Andrij Husin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrij Husin
Husin.JPG
Imię i nazwisko Andrij Łeonidowicz Husin
Data i miejsce
urodzenia
11 grudnia 1972
Złoczów, Ukraińska SRR 
Pozycja pomocnik
Wzrost 188 cm
Masa ciała 80 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1991
1992
1992–1993
1993–1995
1995–1996
1996–2004
2005–2007
2007–2008
Karpaty Kamionka Bużańska
Hazowyk Komarno
Karpaty Lwów
Dynamo-2 Kijów
CSKA-Borysfen Kijów
Dynamo Kijów
Krylja Sowietow Samara
Saturn Ramienskoje (grający trener)
2 (0)
16 (3)
17 (4)
46 (27)
27 (9)
170 (22)
39 (9)
13 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1993–2006  Ukraina 71 (9)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2007–2008
2010
2010–2013
2013
2013-
Saturn Ramienskoje (asystent)
Anży Machaczkała (asystent)
Dynamo-2 Kijów
Krylja Sowietow Samara (asystent)
Anży Machaczkała (asystent)

Andrij Łeonidowicz Husin, ukr. Андрій Леонідович Гусін, ros. Андрей Леонидович Гусин, Andriej Leonidowicz Gusin (ur. 11 grudnia 1972 w Złoczowie, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Ukrainy, trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską rozpoczynał jako napastnik w Karpatach Kamionka Bużańska, następnie grał w Hazowyku Komarno i Karpatach Lwów. To właśnie w klubie ze Lwowa został dostrzeżony przez działaczy Dynama Kijów, którego zawodnikiem stał się w 1993 roku. W ciągu kolejnych dwóch lat grał jedynie w drugiej drużynie tego klubu, w których rozegrał 46 meczów, strzelił 27 goli. W Wyszczej Liże debiutował już jako zawodnik CSKA-Borysfenu Kijów w sezonie 1995-96, w którym zagrał 27 spotkań, strzelił 9 goli. Po roku gry w tym stołecznym klubie został ściągnięty z powrotem do Dynama. Pierwsze mistrzostwo zdobył w sezonie 1996-97. Wciąż był rezerwowym (13 meczów, 3 gole), ale ciągle odgrywał kluczową rolę w drugiej ekipie. Przełomowy okazał się sezon 1997-98, Husin stał się ważnym ogniwem Dynama, a klub robił furorę także w Lidze Mistrzów (ćwierćfinał z Juventusem, w którym strzelił jedyną bramkę dla Dynama). Rok później odpadł z tych rozgrywek dopiero w półfinale (po dramatycznym dwumeczu z Bayernem). Z Dynamem zdobywał kolejne mistrzostwa i puchary Ukrainy, występował także w Lidze Mistrzów. W 2005 roku zdecydował się opuścić Dynamo na rzecz rosyjskich Krylji Sowietow Samara, gdzie zdecydował się ukończyć piłkarską karierę w 2007 roku[1]. Jednak zgodził się jeszcze na propozycję Saturna Ramienskoje występować i trenować ten klub. Jeszcze do ukończenia sezonu 2008 klub i piłkarz rozstali się.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

26 czerwca 1993 debiutował w reprezentacji Ukrainy jeszcze jako zawodnik Karpat Lwów w meczu z Chorwacją, przegranym 1:3. Dwukrotnie pełnił funkcję kapitana drużyny. Uczestniczył w Mistrzostwach Świata 2006 w Niemczech, gdzie jego Ukraina dotarła do ćwierćfinału (zagrał w pięciu spotkaniach). Po Mundialu postanowił zakończyć karierę reprezentacyjną, jednak po jakimś odwołał swoją decyzję. Ogółem dla reprezentacji zagrał 71 razy, strzelił 9 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

8 czerwca 2007 roku został członkiem sztabu szkoleniowego rosyjskiego Saturna Ramienskoje. Będąc asystentem trenera dalej kontynuował występy na boisku. W 2008 został rozerwany kontrakt z klubem. Od marca 2010 pomagał trenować Anży Machaczkała[2]. W grudniu 2010 został zaproszony na stanowisko głównego trenera drugiej drużyny Dynama Kijów[3].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • półfinalista Ligi Mistrzów: 1999
  • mistrz Ukrainy (7x): 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004
  • wicemistrz Ukrainy: 2002
  • zdobywca Pucharu Ukrainy (4x): 1998, 1999, 2000, 2003
  • finalista Pucharu Ukrainy (2x): 1993, 2002

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]