KHL (2010/2011)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
KHL 2010/2011
Gtk-go-back-ltr.svg 2009/2010 2011/2012 Gtk-go-forward-ltr.svg
Termin 8 września 2010 – 16 kwietnia 2011
Liczba drużyn 23
Sezon regularny
Liczba kolejek 56
Liczba meczów 621
Strzelone gole 3462 (5.57 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik Aleksandr Radułow
(Saławat Jułajew Ufa)
Najskuteczniejszy strzelec Roman Červenka
(Awangard Omsk)
MVP - Złoty Kij Aleksandr Radułow
(Saławat Jułajew Ufa)
Puchar Otwarcia Saławat Jułajew Ufa
Puchar Kontynentu Awangard Omsk
Faza play-off
Liczba meczów 86
Strzelone gole 460 (5.35 na mecz)
Najskuteczniejszy zawodnik play-off Josef Vašíček
(Łokomotiw Jarosław)
Najskuteczniejszy strzelec play-off Gleb Klimienko
(Mietałłurg Magnitogorsk)
MVP - Mistrz Play-off Konstantin Barulin
(Atłant Mytiszczi)
Mistrz Konferencji Zachód Atłant Mytiszczi
Mistrz Konferencji Wschód Saławat Jułajew Ufa
Puchar Gagarina Saławat Jułajew Ufa

Sezon KHL 2010/2011 – trzeci sezon ligi KHL. W rozgrywkach brały udział 23 zespoły z czterech państw: Rosji, Łotwy, Białorusi oraz Kazachstanu. Pierwszy mecz sezonu odbył się 8 września 2010, zaś ostatni mecz rozgrywek rozegrano 16 kwietnia 2011 roku.

Kluby uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

W rozgrywkach sezonu 2010/11 brało udział 23 drużyny z czterech państw: Rosji, Łotwy, Białorusi oraz Kazachstanu.

Zmiana liczby drużyn w porównaniu do poprzedniego sezonu wiązała się z wykluczeniem z rozgrywek klubu Łada Togliatti, przyjęcia nowego zespołu – dwukrotnego mistrza Wysszej Ligi z lat 2009 i 2010 – Jugra Chanty-Mansyjsk oraz zatwierdzenia klubu OHK Dinamo (powstałego w wyniku fuzji MWD Bałaszycha z Dinamo Moskwa)[1].

W sezonie 2010/2011 po raz drugi wprowadzono podział zespołów według kryteriów geograficznych (według wzoru zaczerpniętego z rozgrywek NHL). Tym razem zmieniono jednak ulokowanie drużyn w każdej dywizji. Spowodowane było to przede wszystkim zmianami drużyn uczestniczących w lidze. Jedyna drużyna, mająca przynajmniej roczny staż gry w KHL, a przesunięta do innej dywizji, to Dynama Mińsk, która z Dywizji Bobrowa została przeniesiona do Dywizji Tarasowa.

Dywizja Klub Miasto Rok zał. Rok doł. Trener Kapitan drużyny Lodowisko Pojemność
Konferencja Zachód
Bobrowa CSKA Moskwa Rosja Moskwa 1946 Rosja Siergiej Niemczinow Rosja Nikołaj Pronin PSZ CSKA 5 600
Dinamo Ryga Łotwa Ryga 2008 Słowacja Július Šupler Łotwa Sandis Ozoliņš Arēna Rīga 10 300
OHK Dinamo Rosja Moskwa 2010 Niemcy Oļegs Znaroks Rosja Aleksiej Kudaszow Megasport Arena 12 126
SKA Sankt Petersburg Rosja Sankt Petersburg 1946 1992 Czechy Václav Sýkora Rosja Maksim Suszynski Pałac Lodowy 12 300
Spartak Moskwa Rosja Moskwa 1946 2007 Rosja Wieczesław Starszynow Słowacja Branko Radivojevič LDS Sokolniki 5 000
Tarasowa Atłant Mytiszczi Rosja Mytiszczi 2005 2005 Czechy Miloš Říha Rosja Siergiej Moziakin Mytiszczi Arena 7 000
Dynama Mińsk Białoruś Mińsk 2004 2008 Czechy Marek Sýkora Słowacja Jozef Stümpel Mińsk Arena 15 000
Łokomotiw Jarosław Rosja Jarosław 1949 1987 Czechy Vladimír Vůjtek Czechy Karel Rachůnek Arena 2000 9 000
Siewierstal Czerepowiec Rosja Czerepowiec 1956 1989 Rosja Dmitrij Kwartalnow Rosja Aleksandr Szynin PL Czerepowiec 6 000
Torpedo Niżny Nowogród Rosja Niżny Nowogród 1947 2007 Rosja Władimir Golubowicz Rosja Sergiej Wyszedkiewicz PS Związków Zaw. 5 500
Witiaź Czechow Rosja Czechow 2004 2005 Rosja Andriej Nazarow Rosja Dienis Siergiejew PZ Witiaź 3 300
Konferencja Wschód
Charłamowa Ak Bars Kazań Rosja Kazań 1956 1992 Rosja Zinetuła Bilaletdinow Rosja Aleksiej Morozow Tatneft Arena 10 000
Awtomobilist Jekaterynburg Rosja Jekaterynburg 2006 2009 Rosja Jewgienij Muchin Rosja Aleksandr Guliawzew KKR Uralec 5 500
Jugra Chanty-Mansyjsk Rosja Chanty-Mansyjsk 2006 2010 Rosja Sergiej Szepielew Rosja Jewgienij Chwostow Arena Jugra 5 500
Mietałłurg Magnitogorsk Rosja Magnitogorsk 1950 1990 Finlandia Kari Heikkilä Rosja Witalij Atiuszow Arena-Metallurg 7 700
Nieftiechimik Niżniekamsk Rosja Niżniekamsk 1968 1995 Rosja Władimir Krikunow Rosja Andriej Iwanow SCC Arena 5 500
Traktor Czelabińsk Rosja Czelabińsk 1947 2006 Rosja Walerij Biełousow Rosja Witalij Jaczmieniow Traktor Arena 7 500
Czernyszowa Amur Chabarowsk Rosja Chabarowsk 1966 2006 Rosja Siergiej Swietłow Rosja Aleksiej Kopiejkin Platinum Arena 7 100
Awangard Omsk Rosja Omsk 1950 1991 Finlandia Raimo Summanen Białoruś Alaksiej Kalużny Arena Omsk 10 318
Barys Astana Kazachstan Astana 1999 2008 Rosja Andriej Chomutow Kanada Kevin Dallman PS Alatau 5 532
Mietałłurg Nowokuźnieck Rosja Nowokuźnieck 1949 1992 Rosja Anatolij Jemielin Kazachstan Aleksiej Kołediajew PS Kuźnieck 8 040
Saławat Jułajew Ufa Rosja Ufa 1957 1992 Rosja Wiaczesław Bykow Rosja Wiktor Kozłow Ufa Arena 8 400
Sibir Nowosybirsk Rosja Nowosybirsk 1962 2002 Rosja Andriej Tarasienko Rosja Aleksandr Bojkow PSZ Sibir 7 400

Legenda: PS – Pałac Sportowy, PSZ – Pałac Sortów Zimowych, PZ – Pałac Zimowy, PL – Pałac Lodowy

Kluby starające się o angaż[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 2009 roku chęć gry w KHL od sezonu 2010/11 wyraził szwedzki klub ze Sztokholmu, AIK Ishockey (występujący wówczas w drugiej lidze szwedzkiej – Allsvenskan). Ostateczna decyzja uzależniona była od wypełnienia wymagań finansowych oraz wyrażenia zgody przez szwedzką federację[2], która jednak odmówiła klubowi uczestnictwa w lidze KHL. Drużyna AIK ostatecznie została przyjęta do ekstraklasy szwedzkiej, Elitserien.

W grudniu 2009 roku pojawiły się pierwsze informacje, że kolejnym klubem występującym w KHL miałby być czeski HC Hradec Králové[3]. W marcu 2010 roku poinformowano, iż Czesi podpisali już z władzami KHL porozumienie w tej sprawie (w umowie określono warunki, które muszą być spełnione, aby drużyna z Czech przystąpiła do rozgrywek od sezonu 2010/2011, przede wszystkim odpowiednie gwarancje finansowe)[4].

W wyznaczonym terminie 1 kwietnia 2010 roku, sześć nowych drużyn z czterech różnych krajów zgłosiło chęć uczestnictwa w sezonie KHL 2010/11: Jugra Chanty-Mansyjsk oraz Gazowik Tiumeń z Rosji, HK Budiwelnyk Kijów z Ukrainy, Lev Hradec Králové z Czech oraz Vėtra Wilno z Litwy[5][6]. Mimo że wszystkie zgłoszenia miały być oceniane w ciągu kwietnia 2010 roku, na wstępie poinformowano, że realistyczną szansę na grę w KHL miały mieć jedynie kluby Budiwelnyk oraz Jugra[7]. 18 maja poinformowano, że w nowym sezonie zagrają Jugra Chanty-Mansyjsk oraz HK Budiwelnyk Kijów[8].

Do przetasowań doszło także wśród dotychczasowych uczestników KHL. Z powodu niesprostania stawianym wymogom finansowym z rozgrywek została usunięta drużyna Łada Togliatti. Ponadto nastąpiła fuzja klubów MWD Bałaszycha z Dinamo Moskwa[9]. Oba kluby połączyły się i stworzyły nową drużynę pod nazwą OHK Dinamo.

Pomimo wstępnego ustalenia składu ligi, 26 czerwca 2010 poinformowano, iż klub HK Budiwelnyk Kijów nie wystartuje w sezonie KHL 2010/11. Przyczyną były problemy z halą w Kijowie, w której miały być rozgrywane mecze[10]. Wolne miejsce w lidze zajęła następnie czeska drużyna HC Hradec Králové, której czeska federacja hokejowa pierwotnie nie zezwoliła na udział w KHL. Klub jednak przeniósł swoją siedzibę do słowackiego miasta Poprad, po czym został przyjęty do KHL[11]. W lidze miał występować formalnie jako klub słowacki, pod nazwą HC Lev Poprad, jednak ostatecznie słowacka federacja (SZLH) nie dopuściła do występów klubu Lev w KHL, żądając, aby Lev został przyjęty do Federacji Hokeja Rosyjskiego (FHR) – pomimo faktu, iż generalnie żaden klub rosyjski występujący w KHL nie przynależy do niej. Sytuacja nie została pozytywnie zakończona i w związku z tym do rozgrywek przystąpiły 23 kluby.

Jednocześnie prezydent KHL zasugerował, iż w przyszłości w KHL możliwe jest uczestnictwo drużyn z Włochy (przypuszczalnie z Mediolanu) bądź nawet z Bliskiego Wschodu (Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie)[12].

KHL Junior Draft 2010[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: KHL Junior Draft.

4 czerwca 2010 roku w Moskwie odbył się drugi w historii draft. Kluby występujące w lidze mogły w nim wybrać zawodników w wieku od 17 do 21 lat. Z numerem pierwszym wybrany został Rosjanin Dmitrij Jaškin, pochodzący z klubu Slavia Praga. Napastnik ten został wybrany przez drużynę Sibir Nowosybirsk. Łącznie zostało wybranych 188 graczy.

Sezon regularny[edytuj | edytuj kod]

Sezon regularny rozpoczął się 8 września 2010, a zakończył Zakończenie 20 lutego 2011 roku. W rundzie zasadniczej każdy zespół rozegrał 54 spotkania (po cztery mecze z drużynami z tej samej dywizji oraz po 2 z zespołami z pozostałych dywizji).

Zaplanowane zostały przerwy w rozgrywkach przeznaczone na mecze międzypaństwowe (w listopadzie i grudniu 2010) oraz Mecz Gwiazd (w lutym 2011)[13].

Puchar Otwarcia[edytuj | edytuj kod]

8 września 2010 roku odbył się po raz trzeci w historii Puchar Otwarcia, w którym zmierzyły się drużyny Ak Bars Kazań oraz OHK Dinamo[13][14]. Spotkanie rozegrano w Tatneft Arena w Kazaniu i zakończyło się zwycięstwem OHK Dinamo 3:1. Pierwszego gola nowego sezonu strzelił zawodnik OHK, Michaił Bałandin w 15 min. 39 sek. meczu.

Mecze z drużynami NHL[edytuj | edytuj kod]

W formie prestiżowej zorganizowano dwa towarzyskie mecze pomiędzy klubami występującymi w KHL a drużynami występującymi w północnoamerykańskiej lidze NHL[15]. 4 października 2010 SKA Sankt Petersburg rozegrała spotkanie z Carolina Hurricanes (mecz zakończony wynikiem 5:3 dla Rosjan[16]). 6 października 2010 spotkały się Dinamo Ryga z Phoenix Coyotes (mecz zakończony wynikiem 1:3 dla drużyny amerykańskiej[17]).

Mecz Gwiazd[edytuj | edytuj kod]

Weekend wraz z Meczem Gwiazd KHL odbył się w dniach 5-6 lutego 2010 w Sankt Petersburgu. Do rywalizacji przystąpiły dwa zespoły: "Drużyna Jaszyna" skupiająca wybranych graczy z Konferencji Zachód (dowodził nimi Aleksiej Jaszyn) oraz "Drużyna Jagra" (na ich czele stał Czech Jaromír Jágr), do której wybrano graczy z Konferencji Wschód. Współzawodnictwo składało się z rywalizacji umiejętności oraz Meczu Gwiazd.

  • Konkursy umiejętności: Drużyna Jaszyna – Drużyna Jágra 4:3:[18]
  • Mecz hokejowy: Drużyna Jaszyna – Drużyna Jágra 16:18[19]

Tabela[edytuj | edytuj kod]

Konferencja Zachód
Dywizja Bobrowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Br Bl Pkt
1 Rosja OHK Dinamo 54 28 1 1 4 4 16 149-131 +18 96
2 Rosja SKA Sankt Petersburg 54 23 3 6 5 4 13 171-144 +27 96
3 Rosja Spartak Moskwa 54 24 1 1 3 3 22 129-142 -13 82
4 Łotwa Dynamo Ryga 54 20 2 5 5 2 20 160-149 +11 81
5 Rosja CSKA Moskwa 54 13 0 7 4 2 28 136-169 -33 59
x
Dywizja Tarasowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Br Bl Pkt
1 Rosja Łokomotiw Jarosław 54 33 1 1 4 1 14 203-143 +60 108
2 Rosja Atłant Mytiszczi 54 21 4 7 4 2 16 138-115 +23 91
3 Rosja Siewierstal Czerepowiec 54 25 2 3 0 4 20 145-142 +3 89
4 Białoruś Dynama Mińsk 54 17 3 5 5 2 22 150-155 -5 74
5 Rosja Torpedo Niżny Nowogród 54 18 5 3 1 2 25 144-151 -7 73
6 Rosja Witiaź Czechow 54 13 1 3 3 2 32 119-178 -59 52
Konferencja Wschód
Dywizja Charłamowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Br Bl Pkt
1 Rosja Ak Bars Kazań 54 29 2 3 5 3 12 181-133 +48 105
2 Rosja Mietałłurg Magnitogorsk 54 27 1 5 3 4 14 167-141 +26 100
3 Rosja Jugra Chanty-Mansyjsk 54 22 0 6 6 3 17 145-151 -6 87
4 Rosja Nieftiechimik Niżniekamsk 54 22 1 2 1 2 26 159-162 -3 75
5 Rosja Traktor Czelabińsk 54 14 6 2 5 1 26 142-166 -24 64
6 Rosja Awtomobilist Jekaterynburg 54 10 6 4 2 1 31 134-184 -50 53
Dywizja Czernyszowa
Lp. Drużyna M Z ZD ZK PD PK P Br Bl Pkt
1 Rosja Awangard Omsk 54 31 9 2 2 1 9 176-120 +56 118
2 Rosja Saławat Jułajew Ufa 54 29 5 4 4 0 12 210-144 +66 109
3 Rosja Sibir Nowosybirsk 54 22 2 4 1 4 21 133-131 +2 83
4 Kazachstan Barys Astana 54 20 2 2 6 3 21 155-152 +3 77
5 Rosja Amur Chabarowsk 54 13 1 1 3 4 32 112-173 -61 50
6 Rosja Mietałłurg Nowokuźnieck 54 8 1 3 4 5 33 105-186 -81 41
Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, ZD — zwycięstwa po dogrywce, ZK — zwycięstwa po rzutach karnych, PD – porażki po dogrywce, PK – porażki po rzutach karnych, P – porażki, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty     = lider dywizji,     = awans do playoff

Statystyki indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 621 meczach rundy zasadniczej[20].

Zawodnicy z pola łącznie
Gole Asysty Punkty
Czechy Roman Červenka (Awangard) 31 Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) 60 Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) 80
Norwegia Patrick Thoresen (Saławat) 29 Słowacja Pavol Demitra (Łokomotiw) 42 Norwegia Patrick Thoresen (Saławat) 66
Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) 27 Norwegia Patrick Thoresen (Saławat) 37 Czechy Roman Červenka (Awangard) 61
Stany Zjednoczone Ryan Vesce (Torpedo) 25 Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 35 Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) 61
Rosja Igor Grigorienko (Saławat) 24 Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) 35 Słowacja Pavol Demitra (Łokomotiw) 60
Obrońcy
Gole Asysty Punkty
Stany Zjednoczone Deron Quint (Traktor) 21 Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 35 Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) 46
Rosja Aleksandr Guśkow (Łokomotiw) 19 Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) 35 Rosja Ilja Nikulin (Ak Bars) 41
Rosja Aleksandr Riazancew (Awto./Saławat) 16 Kanada Kevin Dallman (Barys) 27 Kanada Kevin Dallman (Barys) 39
Czechy Ondřej Němec (Siewierstal) 12 Łotwa Sandis Ozoliņš (Ryga) 26 Rosja Aleksandr Guśkow (Łokomotiw) 38
Kanada Kevin Dallman (Barys) 12 Kanada Danny Groulx (Torpedo) 23 Stany Zjednoczone Deron Quint (Traktor) 32
Bramkarze
Skuteczność interwencji (w %) Średnia goli straconych (na mecz) Mecze bez straty gola Zwycięstwa meczowe
Kazachstan Witalij Jeriemiejew (Barys) 92,7 Rosja Konstantin Barulin (Atłant) 1,91 Czechy Dominik Hašek (Spartak) 7 Finlandia Karri Rämö (Awangard) 33
Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) 92,7 Finlandia Karri Rämö (Awangard) 1,97 Rosja Konstantin Barulin (Atłant) 6 Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) 25
Szwecja Erik Ersberg (Saławat) 92,6 Białoruś Wital Kowal (Atłant) 2,05 Finlandia Karri Rämö (Awangard) 5 Niemcy Dimitrij Kotschnew (Łokomotiw) 24
Rosja Konstantin Barulin (Atłant) 92,5 Czechy Jakub Štěpánek (SKA) 2,05 Szwecja Erik Ersberg (Saławat) 4 Czechy Dominik Hašek (Spartak) 23
Finlandia Karri Rämö (Awangard) 92,5 Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) 2,10 Słowacja Rastislav Staňa (Siewierstal) 4 Austria Bernd Brückler (Torpedo) 22
Pozostałe
Klasyfikacja +/- Zwycięskie gole Minuty kar
Rosja Aleksiej Morozow (Ak Bars) +27 Czechy Roman Červenka (Awangard) 7 Kanada Josh Gratton (Witiaź) 374
Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) +27 Kanada Geoff Platt (Mińsk) 7 Kanada Darcy Verot (Witiaź) 169
Rosja Jewgienij Miedwiediew (Ak Bars) +26 Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) 6 Rosja Jewgienij Artiuchin (SKA) 115
Kazachstan Witalij Nowopaszyn (Barys) +25 Czechy Josef Vašíček (Łokomotiw) 6 Rosja Wadim Chomicki (Atłant) 114
Rosja Aleksiej Kajgorodow (Magnitogorsk) +25 Rosja Aleksandr Guśkow (Łokomotiw) 6 Kanada Chris Simon (Witiaź/Dinamo Moskwa) 111

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Rozstawienie[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna Awangard Omsk uzyskała najlepszy wynik punktowy w lidze, zdobywając 118 punktów w 54 spotkaniach – tym samym nagrodzona została Pucharem Kontynentu. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełnili mistrzowie dywizji: Ak Bars Kazań, Łokomotiw Jarosław oraz OHK Dinamo.

Konferencja Wschód
  1. Awangard Omsk – mistrz Dywizji Czernyszowa i Konferencji Wschód w sezonie zasadniczym, zdobywca Pucharu Kontynentu oraz 118 punktów
  2. Ak Bars Kazań – mistrz Dywizji Charłamowa, 105 punktów
  3. Saławat Jułajew Ufa – 109 punktów (38 zwycięstw)
  4. Mietałłurg Magnitogorsk – 100 punktów (33 zwycięstwa)
  5. Jugra Chanty-Mansyjsk – 87 punktów (28 zwycięstwa)
  6. Sibir Nowosybirsk – 83 punkty (28 zwycięstwa)
  7. Barys Astana – 77 punktów (24 zwycięstwa)
  8. Nieftiechimik Niżniekamsk – 75 punktów (25 zwycięstwa)
Konferencja Zachód
  1. Łokomotiw Jarosław – mistrz Dywizji Tarasowa i Konferencji Zachód w sezonie zasadniczym oraz 108 punktów
  2. OHK Dinamo – mistrz Dywizji Bobrowa, 96 punktów
  3. SKA Sankt Petersburg – 96 punktów (32 zwycięstwa)
  4. Atłant Mytiszczi – 91 punktów (32 zwycięstwa)
  5. Siewierstal Czerepowiec – 89 punkty (30 zwycięstw)
  6. Spartak Moskwa – 82 punkty (26 zwycięstw)
  7. Dynamo Ryga – 81 punktów (27 zwycięstw)
  8. Dynama Mińsk – 74 punkty (25 zwycięstw)

Drzewko play-off[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpoczęła się walka o mistrzostwo ligi toczona w fazie play-off, która rozgrywana jest w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym, ma przywilej roli gospodarza ewentualnego siódmego meczu w rywalizacji. Przy tym zdobywca Pucharu Kontynentalnego (w tym wypadku Awangard Omsk) jest zawsze gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formule do czterech zwycięstw w/g schematu: 2-2-1-1-1, co oznacza, że klub wyżej rozstawiony rozgrywa w roli gospodarza mecze nr 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa w swojej hali mecz trzeci, czwarty i ewentualnie szósty.

W razie braku rozstrzygnięcia po regulaminowych 60 minutach meczu, rozgrywana jest dogrywka aż do uzyskania w niej zwycięskiego gola. W przeciwieństwie do sezonu zasadniczego, dogrywka trwa 20 minut (w sezonie regularnym 5 minut). Brak rozstrzygnięcia w dogrywce skutkuje zarządzeniem kolejnych 20 minut (druga dogrywka) itd., aż do wyłonienia zwycięzcy meczu. Tym samym w fazie play-off nie obowiązuje rozstrzygnięcie meczu w drodze rzutów karnych (w sezonie zasadniczym rzuty karne zarządza się w razie braku rozstrzygnięcia po 5-minutowej dogrywce).

Faza play-off rozpoczęła się 23 lutego 2011, a zakończyła 16 kwietnia 2011.

  Ćwierćfinały Konferencji
(best of 7)
Półfinały Konferencji
(best of 7)
Finały Konferencji
(best of 7)
Finał Pucharu Gagarina
(best of 7)
                                     
1  Awangard Omsk 4     1  Awangard Omsk 3  
8  Nieftiechimik 3     4  Magnitogorsk 4  


2  Ak Bars Kazań 4 Konferencja Wschodnia
7  Barys Astana 0  
    4  Magnitogorsk 3  
  3  Saławat Jułajew Ufa 4  
3  Saławat Jułajew Ufa 4  
6  Sibir Nowosybirsk 0  
4  Magnitogorsk 4   2  Ak Bars Kazań 1
5  Jugra Chanty-Mansyjsk 2     3  Saławat Jułajew Ufa 4  


  W  Saławat Jułajew Ufa 4
  Z  Atłant Mytiszczi 1
1  Łokomotiw Jarosław 4     1  Łokomotiw Jarosław 4
8  Dynama Mińsk 3     7  Dinamo Ryga 1  
2  OHK Dinamo 2
7  Dinamo Ryga 4  
  1  Łokomotiw Jarosław 2
  4  Atłant Mytiszczi 4  
3  SKA Sankt Petersburg 4  
6  Spartak Moskwa 0   Konferencja Zachodnia
4  Atłant Mytiszczi 4   3  SKA Sankt Petersburg 3
5  Siewierstal Czerepowiec 2     4  Atłant Mytiszczi 4  

Ćwierćfinały konferencji[edytuj | edytuj kod]

Wschód

Awangard Omsk – Nieftiechimik 4:3 (1:2d., 1:0d., 2:3, 3:1, 1:4, 3:2, 7:3)
Ak Bars Kazań – Barys Astana 4:0 (1:0, 3:0, 6:1, 4:2)
Saławat Jułajew Ufa – Sibir Nowosybirsk 4:0 (5:2, 3:1, 6:2, 5:0)
Mietałłurg Magnitogorsk – Jugra Chanty-Mansyjsk 4:2 (4:2, 1:2, 3:4, 2:1, 4:3d., 4:1)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Dynama Mińsk 4:3 (7:4, 1:4, 1:4, 4:2, 2:1d., 3:5, 6:1)
OHK Dinamo – Dinamo Ryga 2:4 (1:2d., 8:4, 1:5, 1:2d., 3:1, 1:2d.)
SKA Sankt Petersburg – Spartak Moskwa 4:0 (4:3d., 4:3d., 5:2, 4:3)
Atłant Mytiszczi – Siewierstal Czerepowiec 4:2 (3:2d., 2:5, 1:2, 8:1, 2:1, 1:0)

Półfinały konferencji[edytuj | edytuj kod]

Wschód

Awangard Omsk – Mietałłurg Magnitogorsk 3:4 (2:4, 3:4d., 6:3, 3:2d., 4:3d., 1:2, 0:2)
Ak Bars Kazań – Saławat Jułajew Ufa 1:4 (2:3d., 1:3, 1:2d., 4:0, 0:1)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Dinamo Ryga 4:1 (4:2, 3:5, 8:4, 6:2, 5:4d.)
SKA Sankt Petersburg – Atłant Mytiszczi 3:4 (5:3, 1:3, 3:0, 2:1d., 1:3, 1:2, 1:2d.)

Finały konferencji[edytuj | edytuj kod]

Wschód

Saławat Jułajew Ufa – Mietałłurg Magnitogorsk 4:3 (4:3, 4:0, 1:2d., 4:2, 3:4, 3:5, 1:0)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Atłant Mytiszczi 2:4 (1:6, 2:3d., 1:3, 4:2, 3:2d., 2:8)

Puchar Gagarina[edytuj | edytuj kod]

Saławat Jułajew Ufa – Atłant Mytiszczi 4:1 (2:1d., 3:1, 3:2, 0:4, 3:2)

Statystyki indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 86 meczach fazy play-off[21].

Zawodnicy z pola łącznie
Gole Asysty Punkty
Rosja Gleb Klimienko (Magnitogorsk) 10 Słowacja Pavol Demitra (Łokomotiw) 15 Słowacja Josef Vašíček (Łokomotiw) 22
Rosja Aleksandr Kalanin (Łokomotiw) 9 Rosja Josef Vašíček (Łokomotiw) 15 Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) 21
Rosja Aleksandr Galimow (Łokomotiw) 9 Norwegia Patrick Thoresen (Saławat) 15 Słowacja Pavol Demitra (Łokomotiw) 21
Rosja Igor Grigorienko (Saławat) 8 Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) 15 Norwegia Patrick Thoresen (Saławat) 18
Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) 8 Rosja Giennadij Czuriłow (Łokomotiw) 13 Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) 18
Obrońcy
Gole Asysty Punkty
Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) 8 Rosja Kiriłł Kolcow (Saławat) 9 Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) 13
Rosja Ilja Gorochow (Atłant) 5 Łotwa Sandis Ozoliņš (Ryga) 7 Rosja Ilja Gorochow (Atłant) 12
Słowacja Jaroslav Obšut (Atłant) 5 Rosja Witalij Atiuszow (Magnitogorsk) 7 Rosja Kiriłł Kolcow (Saławat) 11
Czechy Miroslav Blaťák (Saławat) 4 Rosja Ilja Gorochow (Atłant) 7 Słowacja Jaroslav Obšut (Atłant) 10
Rosja Aleksiej Piepielajew (Jugra) 3 Słowacja Peter Podhradský (Mińsk) 6 Słowacja Peter Podhradský (Mińsk) 8
Bramkarze
Skuteczność interwencji (w %) Średnia goli straconych (na mecz) Mecze bez straty gola
Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) 95,7 Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) 1,32 Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) 3
Rosja Wasilij Koszeczkin (Siewierstal) 94,6 Szwecja Erik Ersberg (Saławat) 1,93 Szwecja Erik Ersberg (Saławat) 3
Stany Zjednoczone Robert Esche (Mińsk) 94,2 Stany Zjednoczone Robert Esche (Mińsk) 1,95 Rosja Konstantin Barulin (Ak Bars) 2
Szwecja Erik Ersberg (Saławat) 93,3 Rosja Konstantin Barulin (Ak Bars) 2,05 Kazachstan Witalij Kolesnik (Saławat) 1
Rosja Gieorgij Giełaszwili (Magnitogorsk) 92,9 Czechy Jakub Štěpánek (SKA) 2,15 Czechy Jakub Štěpánek (SKA) 1
Pozostałe
Klasyfikacja +/- Zwycięskie gole Minuty kar
Rosja Ilja Gorochow (Atłant) +12 Rosja Gleb Klimienko (Magnitogorsk) 3 Rosja Fiodor Fiodorow (Atłant) 65
Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) +11 Rosja Igor Musatow (Atłant) 3 Rosja Iwan Niepriajew (Atłant) 49
Norwegia Patrick Thoresen (Ufa) +11 Rosja Władimir Antipow (Saławat) 3 Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) 42
Rosja Dienis Dienisow (SKA) +9 Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) 2 Kanada Jordan Henry (Mińsk) 33
Rosja Dienis Griebieszkow (SKA) +9 Rosja Igor Grigorienko (Saławat) 2 Rosja Aleksandr Koroluk (Łokomotiw) 32
Zwycięstwa bramkarzy Szwecja Erik Ersberg (Saławat)
15
Strzały na bramkę Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) 77

Skład triumfatorów[edytuj | edytuj kod]

Skład zdobywcy Pucharu Gagarina – drużyny Saławatu Jułajew Ufa – w sezonie 2010/11:

Bramkarze:

Obrońcy:

Napastnicy:

Szkoleniowcy:

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Trofea indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Miesiąc Bramkarz Obrońca Napastnik Pierwszoroczniak
Wrzesień[22] Austria Bernd Brückler (Torpedo) Łotwa Sandis Ozoliņš (Dinamo Ryga) Rosja Dienis Płatonow (Magnitogorsk) Rosja Jarosław Chabarow (Magnitogorsk)
Październik[23] Rosja Michaił Biriukow (Jugra) Rosja Maksim Sołowjow (OHK Dinamo) Czechy Roman Červenka (Awangard) Rosja Aleksandr Osipow (Amur)
Listopad[24] Finlandia Karri Rämö (Awangard) Szwecja Johan Fransson (SKA) Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) Rosja Dinar Chafizullin (Witiaź)
Grudzień Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) Rosja Aleksandr Guśkow (Łokomotiw) Rosja Siergiej Moziakin (Atłant) Rosja Aleksandr Pankow (Saławat)
Styczeń[25] Czechy Dominik Hašek (Spartak) Kanada Kevin Dallman (Barys) Słowacja Pavol Demitra (Łokomotiw) Rosja Grigorij Żełdakow (Spartak)
Luty[26] Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) Rosja Aleksandr Radułow (Saławat) Białoruś Michaił Stefanowicz (Dynama Mińsk)
Ćwierćfinały
konferencji
Finlandia Petri Vehanen (Ak Bars) Rosja Kiriłł Kolcow (Saławat) Szwecja Mattias Weinhandl (SKA) Rosja Grigorij Żełdakow (Spartak)
Półfinały
konferencji
Szwecja Erik Ersberg (Saławat) Czechy Karel Rachůnek (Łokomotiw) Rosja Aleksandr Galimow (Łokomotiw) Rosja Pawieł Zdunow (Magnitogorsk)
Marzec[27] Szwecja Erik Ersberg (Saławat) Rosja Marat Kalimulin (Łokomotiw) Rosja Gleb Klimienko (Magnitogorsk) Rosja Pawieł Zdunow (Magnitogorsk)
Finały
konferencji[28]
Rosja Konstantin Barulin (Atłant) Rosja Kiriłł Kolcow (Saławat) Rosja Siergiej Fiodorow (Magnitogorsk) Rosja Pawieł Zdunow (Magnitogorsk)
Puchar
Gagarina[29]
Rosja Konstantin Barulin (Atłant) Rosja Andriej Kutiejkin (Atłant) Czechy Jan Marek (Atłant)

Trofea drużynowe[edytuj | edytuj kod]

Nagrody indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Podczas uroczystości w dniu 20 maja 2011 wręczono 20 nagród (Nagroda Wsiewołoda Bobrowa oraz indywidualne wyróżnienia):[30]

Ostateczna kolejność[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna
1 Rosja Saławat Jułajew Ufa
2 Rosja Atłant Mytiszczi
3 Rosja Łokomotiw Jarosław
4 Rosja Mietałłurg Magnitogorsk
5 Rosja Awangard Omsk
6 Rosja Ak Bars Kazań
7 Rosja SKA Sankt Petersburg
8 Łotwa Dinamo Ryga
9 Rosja OHK Dinamo
10 Rosja Siewierstal Czerepowiec
11 Rosja Jugra Chanty-Mansyjsk
12 Rosja Sibir Nowosybirsk
13 Rosja Spartak Moskwa
14 Kazachstan Barys Astana
15 Rosja Nieftiechimik Niżniekamsk
16 Białoruś Dynama Mińsk
17 Rosja Torpedo Niżny Nowogród
18 Rosja Traktor Czelabińsk
19 Rosja CSKA Moskwa
20 Rosja Awtomobilist Jekaterynburg
21 Rosja Witiaź Czechow
22 Rosja Amur Chabarowsk
23 Rosja Mietałłurg Nowokuźnieck

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wojciech Święch: KHL: Zmiana trenera w Metallurgu, fuzja Dynama Moskwa z lokalnym rywalem (pol.). sportowefakty.pl. [dostęp 10 kwietnia 2010].
  2. Stockholm will in die KHL | Eishockey | Sport1.de
  3. Hradec Králové dál sní o KHL. Potřebuje na ní patnáct milionů eur | HN.IHNED.CZ – sport
  4. KHL: Czeski klub podpisał umowę, pożegnania w Torpedo – Hokej – SportoweFakty.pl
  5. Vetra signs agreement | KHL
  6. Континентальная Хоккейная Лига – Завершен прием заявок от клубов, желающих вступить в КХЛ
  7. Владимир Шалаев: Серьезно рассматриваем только «Югру» и «Будевельник» – Новости – Советский спорт
  8. The new KHL clubs (ang.). khl.ru. [dostęp 18 maja 2010].
  9. Попечительский совет «Динамо» согласен объединить свой хоккейный клуб с ХК МВД – Спорт – GZT.RU
  10. Kontinental Hockey League – Official Website
  11. Hradec Kralove przeniósł się do Popradu by wystąpić w KHL! – Hokej – Sport w INTERIA.PL
  12. Kontynentalna Liga Hokejowa na Bliskim Wschodzie? – Hokej – SportoweFakty.pl
  13. 13,0 13,1 Календарь 2010/2011 (ros.). khl.ru. [dostęp 29 lipca 2010].
  14. Kazaň a OHK Dinamo otvoria novú sezónu 8. septembra (słow.). hokej.sk. [dostęp 7 maja 2010].
  15. Hurricanes and Coyotes to play Russian clubs (ang.). nhl.com. [dostęp 28 maja 2010].
  16. Hurricanes przegrali w Rosji (pol.). hokej.net. [dostęp 2010-10-04].
  17. "Kojoty" zwycięskie w Rydze (pol.). hokej.net. [dostęp 2010-10-06].
  18. Yashin 4-3 Jagr Superskills competition (ang.). khl.ru. [dostęp 5 lutego 2011].
  19. Jagr 18-16 Yashin (ang.). khl.ru. [dostęp 5 lutego 2011].
  20. Players stats (leaders) (ang.). en.khl.ru.
  21. Players stats (leaders) (ang.). en.khl.ru.
  22. September’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 1 października 2010].
  23. October’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 3 listopada 2010].
  24. November’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 2 grudnia 2010].
  25. January’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 1 lutego 2011].
  26. February’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 1 marca 2011].
  27. March’s finest (ang.). en.khl.ru. [dostęp 4 kwietnia 2011].
  28. SITA: Barulin, Koľcov a Fiodorov hráčmi finále konferencií (słow.). hokej.sk. [dostęp 7 kwietnia 2011].
  29. Players of the Final (ang.). khl.ru. [dostęp 19 kwietnia 2011].
  30. The League’s Finest (ang.). khl.ru. [dostęp 2011-05-23].