Andrzej Tyszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Andrzej Tyszkiewicz
Andrzej Tyszkiewicz (po lewej)
Andrzej Tyszkiewicz (po lewej)
generał broni generał broni
Data i miejsce urodzenia 3 października 1949
Ciechanów,  Polska
Przebieg służby
Siły zbrojne POL Wojska Lądowe.svgSiły Zbrojne RP
Jednostki 8 DZ; 1 DZ; 6 BPD; PKW Irak
Stanowiska dowódca MND C-S
Główne wojny i bitwy stabilizacja Iraku
Późniejsza praca ambasador RP w Bośni i Hercegowinie; szef EUMM Gruzja
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Bronze Star (Stany Zjednoczone)

Andrzej Tyszkiewicz (ur. 3 października 1949 w Ciechanowie) – generał broni Wojska Polskiego i dyplomata, były ambasador RP w Bośni i Hercegowinie, były szef EUMM Gruzja.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1969-1973 był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu, następnie rozpoczął służbę w 8 Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie. W latach 1976-1979 był słuchaczem Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego w Moskwie, a po powrocie do kraju, w latach 1982–1986 dowodził 32 i 1 Pułkiem Zmechanizowanym. W grudniu 1986 roku został awansowany na stanowisko szefa sztabu i zastępcy dowódcy 1 Dywizji Zmechanizowanej w Legionowie, a w październiku 1987 roku objął stanowisko dowódcy 6 Brygady Powietrznodesantowej w Krakowie.

W 1990 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Sztabu Generalnego ZSRR i rozpoczął służbę w dowództwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego, m.in. jako: szef Oddziału Operacyjnego, szef Sztabu (1990–1992) i szef szkolenia (1993–1994). W roku 1993 został awansowany do stopnia generała brygady.

W 1994 roku przeszedł do Sztabu Generalnego WP, gdzie zajmował stanowisko szefa Zespołu Inspekcji w Inspektoracie Szkolenia. Od lipca 1995 do stycznia 1999 roku pełnił funkcję attaché wojskowego w Turcji, a następnie był przedstawicielem Polski przy Kwaterze Głównej Sił Zbrojnych NATO w Europie.

W 2000 roku został awansowany do stopnia generała dywizji. Od września 2002 roku pełnił funkcję zastępcy dowódcy wojsk lądowych.

Od 16 kwietnia 2003 do 11 stycznia 2004 roku pełnił również funkcję dowódcy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe i Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. W styczniu 2004 roku został mianowany na stopień generała broni[1].

W latach 2005-2010 pełnił funkcję ambasadora RP w Sarajewie[2][3].

W 2011 roku został nominowany na szefa Misji Obserwacyjnej Unii Europejskiej w Gruzji[4][5]. Służbę na tym stanowisku zakończył w czerwcu 2013 r[6].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
-
dowódca
Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe

2003 rok
Następca
gen. dyw. Mieczysław Bieniek