Andrzej Friszke
| Andrzej Friszke | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 29 sierpnia 1956 Olsztyn |
| Zawód | historyk |
| Alma Mater | Uniwersytet Warszawski |
| Stanowisko | członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej (1999–2006), członek Rady Instytutu Pamięci Narodowej (od 2011) |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Andrzej Friszke w Wikicytatach |
|
Andrzej Friszke (ur. 29 sierpnia 1956 w Olsztynie) – polski historyk, były członek Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej, członek Rady IPN, profesor nauk humanistycznych[1].
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Jego ojciec ks. Edmund Friszke był seniorem (biskupem diecezjalnym) Diecezji Mazurskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.
W 1979 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1994 uzyskał stopień doktora nauk historycznych (na podstawie pracy Kształtowanie się opozycji przedsolidarnościowej 1968–1980), w 2000 obronił habilitację (na podstawie książki Życie polityczne emigracji). 25 września 2009 prezydent Lech Kaczyński nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych, nominację odebrał 3 lutego 2010[1]. Specjalizuje się w zakresie historii najnowszej.
Pracował w Klubie Inteligencji Katolickiej w Warszawie, od 1980 należy do KIK. W 1981 pełnił funkcję redaktora działu historycznego w "Tygodniku Solidarność". Wchodził też w skład kolegium redakcyjnego pisma Samorządu Studentów Uniwersytetu Warszawskiego "Głos Wolny Wolność Ubezpieczający" (1980–1981). Od 1982 zajmuje stanowisko kierownika działu historycznego "Więzi".
Od 1990 pracuje w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Od 1995 prowadzi wykład także m.in. w Collegium Civitas. W 2000 został przewodniczącym zarządu Stowarzyszenia Archiwum Solidarności.
W 1999 z rekomendacji Unii Wolności został powołany w skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej. W 2007 z ramienia Platformy Obywatelskiej ponownie był kandydatem na to stanowisko, jednak nie został wybrany. W 2011 wszedł w skład nowo powołanej Rady IPN[2].
[edytuj] Odznaczenia i wyróżnienia
W 2006 Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3], a w 2011 Bronisław Komorowski Krzyżem Oficerskim tego orderu[4].
Uzyskał stypendium Fundacji Herdera (1983–1984). Otrzymał nagrody Fundacji PolCul (1990), "Odry" (1994), Polskiej Fundacji Kulturalnej w Londynie (1995), "Za osiągnięcia w badaniach polonijnych" (2000) oraz nagrodę im. ks. dra Leopolda Otto (2005) przyznawaną przez "Zwiastun Ewangelicki".
[edytuj] Wybrane publikacje
- KOR. Ludzie-działania-idee (wydana pod pseudonimem Witold Wolski), 1983
- O kształt Niepodległej, 1989
- Polska Podziemna 1939–1945 (współautor), 1991
- Opozycja polityczna w PRL 1945–1980, 1994
- Polska Gierka, 1995
- Oaza na Kopernika. Klub Inteligencji Katolickiej 1956–1989, 1997
- Życie polityczne Emigracji, 1999
- Polska. Losy państwa i narodu 1939–1989, 2003
- Solidarność podziemna 1981–1989 (red.), 2006
- Przystosowanie i opór. Studia z dziejów PRL, 2007
- Anatomia buntu. Kuroń, Modzelewski i komandosi, 2010
- PRL wobec Kościoła. Akta 1970–1978, 2010
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Tytuł profesora nauk humanistycznych dla Pana dr. hab. Andrzeja Friszke. civitas.edu.pl. [dostęp 2011-09-26].
- ↑ Sejm wybrał pięciu członków Rady IPN. rmf24.pl, 18 marca 2011. [dostęp 2011-09-26].
- ↑ M.P. z 2006 r. Nr 62, poz. 647
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 109, poz. 1103
[edytuj] Źródła
- Druk sejmowy nr 1518 z biogramami kandydatów do Kolegium IPN z 15 marca 2007. [dostęp 2011-09-26].
- Andrzej Friszke w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-09-26].
- Absolwenci i studenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Kolegium IPN i Rady IPN
- Działacze KIK
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Polscy historycy
- Urodzeni w 1956
