 (7 Pt 2), s. 873-80; discussion 880, Jul 2005. PMID 16029681.
