Pawieł Daciuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pawieł Daciuk
Pavel Datsyuk 2008.jpg
Pozycja napastnik (center)
Uchwyt kija lewy
Przydomek Pasha, Dats
Wzrost 180 cm
Masa 86 kg
Klub Stany Zjednoczone Detroit Red Wings
Numer 13
Narodowość  Rosja
Urodzony 20 lipca 1978 w Swierdłowsku
Draft NHL 6 runda, 171 numer, 1998
Detroit Red Wings
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pawieł Walerjewicz Daciuk, (ros. Павел Валерьевич Дацюк; ur. 20 lipca 1978 w Swierdłowsku, w Rosji) – rosyjski hokeista, reprezentant Rosji, czterokrotny olimpijczyk.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Przed NHL[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek klubu Dinamo-Eniergija Jekaterynburg. Daciuk nie był nigdy uważany za zawodnika z czołówki z powodu jego małego wzrostu i wagi. Przez początek swojej zawodowej kariery grał w rosyjskich klubach i nie został wybrany w draftach NHL w latach 1996 i 1997. W końcu Rosjanin został wybrany przez Detroit Red Wings w drafcie w 1998 roku z numerem 171 w 6. rundzie. Skauci Skrzydeł byli pod wrażeniem umiejętności technicznych zawodnika, lecz obawiali się, że jego rozmiar i brak siły fizycznej uniemożliwią mu skuteczną grę w NHL. Okazało się, że Daciuk poprawił jednak swoje warunki fizyczne i na sezon 2001/02 przyjechał do Detroit. Wcześniej, grał w Rosji w Jekaterynburg Dynamo w sezonach 1997/98 i 1999/2000 zanim przeniósł się do Ak Bars Kazań do rosyjskiej Superligi w sezonie 2000/01. W tej najlepszej rosyjskiej lidze Daciuk nie punktował zbyt okazale, lecz mimo to władze Skrzydeł postanowiły sprawdzić go w Ameryce.

Kariera w NHL[edytuj | edytuj kod]

Pawieł Daciuk w barwach Detroit Red Wings.
Pawieł Daciuk z Pucharem Stanleya.

Gdy Daciuk zaczynał grę w Detroit jego kolegami z drużyny, i zarazem mentorami, byli, między innymi, legenda rosyjskiego hokeja Igor Łarionow, kapitan Red Wings Steve Yzerman czy rosyjska supergwiazda Siergiej Fiodorow, którzy pomagali mu stawiać pierwsze kroki na amerykańskich lodowiskach. W swoim pierwszym sezonie grał w jednej linii z Brettem Hullem i Boydem Devereaux i nie uzbierał zbyt dużo punktów. Długość sezonu w NHL i intensywność gry spowodowały, że przed końcem sezonu zasadniczego Daciuk dostał kilka meczów przerwy na odpoczynek przed play-off. W pochodzie po Puchar Stanleya Daciuk dołożył od siebie trzy bramki i trzy asysty. Oprócz tego sukcesu Daciuk był częścią reprezentacji olimpijskiej w Salt Lake City, gdzie Rosjanie zdobyli brązowy medal.

Oczekiwania w stosunku do Rosjanina rosły, szczególnie że do klubu dołączył kolejny świetnie zapowiadający się prospekt z Europy - Henrik Zetterberg. Szwed zastąpił Devereaux w linii Daciuka i Hulla, w wyniku czego powstała linia nazywana Dwóch dzieciaków i stary pryk (ang. Two Kids and an Old Goat). Daciuk rozegrał tylko 64 spotkania z powodu kontuzji kolana, lecz skończył sezon zasadniczy z 51 punktami. W play-off zagrał jednak ponownie poniżej oczekiwań, podobnie jak reszta drużyny. Wings przegrali cztery mecze z rzędu z Anaheim Mighty Ducks i odpadli w pierwszej rundzie.

Odejście Fiedorowa latem 2003 roku pozwoliły Daciukowi rozwinąć skrzydła, gdyż zaczął otrzymywać więcej czasu na lodzie. W sezonie 2003/04 wystąpił w Meczu Gwiazd NHL i zdobył w sumie 68 punktów. W play-off jednak znowu nie poszło mu najlepiej i w 12 meczach zapisał na swoim koncie tylko 6 asyst. Wings odpadli w drugiej rundzie.

Po tym sezonie Daciuk był ograniczonym wolnym agentem a klubowi nie udało się dojść z młodym graczem do porozumienia, mimo zapewnień agenta Rosjanina o jego chęci pozostania w Detroit. Podczas lokautu w NHL Daciuk wrócił do Rosji, gdzie grał w zespole HC Dynamo Moskwa. 4 września 2005 roku Daciuk podpisał roczny kontrakt z Awangardem Omsk a Dynamo wyrównało ofertę dwa dni później. 19 września komisja arbitrażowa ligi rosyjskiej miała zadecydował który klub ma prawa do zawodnika. Tego samego dnia Daciuk zgodził się na dwuletni kontrakt z Red Wings wart 7.8 miliona dolarów.

W sezonie 2005/06 Daciuk pobił swój rekord punktowy w NHL, zdobywając w 75 meczach 87 oczek (28 bramek i 59 asyst). Ten sam wynik powtórzył rok później, strzelając jedną bramkę mniej i asystując jeden raz więcej. Ponieważ na ławce kar spędził tylko 22 minuty a jego zachowanie na lodzie było nienaganne otrzymał też Lady Byng Trophy. Podobnie jak z punktami, wyczyn ten powtórzył sezon później. Dzięki swojej dobrej grze dostał się do składu rosyjskiej drużyny narodowej na igrzyska olimpijskie w Turynie.

Red Wings ponownie jednak zawiedli w play-off, odpadając w 1. rundzie. W pięciu meczach Daciuk zaliczył tylko 3 asysty, przez co podniosło się dużo głosów krytyki w jego stronę, mówiących że nie jest on kompletnym graczem gdyż nie jest sobie w stanie poradzić w play-off. Działo się to mimo nowych przepisów wprowadzonych przez NHL, które miały faworyzować mniejszych, lecz bardziej finezyjnych graczy.

Daciuk stawał się nieograniczonym wolnym agentem po sezonie 2006/07 i przez prawie cały ten sezon trwały z nim rozmowy w sprawie nowego kontraktu. W końcu, 6 kwietnia 2007 roku podano do wiadomości, że Rosjanin zostanie w Detroit przez najbliższe siedem lat, będąc związanym kontraktem o wartości 46.9 miliona dolarów. Wiedząc, że jego gra stoi na bardzo wysokim poziomie, wiele ludzi cały czas wątpiło jednak w jego umiejętność przygotowania się do play-off i dla nich kontrakt ten wydawał się trochę przesadzony. Sam Daciuk jednak zmienił ich pogląd, gdy w 18 meczach play-off zdobył po 8 bramek i asyst, będąc jednym z najlepszych zawodników Red Wings w całych rozgrywkach. Skrzydła odpadły jednak z play-off w Finale Konferencji, przegrywając z Anaheim Ducks, którzy ostatecznie sięgnęli po Puchar.

Od września 2012 do stycznia 2013 na okres lokautu w sezonie NHL (2012/2013) związał się kontraktem z klubem CSKA Moskwa (wraz z nim do zespołu trafił bramkarz Ilja Bryzgałow)[1].

W czerwcu 2013 przedłużył o trzy lata kontrakt z klubem Red Wings[2]. [3].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 2001, 2003, 2005, 2010, 2012, zimowych igrzysk olimpijskich 2002, 2006, 2010, 2014 oraz Pucharu Świata 2004.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
Indywidualne
Wyróżnienia

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W sezonie 2006/07 Daciuk, jako pierwszy zawodnik, grał nowym kijem firmy RBK, który posiada dziury w trzonie, dzięki czemu jest bardziej aerodynamiczny. Kij nazwany 9KO przypadł Rosjaninowi do gustu.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]