Anna Działyńska

Z Wikipedii

(Przekierowano z Anna Potocka (1846-1926))
Skocz do: nawigacji, szukaj

Anna Potocka z Działyńskich (ur. 2 listopada 1846 w Kórniku, zm. 2 czerwca 1926 w Ociece) – najmłodsza córka powstańca listopadowego Adama Tytusa Działyńskigo i Gryzeldy Celestyny z Zamoyskich, siostra powstańca styczniowego Jana Kantego i Cecylii.

Anna i Stanisław Potoccy poznali się w Dreźnie. W lecie 1865 r. odbyły się ich zaręczyny, a 6 lutego 1866 r. ślub.

Działaczka społeczna, współzałożycielka wraz z mężem hr. Stanisławem Potockim uzdrowiska Rymanów-Zdrój, które miało wziąć początek 16 sierpnia 1876 r., kiedy podczas spaceru Anny Potockiej z dziećmi, jeden z synków Józef Marian Potocki , odkrył źródło lecznicze wody.

Wspólnie z mężem założyła szkółkę rzeźbiarską dla chłopców, a następnie szkółkę koronkarską dla dziewcząt.

Na jej prośbę został mianowany proboszczem w Miejscu Piastowym bł. ks. Bronisław Markiewicz.

Wiosną 1874 r. w czasie epidemii cholery, Anna i Stanisław Potocki opiekowali się chorymi.

Autorka (jako Anna z Działyńskich Potocka) wydanych w latach 20. XX w. wspomnień pt. "Mój pamiętnik", powtórnie wydanych przez Wydawnictwo Pax w latach 70.

Posiadała majątki: Oleszyce, które otrzymała w dziale rodzinnym jako najmłodsza córka Tytusa Działyńskiego oraz Rymanów Zdrój (kontrakt kupna Rymanowa podpisała w 1872 r.). Przed 1880 r. Potoccy sprzedali klucz oleszycki Kazimierzowi Potulickiemu (1820-1880).


Dzieci Anny Potockiej:

Jan Nepomucen Potocki

Józef Marian Potocki

Piotr Potocki

Piotr II Potocki

Maria Potocka (córka Stanisława Antoniego)

Paweł Potocki

Cecylia Maria Potocka

Dominik Potocki

Antoni Tytus Potocki.