Aparat Soxhleta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kluczowa część aparatu Soxhleta - A - koszyk z ekstrahowaną substancją, B - płytka izolacyjna, C - syfon, D - rurka, którą przechodzą opary rozpuszczalnika.

Aparat Soxhleta to rodzaj sprzętu laboratoryjnego służącego do ekstrakcji trudno rozpuszczalnych związków chemicznych.

Animacja przedstawiająca mechanizm działania aparatu Soxhleta.

Aparat Soxhleta składa się z układu rurek, które montuje się między kolbę z wrzącym rozpuszczalnikiem i chłodnicę zwrotną. Pary wrzącego rozpuszczalnika wędrują z dolnej kolby przez rurkę (D na zdjęciu obok) do chłodnicy znajdującej się nad aparatem. Ekstrahowaną próbkę umieszcza się w specjalnym koszyku, tzw. gilzie (A), który znajduje się w szerokiej rurce, która powoli zapełnia się skroplonym przez chłodnicę zwrotną rozpuszczalnikiem. Koszyk jest umiejscowiony na specjalnej płytce izolacyjnej (B), po to aby pary rozpuszczalnika nie nagrzewały nadmiernie samej próbki. Na dole szerokiej rurki, poniżej poziomu płytki izolacyjnej znajduje się wylot rurki syfonowej C. W momencie gdy poziom cieczy w rurce (A) staje się wyższy niż w syfonie (C) cały rozpuszczalnik z rurki A wypływa samoczynnie i wędruje przez syfon z powrotem do kolby na dole.

Cały aparat pracuje zatem cyklicznie - napełnia się powoli rozpuszczalnikiem do górnego poziomu syfonu, a gdy ten poziom zostanie osiągnięty jest samoczynnie opróżniany i jest ponownie zapełniany kolejną porcją świeżego rozpuszczalnika.

Aparat Soxhleta wyparł niemal całkowicie aparat Graefego, gdyż posiada w stosunku do niego szereg zalet:

  • substancja, z której następuje ekstrakcja nie kontaktuje się w nim z gorącymi parami rozpuszczalnika, lecz tylko z ochłodzonym, ciekłym rozpuszczalnikiem - co ma szczególne znaczenie gdy może się ona rozkładać pod wpływem wysokiej temperatury. Dodatkowo nie istnieje tu zagrożenie bezpowrotnego porywania przez pary rozpuszczalnika ekstrahowanego związku chemicznego, nawet gdy ma on niższą temperaturę wrzenia niż rozpuszczalnik.
  • proces ekstrakcji zachodzi znacznie szybciej, gdyż cykliczny proces opróżniania zbiornika z rozpuszczalnikiem działa jak mechaniczne płukanie i jednocześnie przyspiesza wymianę rozpuszczalnika w bezpośrednim otoczeniu ekstrahowanej substancji.