Andriej Nikoliszyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andriej Nikoliszyn
Pozycja napastnik (center / lewoskrzydłowy)
Uchwyt kija lewy
Wzrost 183 cm
Masa 96 kg
Numer 11
Narodowość  Rosja
Urodzony Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 25 marca 1973 w Workucie
Draft NHL 2 runda, 47 numer, 1992
Hartford Whalers

Andriej Wasiljewicz Nikoliszyn (ros. Андрей Васильевич Николишин, ukr. Андрій Васильович Николишин - Andrij Wasylowicz Nykołyszyn; ur. 25 marca 1973 w Workucie) – rosyjski hokeista pochodzenia ukraińskiego. Reprezentant Rosji.

Jego syn Iwan (ur. 1996) także jest hokeistą[1][2].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Ma pochodzenie ukraińskie. Jego ojciec za czasów stalinowskich został aresztowany i zesłany z terenów obecnej Ukrainy do Workuty, gdzie pracował w kopalni i przez 25 lat nie miał prawa podróżowania. Ponadto posiada liczną rodzinę w Kanadzie, a brat jego dziadka walczył w polskiej armii[3]. Naukę hokeja rozpoczynał w klubie Olimp Workuta. Od 1990 był zawodnikiem Dinama Moskwa. W drafcie NHL z 1992 został wybrany przez Hartford Whalers. W barwach tego klubu zadebiutował w lidze NHL w sezonie NHL (1994/1995) i grał do 1996. Następnie przez sześć sezonów do 2002 występował w drużynie Washington Capitals, po czym rozegrał jeszcze dwa sezony NHL w barwach Chicago Blackhawks i następnie w 2004 powrócił do Rosji. Od tego czasu uczestniczył w rozgrywkach Superligi, a od 2008 w ramach ligi KHL. Najdłużej grał w drużynie Traktora Czelabińsk (2007-2011)[4]. W październiku 2011 przeniosł się do rodzinnych strony i został zawodnikiem ukraińskiego klubu Sokił Kijów[5][6][7], z którym rozegrał sezon 2011/2012, po czym pozostawał bez klubu[8][9].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Reprezentant ZSRR (kadra juniorska do lat 18) oraz WNP (kadra juniorska do lat 20). Jako senior reprezentant Rosji.

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1993, 1994, 1996, 1997, 2000, na zimowych igrzyskach olimpijskich 1994, 2002 oraz Pucharu Świata 1996.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wystąpił w filmie Brat 2 (2000)[10][11].
  • W 2007 powstał film dokumentalny pt. Trzy tercje i dogrywka (ros. Три периода и овертайм) poświęcony jego osobie[12][13].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
Indywidualne
Wyróżnienia

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]