Błękitek (ryba)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błękitek
Micromesistius poutassou[1]
(Risso, 1827)
Błękitek
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd dorszokształtne
Rodzina dorszowate
Rodzaj Micromesistius
Gatunek błękitek
Synonimy
  • Boreogadus poutassou (Risso, 1827)
  • Gadus bacalaus Cabrera, Pérez & Haenseler, 1857
  • Gadus melanostomus Nilsson, 1855
  • Gadus potassoa (Risso, 1827)
  • Gadus poutassou (Risso, 1827)
  • Merlangus albus Yarrell, 1841
  • Merlangus communis Costa 1844
  • Merlangus pertusis Cocco, 1829
  • Merlangus pertusus Cocco, 1829
  • Merlangus poutassou Risso, 1827
  • Merlangus vernalis Risso, 1827
  • Micromessistius poutassou (Risso, 1827)
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Błękitek[2], putasu[2] (Micromesistius poutassou) – gatunek ryby z rodziny dorszowatych (Gadidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Północny Atlantyk, od południowej części Morza Barentsa, wschodniego Morza Norweskiego, Islandii, południowej Grenlandii i południowej Kanady na północ, po przylądek Ras Budżdur w Saharze Zachodniej oraz północne wybrzeże USA na południu, oraz zachodnia część Morza Śródziemnego. Brak go w Morzu Północnym oraz w Bałtyku.

Żyje na szelfie kontynentalnym oraz stoku kontynentalnym na głębokości 150–3000 m (zazwyczaj 300–400 m). W dzień trzyma się dna, nocą wędruje ku powierzchni.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Osiąga średnio 22 cm długości (max. 50 cm długości i 830 g masy ciała). Linia boczna wzdłuż całego ciała. Na pierwszym łuku skrzelowym 27–33 wyrostki filtracyjne. Płetwy grzbietowe szeroko rozstawione, odstęp między drugą i trzecią płetwą większy niż szerokość pierwszej płetwy grzbietowej. W płetwach grzbietowych 24–28 promieni; w płetwie odbytowej 33–39 promieni.

Ubarwienie grzbietu niebiesko-szare, brzuch biały. Czasem przy podstawie płetw piersiowych niewielka czarna plamka.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się głównie niewielkimi skorupiakami, ale większe osobniki mogą zjadać małe ryby i głowonogi.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Dojrzewa płciowo w wieku 3–5 lat. Trze się wczesną wiosną (III–IV), w cieplejszych wodach również zimą (I–II). Samica składa do 150 000 ziaren ikry. Ikra jest pelagiczna, okrągła, nielepka. Embrion ma dwa rzędy chromatoforów na czubku pyska i pięć–sześć wzdłuż ciała. W temperaturze 10,5 °C wylęg następuje po 4 dniach; w temperaturze 8 °C po 11,5 dnia.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Konserwa z okresu PRL-u ( lata 80. XX w.)

Ma duże zacznie w rybołówstwie. Sprzedawany świeży i mrożony oraz przetwarzany na olej i mączkę rybną.

Przypisy

  1. Micromesistius poutassou w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Micromesistius poutassou. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 10 października 2012]