Bitwa pod Dobrym Miastem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
IV koalicja antyfrancuska

Schleiz - Saalfeld - Jena-Auerstedt - Lubeka - Czarnowo - Gołymin - Pułtusk - Tczew - Iława Pruska - Ostrołęka - Słupsk - Gdańsk - Kołobrzeg - Struga - Dobre Miasto - Lidzbark - Frydland

Bitwa pod Dobrym Miastem – starcie zbrojne, które miało miejsce 59 czerwca 1807 podczas wojen napoleońskich.

Stojąca pod Lidzbarkiem Warmińskim, armia rosyjska (100 tys. żołnierzy) gen. Levina Bennigsena miała prawe skrzydło oparte o Braniewo, lewe skrzydło oparte o Węgorzewo, natomiast centrum stało w Lidzbarku Warmińskim. Benningsen postanowił wykorzystać rozciągnięcie się sił francuskich i rozbić wysunięty z przodu, ciągnący się od Olsztyna po Dobre Miasto, korpus Michela Neya, po czym uderzyć i pobić następne korpusy francuskie. Plan ten jednak był realizowany nieudolnie i jedynie Płatow (10 tys. żołnierzy) zdołał przeprawić się przez Łynę i zagrozić tyłom korpusu Neya. Ney opuścił Dobre Miasto, a w tym czasie Napoleon przystąpił energicznie do skupiania swych sił. Współpracujący z Neyem Louis Davout wysłał na Olsztyn dwie dywizje. Zagrożony szybką koncentracją wojsk francuskich Bennigsen zatrzymał się w Dobrym Mieście. Jednak gdy na tyły Rosjan wyszedł maszerujący znad Pasłęki do Ornety korpus Nicolasa Soulta, Bennigsen zmuszony został opuścić Dobre Miasto i wycofać się z powrotem do Lidzbarka. Podczas rosyjskiego odwrotu Napoleon uderzył i rozbił pod Dobrym Miastem straż tylną armii Bennigsena, a następnie zajął miasto. By zorganizować uderzenie na Lidzbark Warmiński, zgromadził pod Dobrym Miastem 120 tys. żołnierzy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.