Jean-Luc Godard
| Jean-Luc Godard | |||||||||||||
.jpg&filetimestamp=20110605100739) |
|||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 3 grudnia 1930 Paryż |
||||||||||||
| Zawód | reżyser, scenarzysta, aktor | ||||||||||||
|
|||||||||||||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||||||||||||
| Profil w bazie IMDb | |||||||||||||
| Profil w bazie Filmweb.pl | |||||||||||||
Jean-Luc Godard (ur. 3 grudnia 1930 w Paryżu) - reżyser filmowy, scenarzysta i krytyk. Jest często utożsamiany z grupą filmowców określanych jako przedstawicieli francuskiej Nowej Fali (fr. Nouvelle Vague).
Wiele z filmów Godarda stało się wyzwaniem dla tradycyjnej konwencji kina Hollywood, a także francuskim odpowiednikiem czegoś, co można nazwać "tradycją jakości". Jako reżyser jest często uważany za jednego z najbardziej ekstremalnych lub radykalnych przedstawicieli Nowej Fali. Jego filmy są odzwierciedleniem jego politycznych ideologii, jak również jego znajomości historii filmu. Godard był zapalonym czytelnikiem filozofii egzystencjalnej i marksistowskiej, dlatego filmy często odwołują się do egzystencjalizmu. Jego radykalne podejście w konwencji filmu, polityki i filozofii uczyniły go jednym z najbardziej wpływowych twórców francuskiej Nowej Fali. Filmy Godarda okazały się inspiracją dla wielu różnych reżyserów, jak Quentin Tarantino, Martin Scorsese, Bernardo Bertolucci, Arthur Penn, Richard Linklater, Gregg Araki, John Woo, Mike Figgis, Robert Altman, Steven Soderbergh, Richard Lester, Jim Jarmusch, Rainer Werner Fassbinder, Brian De Palma, Wim Wenders, Oliver Stone i Ken Loach. W 2002 roku w plebiscycie magazynu filmowego Sight and Sound, krytycy umieścili Godarda na 3 miejscu w rankingu dziesięciu reżyserów wszech czasów. W sierpniu 2010 r., Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej ogłosiła, że w tym roku za całokształt twórczości zostanie przyznana Godardowi Nagroda Honorowa Akademii.
Spis treści |
[edytuj] Wybrana filmografia
- Charlotte et Véronique, ou Tous les garçons s'appellent Patrick (1959)
- Charlotte et son jules (1960)
- Do utraty tchu (1960, À bout de souffle)
- Kobieta jest kobietą (1961, Femme est une femme, Une)
- Żyć własnym życiem (1962, Vivre sa vie: Film en douze tableaux)
- Żołnierzyk (1963, Petit soldat, Le)
- Karabinierzy (1963, Carabiniers, Les)
- Pogarda (1963, Mépris, Le)
- Amatorski gang (1964, Bande á part)
- Szalony Piotruś (1965, Pierrot le fou)
- Alphaville (1965, Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution)
- Made in U.S.A. (1966)
- Męski - żeński (1966, Masculin, féminin: 15 faits précis)
- 2 lub 3 rzeczy, które o niej wiem... (1967, 2 ou 3 choses que je sais d'elle)
- Weekend (1967, Week End)
- Chinka (1967, Chinoise, La)
- Wszystko w porządku (1972,Tout va bien)
- Comment ça va? (1978)
- Ratuj kto może (życie) (1980, Sauve qui peut (la vie))
- Lettre à Freddy Buache (1981)
- Pasja (1982, Passion)
- Imię: Carmen (1983, Prénom Carmen)
- Uważaj z prawej (1987, Soigne ta droite)
- Król Lear (1987, King Lear)
- Nowa fala (1990, Nouvelle vague)
- Pochwała miłości (2001, Éloge de l'amour)
- Nasza muzyka (2004, Notre musique)
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
W 1983 za film Imię: Carmen (Prénom Carmen) otrzymał nagrodę Złotego Lwa na Festiwalu Filmowym w Wenecji.
W 1965 za film Alphaville (Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution) otrzymał nagrodę Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu Filmowym w Berlinie.
6-krotnie nominowany do nagrody Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes.
[edytuj] Życie prywatne
Potomek starych kalwińskich rodzin. Godard był 3 razy żonaty, m.in. z francuską aktorką Anną Kariną.
[edytuj] Ciekawostki
- Tytuł filmu Alphaville stał się nazwą niemieckiej grupy rockowej.
[edytuj] Bibliografia
- Ewa Mazierska: Pasja. Filmy Jean-Luca Godarda. Warszawa: ha!art, 2010, s. 352. ISBN 978-83-61407-23-2.
- Paweł Mościcki: Godard. Pasaże. Warszawa: ha!art, 2010, s. 400. ISBN 978-83-61407-87-4.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Cinema=Jean-Luc Godard=Cinema
- Céline Scemama : Histoire(s) du cinéma
- Jean-Luc Godard w IMDB
- Jean-Luc Godard w Stopklatka
