Andrzej II Halicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Andrzej Halicki (ukr: Αндрій II Галицький), Andrzej Juriewicz, (? - 1323) – według Encyklopedii Ukrainoznawstwa ostatni ruski król halicko-wołyński w latach 1308-1323 (według innych źródeł od 1315). Był synem Jerzego I Halickiego (1252-1308), po którym miał odziedziczyć tron halicki. Po śmierci ojca panował wspólnie z bratem, Lwem II. Andrzej rezydował we Włodzimierzu a Lew II w Haliczu.

Walki z Litwą i Tatarami[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy wspólny list Andrzeja i Lwa II datowany jest na 9 sierpnia 1316, gdzie nazywają się oni "z bożej łaski, królowie wszystkich ziem (?), Halicza i Włodzimierza". W tym liście odnawiają unię z Krzyżakami, którym obiecują obronę od Tatarów oraz "innych najeźdźców". Pod tym terminem należy rozumieć Litwę, naruszającą nie tylko jedność ale i istnienie halickiego państwa.

Wiadomo, że w drugiej dekadzie XIV w. Litwini wzmocnili nacisk na Wołyń poprzez zdobycie Drohiczyna oraz Brześć. Lata panowania braci były stałą walką przeciwko Gedyminowi.

Umocniono stosunki z polskim królem Władysławem Łokietkiem oraz Krzyżakami oraz starano się zmniejszyć zależność od Złotej Ordy. Przez jakiś czas Andrzej walczył z Mongołami oraz Litwą.

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Według niektórych historyków zmarł razem z bratem Lwem II podczas walk z Tatarami lub Litwinami na Podlasiu.

W maju 1323 król polski Władysław Łokietek w liście do papieża pisał z żalem: „Dwaj ostatni Ruscy królowie, będący dla Polski twardą zasłoną od Tatarów opuścili ten świat i po ich śmierci Polska jest bezpośrednio pod tatarskim zagrożeniem”.

Ich śmierć zakończyła sukcesję po Romanie Mścisławowiczu i państwo halickie zostało bez dynastii. Bojarzy haliccy próbowali rządzić państwem samodzielnie. Być może Władysław Łokietek obawiał się, że uciekną się oni pod opiekę Tatarów. Wkrótce jednak element konserwatywny przeważył pośród bojarów i tron został oddany Piastowi mazowieckiego Bolesławowi Trojdenowiczowi, spowinowaconemu z ostatnimi książętami halickimi z dynastii Rurykowiczów poprzez matkę, Marię.

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Daniel Halicki
 
 
 
 
 
 
 
Lew Halicki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anna nowogrodzka lub NN, córka króla Mindoga
 
 
 
 
 
 
 
Jerzy Lwowic
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Bela IV
 
 
 
 
 
 
 
Konstancja węgierska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Laskarina
 
 
 
 
 
 
 
Andrzej II Halicki
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Konrad I mazowiecki
 
 
 
 
 
 
 
Kazimierz I kujawski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Agafia Światosławówna
 
 
 
 
 
 
 
Eufemia kujawska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kazimierz I opolski
 
 
 
 
 
 
 
Eufrozyna opolska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Wiola opolska
 
 
 
 
 
 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Jerzy Lwowic
Alex K Halych-Volhynia.svg Książę halicko-wołyński
1308-1323
wspólnie z bratem Lwem II
Alex K Halych-Volhynia.svg Następca
Bolesław Jerzy II