CSKA Moskwa (hokej na lodzie)
|
|||
 Logo klubu |
|||
| Pełna nazwa | Hokejowy Klub Centralny Sportowy Klub Armii Moskwa Chokkiejnyj Klub Centralnyj Sportiwnyj Kłub Armii Moskwa Хоккейный клуб Центральный Спортивный Клуб Армии Москва |
||
| Przydomek | Armijcy, Konie, Drużyna Armii Czerwonej | ||
| Barwy | czerwono-niebieskie | ||
| Data założenia | 1946 | ||
| Liga |  KHLKonferencja Zachód Dywizja Tarasowa |
||
| Lodowisko | Uniwersalna Hala Sportowa CSKA Moskwa, Rosja |
||
| Prezes | Igor Sieczin |
||
| Menedżer generalny | Siergiej Fiodorow |
||
| Trener | Wiaczesław Bucajew |
||
| Asystent trenera | Wiaczesław Namiestnikow Wasilij Tichonow |
||
|
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa | |||
HK CSKA Moskwa (ros. ХК ЦСКА Москва) – hokejowa sekcja sportowego klubu rosyjskiego CSKA z siedzibą w Moskwie.
Spis treści |
Informacje ogólne [edytuj]
- Pełna nazwa: Centralnyj Sportiwnyj Kłub Armii Moskwa
- Rok założenia: 1946
- Barwy: czerwono-niebieskie
- Lodowisko: Uniwersalna Hala Sportowa CSKA
- Pojemność hali: 5 600
- Drużyna juniorska: Krasnaja Armija Moskwa, występująca w rozgrywkach Mołodiożnaja Chokkiejnaja Liga.
- Klub farmerski stowarzyszony w Wysszaja Chokkiejnaja Liga: THK Twer
- Sponsor główny: Rosnieft
Przez lata prezydentem klubu był Wiktor Tichonow. Obecnym prezydentem jest Igor Sieczin (prezes firmy Rosnieft). W radzie nadzorczej zasiadają m.in. Wiaczesław Bykow i Wiktor Tichonow, który pełni rolę prezydenta honorowego[1]. W klubie stanowiska pełnią byli hokeiści: głównym menadżerem jest Siergiej Fiodorow, a jego doradcami Siergiej Niemczinow i Wasilij Tichonow (syn Wiktora)[2].
Sukcesy [edytuj]
Złoty medal mistrzostw ZSRR (32 razy): 1948, 1949, 1950, 1955, 1956, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989
Srebrny medal mistrzostw ZSRR (11 razy): 1947, 1952, 1953, 1954, 1957, 1967, 1969, 1974, 1976, 1990, 1992
Brązowy medal mistrzostw ZSRR (1 raz): 1962
Puchar ZSRR (12 razy): 1954, 1955, 1956, 1961, 1966, 1967, 1968, 1969, 1973, 1977, 1979, 1988- Finalista Pucharu ZSRR (2 razy): 1953, 1976
- Mistrzostwo Wysszaja Liga: 1997
- Puchar Europy (20 razy): 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
- Puchar Spenglera (1 raz): 1991
- Awans do Superligi: 2002
- 1. miejsce w Dywizji Tarasowa w sezonie regularnym: 2009, 2013
Historia [edytuj]
- Dotychczasowe nazwy
- CDKA – ЦДКА, Центральный дом Красной армии - Centralnyj Dom Kranoj Armii, Centralny Dom Armii Czerwonej Armii (1946-1951)
- CDSA – ЦДСА, Центральный Дом Советской армии - Centralnyj Dom Sowietskoj Armii, Centralny Dom Armii Sowieckiej Armii (1952-1954)
- CSK MO – ЦСК МО, Центральный Спортивный клуб Министерства обороны - Centralnyj Sportiwnyj Kłub Ministierstwa Obrony, Centralny Sportowy Klub Ministerstwa Obrony (1955-1959)
- CSKA – ЦСКА, Центральный Спортивный Клуб Армии - Centralnyj Sportiwnyj Kłub Armii, Centralny Sportowy Klub Armii (od 1960)
Lata ZSRR [edytuj]
CSKA jest jednym z najbardziej utytułowanych klubów w historii sportu. Wywalczyli 32 mistrzostwa ZSRR w 46-letniej historii tych rozgrywek, w latach 1955 – 1989 nie zdobyli tylko 6 tytułów, zaś w latach 1977 – 1989 13 razy z rzędu wygrali ligę. Dla porównania, żaden zespół NHL nie zdobył Pucharu Stanleya więcej niż 5 razy z rzędu. Klub także nieomal zdominował rozgrywki o Puchar Europy. W latach 1969 – 1990 CSKA tylko dwa razy nie zdobyło pucharu, a w latach 1978 – 1990 wygrało te rozgrywki 12 razy z rzędu. Pierwszym trenerem drużyny był Anatolij Tarasow, który później był sławnym trenerem reprezentacji ZSRR. Tarasow trenował CSKA (sam lub z innymi trenerami) w latach (z małymi przerwami) 1946 – 1975. Największe sukcesy przyszły gdy drużynę zaczął prowadzić Wiktor Tichonow (obecnie prezydent klubu), który jednocześnie prowadził drużyną narodową.
CSKA mogło dominować przez tak długi okres, gdyż podczas ery radzieckiej klub był jednostką organizacyjną Armii Radzieckiej. Z tego powodu zespół nosi przydomek "Drużyna Armii Czerwonej". Ponieważ wszyscy zdolni mężczyźni musieli służyć w wojsku, klub mógł wybierać najlepszych zawodników z innych drużyn. Jednocześnie kadry zawodnicze CSKA i reprezentacji ZSRR prawie całkowicie się pokrywały, co było jednym z czynników sowieckiej dominacji w rozgrywkach międzynarodowych od lat 50. XX wieku do wczesnych lat 90. XX wieku. Jednakże od końca lat 80. drużyna Armii Radzieckiej zanotowała znaczy spadek pozycji w lidze.
Dyscyplina w zespole była bardzo wysoka, zwłaszcza za Tichonowa. Zawodnicy trenowali przez 11 miesięcy w roku i mieli wtedy zakaz opuszczania koszar, nawet gdy byli w stanie małżeńskim. Jednakże dyscyplina zmalała wraz z upadkiem Związku Radzieckiego.
CSKA pozostał jednym z najsilniejszych klubów w Rosji od czasu Związku Radzieckiego, choć zespół do tej pory nie zdobył medalu mistrzostw Rosji (w zeszłym sezonie klub był czwarty). Klub ucierpiał zwłaszcza na exodusie rosyjskich hokeistów do NHL.
Jednym z najlepszych ataków w historii hokeja był atak drużyny CSKA z końca lat 80.: Władimir Krutow, Igor Łarionow i Siergiej Makarow (nosił przydomek "Atak KLM"[3]). Cała piątka meczowa, w której grali także obrońcy Wiaczesław Fietisow i Aleksiej Kasatonow, była zwana "Zieloną Jednostką"[4]. Była uważana za najlepszą piątkę europejskiego hokeja przez dekadę. Cała piątką w 1989 roku przeniosła się do NHL, z różnymi rezultatami. Krutow rozegrał tylko jeden sezon w Vancouver Canucks, Makarow (który zdobył Calder Memorial Trophy w 1990 roku) zakończył karierę w NHL w 1997 roku, Fietisow i Łarionow zdobyli dwa Puchary Stanleya z Detroit Red Wings przed zakończeniem kariery przez Fietisowa w 1998 roku; Łarionow zdobył Puchar Stanleya po raz trzeci w 2002 roku (również z Detroit) i zakończył karierę w 2004 roku w New Jersey Devils.
CSKA i NHL [edytuj]
CSKA zagrało 36 spotkań przeciwko drużynom z NHL od 1975 do 1991 roku. Bilans jest korzystny dla Rosjan – 26 zwycięstw, 8 porażek i 2 remisy. 34 mecze rozegrano w ramach Super Series, w tym także podczas tourne po Ameryce Północnej w sezonie 1975/1976. Podczas Sylwestra 1975, CSKA rozegrało spotkanie przeciwko Montreal Canadiens. Mecz zakończył się remisem 3-3, ale został obwołany najlepszym meczem w historii jaki kiedykolwiek rozegrano.
Inny pamiętny mecz rozegrano 11 stycznia 1976 przeciwko Philadelphia Flyers, która broniła w tym czasie Pucharu Stanleya. Mecz wyróżnił sie twardym atakiem ciałem Eda Van Impe po którym czołowy napastnik CSKA, Walerij Charłamow, przez minutę leżał twarzą do lodu. Po tym jak sędzia nie odgwizdał przewinienia, trener CSKA, Konstantin Łoktiew, kazał opuścić swojej drużynie lód na znak protestu. Prezydent NHL Clarence Campbell kazał wrócić drużynie CSKA na lód i dokończyć mecz, który był transmitowany w wielu krajach na świecie, w innym wypadku Radziecki Związek Hokeja na Lodzie nie dostałby zapłaty za ten mecz. Ostatecznie spotkanie dokończono i CSKA przegrało 1-4.
Zawodnicy CSKA Moskwa mieli wielki wpływ na NHL, a największy zapewne na Detroit Red Wings w latach 90. XX wieku. Siergiej Fiodorow, Władimir Konstantinow i Wiaczesław Kozłow byli kluczowymi zawodnikami Skrzydeł gdy dołączyli do nich Fietisow i Łarionow, tworząc "Rosyjską Piątkę". Tych pięciu graczy odegrało wielką rolę w zdobyciu przez Detroit Pucharu Stanleya w 1997 i 1998 roku. Dmitirj Mironow dołączył do składu w 1998 roku, zastępując Konstantinowa, który zakończył karierę 13 czerwca 1997 roku z powodu kontuzji. W 1998 roku najwięcej byłych zawodników CSKA (sześciu) zdobyło Puchar Stanleya.
KHL [edytuj]
W inauguracyjnym sezonie KHL (2008/2009) CSKA wygrało dywizję Tarasowa i awansowało do play-off, gdzie dotarło do 1/4 finału Pucharu Gagarina (ostatecznie drużynę sklasyfikowano na 5. miejscu w lidze). W sezonie KHL (2009/2010) klub odpadł wcześnie w pierwszym etapie play-off, w ćwierćfinale Konferencji Zachód (13. miejsce). W edycji KHL (2010/2011) drużyna nie awansowała do play-off (19. miejsce), zaś w sezonie KHL (2011/2012) awansowała, lecz z ostatniej ósmej pozycji w Konferencji i uległa ponownie w ćwierćfinale Konferencji Zachód (16. miejsce). Trenerem klubu w latach 2011-2012 był Słowak Július Šupler[5][6]. Od maja 2012 nowym szkoleniowcem jest Walerij Bragin, a menadżerem generalnym Siergiej Fiodorow[7]. Przed nowym sezonem KHL (2012/2013) klub wsparł możny sponsor, przedsiębiorstwo Rosnieft[8], dzięki czemu przeprowadzono ofensywę transferową (pozyskani zostali m.in. Aleksandr Radułow, jego brat Igor, Dienis Dienisow, Mikko Mäenpää). W grudniu 2012 roku został odwołany trener Walerij Bragin[9][10]. Jego następcą został Wiaczesław Bucajew[11].
Zawodnicy [edytuj]
- Numery zastrzeżone
- 2 – Wiaczesław Fietisow
- 17 – Walerij Charłamow
- 20 – Władisław Trietjak
- 24 – Siergiej Makarow
Kadra w sezonie 2012/2013 [edytuj]
|
Bramkarze: Obrońcy: |
Napastnicy: |
Przypisy
- ↑ Наблюдательный совет хоккейного клуба ЦСКА (ros.). cska-hockey.ru. [dostęp 2013-02-24].
- ↑ Руководство хоккейного клуба ЦСКА (ros.). cska-hockey.ru. [dostęp 2013-02-24].
- ↑ http://www.russianrocket.de/Teammates/hauptteil_teammates.html
- ↑ http://www.thestar.com/sports/hockey/2012/06/06/vladimir_krutov_russian_hockey_legend_dead_at_52.html
- ↑ Šupler novým trénerom CSKA Moskva, mal šesť ponúk z KHL - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
- ↑ Július Šupler trénerom HK Donbass Doneck - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
- ↑ Sergej Fiodorov sa stal manažérom CSKA Moskva - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
- ↑ Kontinental Hockey League - Official Website - Transfer tales – summer sagas
- ↑ Валерий Брагин покидает пост главного тренера ХК ЦСКА | Новости клуба | Новости | Профессиональный Хоккейный Клуб ЦСКА
- ↑ V CSKA nečakane odvolali trénera Bragina - HOKEJ.sk :: Rusko - KHL
- ↑ Kontinental Hockey League - Official Website - KHL.RU - official site - Butsayev becomes acting CSKA boss
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||||||
|
|||||
