Banjarmasin
Na mapach:
| Banjarmasin | |||
|
|||
 |
|||
| Dewiza: Kayuh Baimbai | |||
| Przydomek: Kota Seribu Sungai | |||
| Państwo |  Indonezja |
||
| Prowincja |  Borneo Południowe |
||
| Prawa miejskie | 1526 | ||
| burmistrz | Muhidin | ||
| Powierzchnia | 98,46 km² | ||
| Położenie | 3°20′S 114°35′E |
||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
625 395[1] 8606 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | 0511 | ||
| Miasta partnerskie |  Sztokholm, Szwecja Makasar, Indonezja Frankfurt nad Menem, Niemcy Manaus, Brazylia Chongqing, Chińska Republika Ludowa Atlanta, Stany Zjednoczone Kanton, Chińska Republika Ludowa Pattaya, Tajlandia Guadalajara, Meksyk |
||
|
Położenie na mapie Indonezji
  Banjarmasin
|
|||
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Banjarmasin - miasto w Indonezji w południowej części wyspy Borneo, w delcie rzeki Barito; współrzędne geograficzne . Ośrodek administracyjny prowincji Borneo Południowe. W 2008 miasto liczyło ok. 247 000 (aglomeracja ok. 573 000 mieszkańców). Powierzchnia miasta leży średnio o 16 cm poniżej poziomu morza, w czasie przypływów zalewa ją woda, dlatego większość domów w mieście jest zbudowana na palach.
Rozwinięty przemysł drzewny, włókienniczy, stoczniowy. W okolicy znajdują się rafineria ropy naftowej, wydobycie węgla, rud żelaza, złota oraz diamentów.
Port rzeczny dostępny dla statków morskich, wywóz kauczuku, pieprzu, rattanu, drewna; port lotniczy Syamsuddin Noor; uniwersytet (Universitas Lambung Mangkurat zał. 1961).
Najbardziej znanymi miejscami w mieście są meczet Sabilal Muhtadin, pływający targ na łodziach na rzece Barito i pływająca wioska Mantuil.
[edytuj] Historia
Do XIV w. teren na którym leży Banjarmasin należał do królestwa Madżapahit, następnie pod kontrolą sułtanatów Malakka i Johor. Miasto założył 24 września 1526 r. sułtan Suriansyah. W 1606 r. założona holenderska faktoria, od 1787 r. protektorat holenderski.
