Probówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
A - zwykła probówka, B - eppendorferka, C - kolbka probówkowa ze szlifem i skalą objętości
Szklane probówki
Probówki z roztworami w drewnianym stojaku (statywie)

Probówka (próbówka) to element sprzętu laboratoryjnego, który ma postać szklanej rurki z jednej strony zamkniętej okrągłym dnem, a z drugiej swobodnie otwartej.

Tradycyjne probówki (A na rysunku obok) są zwykle wykonywane ze szkła niezbyt dobrej jakości, aby utrzymać ich jak najniższą cenę, i są często traktowane jako sprzęt jednorazowego użytku, którego nie warto nawet myć.

Odmianą tradycyjnych probówek (o kształcie walcowatym) są probówki zakończone długim dnem stożkowym, zwane popularnie eppendorferkami (B na obrazku obok). Eppendorferki są często stosowane w przypadku pracy ze szczególnie małymi ilościami substancji, gdyż dzięki ich stożkowemu zakończeniu małe ilości substancji nie "rozpływają" się po ściankach naczynia, tylko spływają na jego dno i są tam lepiej widoczne.

Dość szczególnym rodzajem probówek są kolbki probówkowe - probówki wykonane z dobrej jakości szkła i posiadające zakończenie szlifowe, umożliwiające stosowanie tego rodzaju probówek w destylacji próżniowej oraz szczelne ich zamykanie szklanymi korkami (C na obrazku obok). Niektóre rodzaje probówek (jak pokazano na przykładzie C) miewają też na bocznej ściance orientacyjną, niezbyt dokładną, skalę objętości.

Probówki są stosowane głównie w analizie jakościowej. Prowadzi się w nich także reakcje chemiczne na małą skalę i stosuje się je do wszelkiego rodzaju masowych, "szybkich" testów - np. testów rozpuszczalności.