Betaglukan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Betaglukan
Budowa β-1,3/1,4-glukanu
Budowa β-1,3/1,4-glukanu
Budowa β-1,3/1,6-glukanu
Budowa β-1,3/1,6-glukanu
Ogólne informacje
Numer CAS 2011
PubChem 3832[1]
Struktura meru -[C18H32O16]-

Betaglukan (β-glukan) – organiczny związek chemiczny z grupy polisacharydów, jeden ze składników błonnika pokarmowego. Stanowi składnik budulcowy ścian komórkowych drożdży, grzybów i zbóż.

Np. jego zawartość w suszonych borowikach szlachetnych wynosi ok. 0,4–0,6% suchej masy[2].

Budowa i właściwości[edytuj | edytuj kod]

Anomer β D-glukozy

Betaglukan zbudowany jest z jednostek D-glukozy połączonych wiązaniami β-glikozydowymi. W zależności od grupy hydroksylowej reszty glukozy tworzącej wiązanie z węglem anomerycznym występują różne izomery betaglukanów, np. celuloza jest β-1,4-glukanem. Wiele betaglukanów zawiera dwa typy wiązań glikozydowych i ma różne właściwości, np. izomer 1,3/1,6 jest nierozpuszczalny w wodzie i występuje m.in. w produktach piekarniczych. Z kolei izomer 1,3/1,4 jest rozpuszczalny w w wodzie i jest obecny tylko w nieprzetworzonych produktach naturalnych, takich jak otręby z jęczmienia i owsa.

Izomer rozpuszczalny w wodzie (1,3/1,4) wykazuje silną aktywność biologiczną. M.in. powoduje obniżenie zawartości cholesterolu LDL we krwi i równoważy szczyt glukozy we krwi, a tym samym zapobiega występowaniu cukrzycy typu 2 oraz zmniejsza ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej. Obniża również ciśnienie krwi[3]. Uważa się także, że zapobiega powstawaniu nowotworów układu pokarmowego[potrzebne źródło].

Przypisy