Mieczysław Bieniek
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mieczysław Bieniek | |
 |
|
 generał |
|
| Data urodzenia | 19 czerwca 1951 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1981 |
| Stanowiska | dowódca Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku |
| Główne wojny i bitwy | Stabilizacja Iraku |
| Odznaczenia | |
          |
|
Mieczysław Bieniek (ur. 19 czerwca 1951 w Krapkowicach) – generał Wojska Polskiego.
Ukończył Akademię Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego (1981) oraz studia podyplomowe w Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Wielkiej Brytanii (1995). Specjalista z zakresu wojsk powietrznodesantowych i sił specjalnych. 10 listopada 2010 awansowany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, na stopień generała.
Wybrane stanowiska:
- 1990-1991: zastępca dowódcy – szef grupy dowodzenia w PKW Syria – POLLOG
- 1991-1992: dowódca tego kontyngentu
- 1993: szef logistyki w Polskiej Misji Pokojowej ONZ w Saharze Zachodniej
- 1998-1999: dowódca Brygady Nordycko-Polskiej SFOR w Bośni i Hercegowinie.
- 1999: szef Pionu Szkolenia i Ćwiczeń Kwatery Głównej Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE) w Mons
- 2002: zastępca dowódcy 3 Międzynarodowego Korpusu Armijnego NATO, z dowództwem na terenie Turcji
- od stycznia do lipca 2004: dowódca Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe/PKW Irak
- od sierpnia 2004 do sierpnia 2007: dowódca 2 Korpusu Zmechanizowanego
- 12 grudnia 2007: po 38 latach noszenia munduru, gen. broni dr Mieczysław Bieniek zakończył służbę w Wojskach Lądowych. Uroczystość pożegnania odbyła się w Dowództwie Wojsk Lądowych[1].
- 20 kwietnia 2009: objął stanowisko Polskiego Przedstawiciela Wojskowego przy Komitetach Wojskowych NATO i UE[2].
- 29 września 2010: objął oficjalnie funkcję wiceszefa w Sojuszniczym Dowództwie Transformacyjnym NATO w Norfolk w Wirginii, zastępując na tym stanowisku włoskiego admirała Luciano Zappatę[3].
[edytuj] Awanse
- kapitan (1979)
- pułkownik (1993)
- generał brygady (1996)
- generał dywizji (2002)[4]
- generał broni (2004)[5]
- generał (2010)[6]
[edytuj] Ordery i odznaczenia
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2004)[7]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2003)[8]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1999)[9]
- Złoty Krzyż Zasługi
- Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Złoty Medal "Za zasługi dla obronności kraju"
- Brązowa Gwiazda
- Medal Pamiątkowy Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku
- Medal w Służbie Pokoju ONZ za misję UNDOF
- Medal w Służbie Pokoju ONZ za misję MINURSO
- Medal NATO za operację w Bośni i Hercegowinie
Przypisy
- ↑ „Przegląd Wojsk Lądowych”, nr 1 (007)/2008, s. 36.
- ↑ Gen. Mieczysław Bieniek przedstawicielem Polski w NATO. Wirtualna Polska, 2009-04-10. [dostęp 2010-11-02].
- ↑ Generał Bieniek objął obowiązki Zastępcy Dowódcy Strategicznego NATO w USA. Polska, 2010-09-29. [dostęp 2010-11-02].
- ↑ M.P. z 2002 r. Nr 37, poz. 584
- ↑ M.P. z 2004 r. Nr 36, poz. 631
- ↑ M.P. z 2010 r. Nr 96, poz. 1123
- ↑ M.P. z 2005 r. Nr 8, poz. 118
- ↑ M.P. z 2004 r. Nr 10, poz. 147
- ↑ M.P. z 1999 r. Nr 31, poz. 486
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik gen. dyw. Andrzej Tyszkiewicz |
dowódca Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe 2004 rok |
Następca gen. dyw. Andrzej Ekiert |
Kategorie:
- Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego
- Generałowie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
- Ludzie związani z Krapkowicami
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielonarodowej Dywizji Centrum-Południe w Iraku
- Odznaczeni Medalem Za zasługi dla obronności kraju
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi
- Odznaczeni Złotym Medalem Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Urodzeni w 1951
