Alberto Moravia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Alberto Moravia, właściwie Alberto Pincherle (ur. 28 listopada 1907 w Rzymie , zm. 26 września 1990 w Rzymie) – włoski powieściopisarz, nowelista i dziennikarz. Moravia est uznawany za jednego z najważniejszych pisarzy włoskich XX wieku.

Jego powieści, pisane tradycyjną, realistyczną, zwięzłą techniką ukazują przede wszystkim losy jednostki na tle portretu społeczeństwa.

Debiutował powieścią Obojętni (Gli Indifferenti, 1929), w której przedstawiał moralny rozkład mieszczaństwa na przykładzie losów matki dwojga dzieci, opisuje włoską burżuazję u progu epoki faszystowskiej. Duży rozgłos zdobyła jego powieść pt. Konformista (Il Conformista, 1951), opowiadająca o postawach ludzkich wobec reżimu Mussoliniego. Utwór został zekranizowany przez Bernarda Bertolucciego w 1970 roku. Pisał głównie powieści psychologiczne i obyczajowe, wypowiadając się przeciw przemocy, hipokryzji i skostnieniu więzi międzyludzkich, zredukowanych jedynie do seksualności.

Był autorem głośnych powieści, z których wiele doczekało się ekranizacji. Jedna z jego powieści "Dwie kobiety: Matka i córka (La Ciociara, 1957), sfilmowana przez Vittoria de Sicę w 1960 roku z Sophią Loren. Moravia celował w analizie psychologicznej postaci i realistycznym opisie społeczeństwa. Utwory o problematyce moralnej, często silnie nasycone erotyzmem, ukazują odarty z upiększeń portret włoskiego mieszczaństwa.

Inne znane powieści Moravii to m.in. Pogarda (Il disprezzo, 1954), której akcja rozgrywa się w środowisku filmowców w Rzymie i na Capri, przeniesiona na ekran przez Jeana Luca Godarda w 1963 roku, The Empty Canvas (1960), Disobedience (1948), zbiór opowiadań Bought and Sold (1970), A Phallic Novel (1972) i zbiór esejów Which Tribe Do You Belong To?

Wydał również zbiory opowiadań Opowiadania rzymskie (1954) i Raj (1970).

Był również doskonałym eseistą, a swoje poglądy na literaturę zawarł w książce Człowiek jako koniec (1963).

W 1990 roku ukazała się jego autobiografia.

Moravia często podejmował tematy ilustrujące konflikt między kreacją a uczuciowością, związane z apatią i rozpaczą współczesnego człowieka. Jego postacie utraciły wiarę we wszystkie moralne wartości. Jego powieść "Mężowie i kochankowie" (La Villa del venerdì) stała się podstawą scenariusza filmowego, w którym główną bohaterkę zagrała Joanna Pacuła (1992).

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Mąż pisarki Elsy Morante [1].

Wybrana bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wiele z powieści Alberto Moravii zostało zekranizowanych[1].

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Alberto Moravii
  • Gli Indifferenti (1929, Obojętni lub Niezmienni)
  • La mascherata (1940, Maskarada)
  • I sogni del pigro (Marzenia lenia)
  • L'amante infelice (Nieszczęśliwy kochanek)
  • Agostino (1945)
  • La romana (1947, Rzymianka)
  • La disubbidienza (1948, Nieposłuszeństwo)
  • L'amore coniugale (1949, Miłość małżeńska)
  • Il conformista (1951, Konformista)
  • Racconti romani (1954, Opowiadania rzymskie)
  • Il disprezzo (1954, Pogarda)
  • La ciociara (1957, Matka i córka)
  • Nuovi racconti romani (Nowe opowiadania rzymskie)
  • La noia (1960, Nuda)
  • L'uomo come fine (esej 1963, Człowiek jako cel)
  • L'automa (Automat)
  • Le ambizioni sbagliate
  • L'uomo che guarda (powieść 1985, Mężczyzna, który patrzy)
  • L'attenzione (Uwaga)
  • Io e lui (Ja i on)
  • Boh
  • La bella vita (Piękne życie)
  • Ieri, oggi, domani (Wczoraj, dziś, jutro)
  • Ossessione (Opętanie)
  • Racconti d'estate (Letnie opowieści)
  • Viaggio a Roma (1989, Podróż do Rzymu)
  • La donna leopardo (wydana pośmiertnie powieść 1990, Kobieta Leopard)

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Wasilewska, Anna: Życie jako gra (przedmowa do powieści Pogarda). Warszawa: Wyd. WAB, 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]