Artem Miłewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Artem Miłewski
Artem Milevskiy 2012 Dynamo.jpg
Imię i nazwisko Artem Wołodymyrowycz Miłewski
Data i miejsce
urodzenia
12 stycznia 1985
Mozyrz, Białoruska SRR 
Pseudonim mila, kriucza (obwodzić)
Pozycja napastnik
Wzrost 190 cm
Masa ciała 80 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Hajduk Split
Kariera juniorska
1992–2000
2000–2001
Źmiena Mińsk
Dynamo Kijów
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2001–2002
2002
2002–2005
2002–2013
2013
2014–
Borysfen-2 Boryspol
Dynamo-3 Kijów
Dynamo-2 Kijów
Dynamo Kijów
Gaziantepspor
Hajduk Split
9 (3)
1 (0)
54 (18)
178 (57)
6 (1)
0 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1999–2000
2001–2002
2003
2005–2006
2006–
 Białoruś U-16
 Ukraina U-17
 Ukraina U-19
 Ukraina U-21
 Ukraina
? (?)
5 (5)
? (?)
31 (7)
50 (8)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 30.07.2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 13.10.2012.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Artem Wołodymyrowycz Miłewski, ukr. Артем Володимирович Мілевський, biał. Арцём Уладзіміравіч Мілеўскі (ur. 12 stycznia 1985 w Mozyrzu, Białoruska SRR) – ukraiński piłkarz pochodzenia białoruskiego, grający na pozycji napastnika, reprezentant Ukrainy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem DJuSSz Źmiena Mińsk. Pierwszy trener Nikołaj Wołkow[1]. W 2000 roku 15-letni Artem przeniósł się do Kijowa, gdzie uczył się w Piłkarskiej Akademii Pawła Jakowenki. W sezonie 2001/02 występował w drugiej drużynie Borysfenu Boryspol. Przez 11 lat był zawodnikiem Dynama Kijów (od 2002 roku). Po wygaśnięciu kontraktu 5 września 2013 podpisał 3-letni kontrakt z tureckim Gaziantepsporem[2], jednak przez problemy finansowe klubu 31 grudnia 2013 kontrakt został anulowany[3]. 28 lutego 2014 roku podpisał z FK Aktöbe[4], ale wkrótce okazało się że z przyczyn technicznych jest niekatualny[5]. Ostatecznie latem 2014 podpisał kontrakt z Hajdukiem Split.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Mimo iż urodził się na Białorusi, zdecydował się reprezentować Ukrainę. Wcześniej jednak brał udział w Mistrzostwach Europy U-16 jako zawodnik drużyny Białorusi[6]. Już na juniorskich Mistrzostwach Europy U-19 rozgrywanych w 2004 roku w Szwajcarii występował w reprezentacji Ukrainy. Został powołany przez Ołeha Błochina na mundial 2006. Jeszcze przed mundialem zdobył tytuł wicemistrza Europy U-21 wraz z kadrą Ukrainy prowadzoną przez Ołeksija Mychajłyczenkę. Strzelił karnego reprezentacji Holandii w stylu Panenki[7]. Na mistrzostwach zagrał z numerem 15. Strzelił jednego z rzutów karnych w serii w meczu ze Szwajcarią ponownie w stylu Panenki[8], w ten sposób przyczynił się do awansu Ukrainy do ćwierćfinału (w którym uległa późniejszym mistrzom świata – Włochom).

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]