Beztorbik bambusowy
| Beztorbik bambusowy | |
| Dromiciops gliroides[1] | |
| Thomas, 1894 | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Nadgromada | żuchwowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | ssaki niższe |
| Nadrząd | torbacze |
| Rząd | beztorbiki |
| Rodzina | beztorbikowate |
| Rodzaj | Dromiciops |
| Gatunek | beztorbik bambusowy |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Beztorbik bambusowy (Dromiciops gliroides) – południowoamerykański torbacz z rodziny beztorbikowatych, jedyny współcześnie żyjący przedstawiciel rzędu beztorbików (Microbiotheria). Występuje w gęstych, górskich lasach Chile i Argentyny zwłaszcza wśród bambusów Chusquea spp.
Niewielki ssak osiągający 8-13 cm długości ciała i ogonem o podobnej długości. Ma szarobrązowe, gęste futro. Część twarzowa głowy jasnoszara z czarnymi otoczkami wokół dużych oczu. Uszy duże. W jego ogonie gromadzi się tłuszcz na czas snu zimowego.
Prowadzi nadrzewny i nocny tryb życia. Dobrze się wspina. Dojrzałość płciową osiąga w drugim roku życia. Samica buduje gniazdo wśród gałęzi 1-2 m nad ziemią. Rodzi wczesną wiosną, jeden miot w roku. W miocie może być od 1 do 4 młodych. Młode są karmione mlekiem matki do 2 miesięcy.
Badania wykazały, że beztorbik bambusowy jest bliżej spokrewniony z torbaczami australijskimi (Australidelphia) niż amerykańskimi (Ameridelphia). Jego pojawienie się na kontynencie Ameryki Południowej nie zostało bezsprzecznie wyjaśnione. Po odkryciu w Australii skamieniałości Djarthia murgonensis, który mógł być najprymitywniejszym przedstawicielem Australidelphia, najbardziej prawdopodobne wydawało się, że ta linia pochodzi z Australii, a przodkowie beztorbika trafili do Ameryki Południowej przez Antarktydę z Australii[3]. Badania oparte na insercji retropozonów (przy której nie powinny występować homoplazje) przeprowadzone w 2010 wskazują jednak, że najbardziej bazalne klady torbaczy, Didelphimorphia (dydelfokształtne), Paucituberculata (skąpoguzkowce) i Microbiotheria (beztorbiki), żyją w Ameryce Południowej, więc prawdopodobne jest też, że przodkowie innych torbaczy mogli trafić do Australii w wyniku jednej migracji[4].
Przypisy
- ↑ Dromiciops gliroides w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Dromiciops gliroides. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Robin M. D. Beck, Godthelp, Henk; Weisbecker, Vera; Archer, Michael; Hand, Suzanne J.. Australia's Oldest Marsupial Fossils and their Biogeographical Implications. „PLoS ONE”. 3 (3), s. e1858, 2008-03-26. Public Library of Science. doi:10.1371/journal.pone.0001858. PMID 18365013 (ang.).
- ↑ M. A. Nilsson, Churakov, G.;, Sommer, M.; Van Tran, N.; Zemann, A.; Brosius, J.; Schmitz, J.. Tracking Marsupial Evolution Using Archaic Genomic Retroposon Insertions. „PLoS Biology”. 8 (7), s. e1000436, 2010-07-27. Public Library of Science. doi:10.1371/journal.pbio.1000436. PMID 20668664 (ang.).
Bibliografia [edytuj]
- Muñoz-Pedreros A, BK Lang & M Bretos & PL Meserve (2005) Reproduction and Development of Dromiciops gliroides (Marsupialia: Microbiotheriidae) in Temperate Rainforests of Southern Chile, Gayana 69(2): 225-233, 2005 ISSN 0717-652X (format pdf) (ang.)
- Jansa, S.: Dromiciops gliroides (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2003. [dostęp 7 kwietnia 2008].
- Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 70. ISBN 83-01-14344-4.
