Bitwa pod Krakowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Krakowem
I wojna światowa
Czas 16 listopada25 listopada 1914
Miejsce Galicja, na północ od Krakowa, koło Wolbromia, Słomnik
Terytorium Królestwo Polskie, Galicja
Przyczyna konieczność odparcia rosyjskiej ofensywy
Wynik taktyczny sukces Austro-Węgier
Strony konfliktu
 Austro-Węgry  Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Franz Conrad von Hötzendorf Platon Aleksiejewicz Leczicki
Siły
24 dywizje (260 batalionów)[1] 13 1/2 dywizji (215 batalionów)[2]
Straty
ok. 70 tys. zabitych i rannych[2] ok. 28 tys. wziętych do niewoli[2]

Bitwa pod Krakowem – bitwa podczas I wojny światowej, stoczona pomiędzy wojskami austro-węgierskimi a rosyjskimi w dniach 16-25 listopada 1914 roku, zakończona taktycznym sukcesem tych pierwszych.

Po przegranej bitwie galicyjskiej i zakończonej niepowodzeniem kontrofensywie w październiku, wojska austro-węgierskie znalazły się w odwrocie. Pomimo zapewnień, złożonych przed wybuchem wojny, niemiecki sojusznik nie kwapił się do wsparcia wojsk Monarchii – jego obecność na froncie wschodnim sprowadzała się do obsadzenia linii na północ od Łodzi. Dowództwo austro-węgierskie, aby nie dopuścić do powstania luki między oddziałami swoimi a niemieckimi, przerzuciło 2 Armię na odcinek pomiędzy Częstochową a Łodzią, osłabiając i tak wątłe siły w rejonie Krakowa i Karpat.

Dowództwo rosyjskie, którego oddziały parły na zachód po obu stronach Wisły, zamierzało wziąć w kleszcze krakowską twierdzę. Sztab austriacki wykorzystał szansę, jaką stwarzało rozdzielenie sił rosyjskiego „walca parowego” przez Wisłę, a także ich obawę przed frontalnym natarciem na twierdzę. 16 listopada siły austro-węgierskich 1 i 4 armii, przy wsparciu części załogi i artylerii Twierdzy Kraków rozpoczęły uderzenie na przeciwnika na północ od Krakowa, w wyniku czego impet rosyjskiej ofensywy został zatrzymany, co oznaczało taktyczny sukces wojsk austro-węgierskich. Bitwa pod Krakowem nie przyniosła jednak rozstrzygnięcia strategicznego, a ciężar walk po krótkim czasie przeniósł się na południe od miasta.

Przypisy

  1. Jan Dąbrowski, Wielka Wojna 1914- 1918, t. 1, s. 266.
  2. 2,0 2,1 2,2 Jan Dąbrowski, Wielka Wojna 1914- 1918, t. 1, s. 267.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dąbrowski Jan: Wielka Wojna 1914- 1918. Trzaska, Evert i Michalski /reprint-Wydawnictwo KURPISZ s.c., 1937/ reprint 2000. ISBN 83-87621-72-2.