Beztorbik bambusowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beztorbik bambusowy
Dromiciops gliroides[1]
Thomas, 1894
Beztorbik bambusowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd beztorbiki
Rodzina beztorbikowate
Rodzaj Dromiciops
Gatunek beztorbik bambusowy
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Beztorbik bambusowy (Dromiciops gliroides) – południowoamerykański torbacz z rodziny beztorbikowatych, jedyny współcześnie żyjący przedstawiciel rzędu beztorbików (Microbiotheria). Występuje w gęstych, górskich lasach Chile i Argentyny zwłaszcza wśród bambusów Chusquea spp.

Niewielki ssak osiągający 8-13 cm długości ciała i ogonem o podobnej długości. Ma szarobrązowe, gęste futro. Część twarzowa głowy jasnoszara z czarnymi otoczkami wokół dużych oczu. Uszy duże. W jego ogonie gromadzi się tłuszcz na czas snu zimowego.

Prowadzi nadrzewny i nocny tryb życia. Dobrze się wspina. Dojrzałość płciową osiąga w drugim roku życia. Samica buduje gniazdo wśród gałęzi 1-2 m nad ziemią. Rodzi wczesną wiosną, jeden miot w roku. W miocie może być od 1 do 4 młodych. Młode są karmione mlekiem matki do 2 miesięcy.

Badania wykazały, że beztorbik bambusowy jest bliżej spokrewniony z torbaczami australijskimi (Australidelphia) niż amerykańskimi (Ameridelphia). Jego pojawienie się na kontynencie Ameryki Południowej nie zostało bezsprzecznie wyjaśnione. Po odkryciu w Australii skamieniałości Djarthia murgonensis, który mógł być najprymitywniejszym przedstawicielem Australidelphia, najbardziej prawdopodobne wydawało się, że ta linia pochodzi z Australii, a przodkowie beztorbika trafili do Ameryki Południowej przez Antarktydę z Australii[3]. Badania oparte na insercji retropozonów (przy której nie powinny występować homoplazje) przeprowadzone w 2010 wskazują jednak, że najbardziej bazalne klady torbaczy, Didelphimorphia (dydelfokształtne), Paucituberculata (skąpoguzkowce) i Microbiotheria (beztorbiki), żyją w Ameryce Południowej, więc prawdopodobne jest też, że przodkowie innych torbaczy mogli trafić do Australii w wyniku jednej migracji[4].

Przypisy

  1. Dromiciops gliroides w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Dromiciops gliroides. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Robin M. D. Beck, Godthelp, Henk; Weisbecker, Vera; Archer, Michael; Hand, Suzanne J.. Australia's Oldest Marsupial Fossils and their Biogeographical Implications. „PLoS ONE”. 3 (3), s. e1858, 2008-03-26. Public Library of Science. doi:10.1371/journal.pone.0001858. PMID 18365013 (ang.). 
  4. M. A. Nilsson, Churakov, G.;, Sommer, M.; Van Tran, N.; Zemann, A.; Brosius, J.; Schmitz, J.. Tracking Marsupial Evolution Using Archaic Genomic Retroposon Insertions. „PLoS Biology”. 8 (7), s. e1000436, 2010-07-27. Public Library of Science. doi:10.1371/journal.pbio.1000436. PMID 20668664 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Muñoz-Pedreros A, BK Lang & M Bretos & PL Meserve (2005) Reproduction and Development of Dromiciops gliroides (Marsupialia: Microbiotheriidae) in Temperate Rainforests of Southern Chile, Gayana 69(2): 225-233, 2005 ISSN 0717-652X (format pdf) (ang.)
  2. Jansa, S.: Dromiciops gliroides (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2003. [dostęp 7 kwietnia 2008].
  3. Zwierzęta : encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 70. ISBN 83-01-14344-4.