Bruce Dickinson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bruce Dickinson
Iron Maiden @ Bluesfest July 6 20102.jpg
Bruce Dickinson, Ottawa Bluesfest 2010
Imię i nazwisko Paul Bruce Dickinson
Pseudonim Bruce Bruce (w Samson)
Air Raid Siren
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1958
Worksop
Pochodzenie  Anglia
Instrument gitara
Typ głosu tenor
Gatunek heavy metal, hard rock
Zawód wokalista, muzyk, pisarz, pilot, prezenter radiowy
Powiązania Styx, Speed, Shots, Samson
Zespół
Iron Maiden
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Bruce Dickinson, właściwie Paul Bruce Dickinson (ur. 7 sierpnia 1958 w Worksop w Anglii[1]) – wokalista heavymetalowego zespołu Iron Maiden. Do 1982 znany jako Bruce Bruce.

W 2006 roku piosenkarz został sklasyfikowany na 7. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według Hit Parader[2]. Z kolei w 2009 roku został sklasyfikowany na 2. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records[3].

Muzyk jest mężem Paddy Dickinson, z którą ma trójkę dzieci – Austin, Griffin i Kia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dickinson posługuje się swoim drugim imieniem, ponieważ od dzieciństwa wszyscy mówili na niego właśnie Bruce.

Dickinson przyszedł na świat, gdy jego rodzice byli jeszcze nastolatkami. Początkowo matka próbowała usunąć ciążę, jednak aborcja nie powiodła się (to wydarzenie było natchnieniem dla płyty "Accident of Birth"). Po narodzinach, matka zaczęła pracować w sklepie obuwniczym, a ojciec został mechanikiem w wojsku. Od wczesnej młodości Bruce Dickinson wychowywany był głównie przez dziadka ze strony matki.

W szkole Bruce miał wiele problemów, więc rodzice postanowili go przenieść do placówki z internatem. Tam po raz pierwszy zetknął się z muzyką rockową. Zaczął słuchać takich wykonawców jak Deep Purple (jest to jego ulubiony zespół), Van der Graaf Generator, Arthur Brown, Jethro Tull, czy Emerson, Lake and Palmer. Od tego momentu jego marzeniem było zostanie profesjonalnym muzykiem. Na początku Dickinson chciał być perkusistą, jednak wkrótce poczuł, że jego przeznaczeniem jest śpiew. Doświadczenie na scenie dały mu szkolne grupy, takie jak Styx, Speed, czy Shots. Ze Speed Dickinson nagrał nawet singel Man in the Street. Było to jedyne wydanie w historii grupy, w dodatku opublikowane już po odejściu głównego wokalisty.

Pierwszym poważnym zespołem Dickinsona był Samson, gdzie nazywano go Bruce Bruce. Zespół był wymieniany jako jeden z najważniejszych zespołów Nowej Fali Brytyjskiego Heavy Metalu (ang. New Wave of British Heavy Metal – NWOBHM). Dickinson nagrał z Samsonem dwa albumy - Head On w 1980 i Shock Tactics w 1981. Pseudonim wokalisty widnieje także na okładce płyty Survivors z 1979, lecz w rzeczywistości Dickinson nie brał udziału w jej nagraniu.

Klimat w zespole Samson pozostawiał wiele do życzenia – chodziło m.in. o duże ilości narkotyków, którymi Bruce się brzydził. Wtedy skontaktował się z Dickinsonem Steve Harris – basista i lider zespołu Iron Maiden. Zaproponował mu zajęcie miejsca Paula Di'Anno, wokalisty z którym nagrali 2 poprzednie płyty. Dickinson zgodził się bez dłuższego namysłu, jako że już wcześniej planował odejście z Samsona i chętnie widział siebie wtedy jako członka zespołu Iron Maiden.

Obserwowałem ich, byli dobrzy, naprawdę cholernie dobrzy. Pamiętam, pomyślałem wtedy, że chciałbym do nich należeć. A raczej, że będę do nich należeć. Wiem, że będę. Nie próbowałem nawet znaleźć drogi dojścia do nich, po prostu czułem, że to nieuniknione. Myślałem sobie czego mógłbym z nimi dokonać, ponieważ zawsze byłem wiernym fanem Purpli, a Maideni jawili mi się jako drugie Deep Purple - nie tacy sami w sensie muzycznym, ale wywoływali podobny dreszcz emocji. Pomyślałem, że to właśnie z nimi powinienem grać, nie z Samsonem[4].

Już po pierwszym albumie nagranym z Dickinsonem w 1982 roku, The Number of the Beast, zespół zyskał sporą popularność, a wokaliście nadano przydomek "Syreny Alarmowej".

Po 10 latach spędzonych wspólnie z Iron Maiden, Dickinson zaczął na poważnie myśleć o karierze solowej. Jeszcze podczas pobytu w zespole wydał 2 albumy (z późniejszym gitarzystą Maiden – Janickiem Gersem), które jednak nie odniosły wielkiego sukcesu. Mimo to, w 1993 roku, po nagraniu albumu Fear of the Dark, Bruce Dickinson opuścił szeregi Iron Maiden, a jego miejsce zajął Blaze Bayley, grający wcześniej w formacji Wolfsbane.

W latach 90. Dickinson oddał się rozwijaniu swoich licznych pasji – m.in. szermierce i nauce pilotażu. Napisał także kilka książek i scenariuszy - najsławniejsza książka to "Przygody Lorda Ślizgacza" (The Adventures of Lord Iffy Boatrace). Po krótkim czasie powrócił do tworzenia muzyki - wydał dwa solowe, uznane, albumy metalowe: Accident of Birth i The Chemical Wedding (z byłym gitarzystą Maiden - Adrianem Smithem). Wydanie płyt połączono z koncertami uwieńczonymi nagraniem koncertowej płyty Scream for Me Brazil.

Na początku 1999 roku, do Dickinsona dotarła informacja o tym, że jego były zespół jest na granicy rozpadu z powodu braku wokalisty. Przyczyną tego były problemy głosowe ówczesnego wokalisty zespołu. Rod Smallwood – menedżer Iron Maiden – dowiedział się, że Dickinson rozważa powrót, więc postanowił z nim o tym porozmawiać. Dickinson zgodził się, ale postawił jeden warunek - Adrian Smith miał wrócić razem z nim. Zespół obawiał się wyzwania, jakie stanowiło przyjęcie trzeciego gitarzysty, jednak szybko okazało się, że nie stwarza to problemów. Zespół wraz z Dickinsonem powrócił na wyżyny swojej popularności w 2000 roku, po wydaniu albumu Brave New World.

W tym samym roku Bruce Dickinson wystąpił gościnnie na płycie Resurrection solowego projektu Roba Halforda (wokalisty Judas Priest) - HALFORD. Wokalista zaśpiewał z Halfordem utwór "The One You Love To Hate".

W 2005 ukazała się kolejna solowa płyta Dickinsona, Tyranny of Souls.

Działalność pozamuzyczna[edytuj | edytuj kod]

Oprócz kariery wokalnej, Bruce Dickinson był także prezenterem radiowym i telewizyjnym - wystąpił m.in. w kilku programach na kanale Discovery, a także prowadził własną, autorską audycję w radiu BBC.

Obecnie Bruce Dickinson, w chwilach wolnych od koncertowania z Iron Maiden, pracuje jako etatowy Kapitan 230-miejscowych samolotów pasażerskich Boeing 757 w brytyjskich liniach lotniczych Astraeus Airlines (Astraeus). Kapitan Dickinson gościł ostatnio w Polsce 24 grudnia 2007 - przyleciał na podkrakowskie lotnisko Balice rejsem British Airways.

Dickinson ma na swoim koncie epizodyczną rolę wokalisty w filmie Demon (1981). Nie uczestniczył jednak w zdjęciach, a jedynie wykorzystano fragmenty nagrania zarejestrowanego wcześniej przez grupę Samson - Biceps of Steel. Muzyk pojawił się także gościnnie w serialu The Paradise Club.

W 2000 Dickinson ukończył pisanie scenariusza do filmu Chemical Wedding w reżyserii Juliana Doyle'a. Wystąpił w filmie jako odźwierny. Premiera filmu odbyła się 30 maja 2008 roku.

Od połowy 2012 roku współzałożyciel i właściciel firmy Cardiff Aviation zajmującej się serwisowaniem samolotów pasażerskich.

Książki Bruce'a Dickinsona[edytuj | edytuj kod]

  • Przygody Lorda Ślizgacza (The Adventures of Lord Iffy Boatrace – 1990, wyd. polskie 1992)
  • Pozycja na misjonarza (The Missionary Position (1992))

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Dyskografia Iron Maiden.
Albumy solowe
Rok Tytuł Pozycja na liście
FRA
[5]
AUT
[6]
CHE
[7]
USA
[8]
DEU
[9]
SWE
[10]
FIN
[11]
JPN
[12]
NLD
[13]
GBR
[14]
POL
[15]
1990 Tattooed Millionaire
  • Data: 8 maja 1990
  • Wydawca: EMI
35 100 33 14
1994 Balls to Picasso
  • Data: 3 czerwca 1994
  • Wydawca: EMI
26 29 185 46 8 25 82 21
1996 Skunkworks
  • Data: 19 lutego 1996
  • Wydawca: Raw Power
40 14 69 41
1997 Accident of Birth
  • Data: 3 czerwca 1997
  • Wydawca: CMC International
52 46 13 30 93 53
1998 The Chemical Wedding
  • Data: 15 września 1998
  • Wydawca: Air Raid
41 31 22 64 55
1999 Scream for Me Brazil
  • Data: 2 października 1999
  • Wydawca: Sanctuary Records
2001 The Best of Bruce Dickinson
  • Data: 24 września 2001
  • Wydawca: Metal-Is Records
72 42 6
2005 Tyranny of Souls
  • Data: 24 maja 2005
  • Wydawca: Mayan Records
101 58 73 180 39 10 10 75 96 50 17
"—" pozycja nie była notowana.
Ścieżki dźwiękowe
Rok Tytuł Utwór
1989 Koszmar z ulicy Wiązów 5: Dziecko snów
  • "Bring Your Daughter to the Slaughter"
1997 Jaś Fasola: Nadciąga totalny kataklizm
  • "(I Want to Be) Elected"
1998 Narzeczona Laleczki Chucky
  • "Trumpets of Jericho"
Kompilacje różnych wykonawców
Rok Tytuł Utwór
1989 Rock aid Armenia: The Earthquake Album
  • "Smoke on the Water"
1994 Nativity In Black: A Tribute to Black Sabbath
  • "Sabbath Bloody Sabbath"
1998 Extreme Championship Wrestling Compilation - Extreme Music
  • "The Zoo"
1998 Humanary Stew: A tribute to Alice Cooper
  • "Black Widow"
Single
Rok Tytuł Pozycja na liście Album
UK
[14]
1989 "Bring Your Daughter...to the Slaughter" Koszmar z ulicy Wiązów 5:
Dziecko snów
1990 "Zulu Lulu Single" Tattooed Millionaire
"Tattooed Millionaire" 18
"All the Young Dudes" 23
"Dive Dive Dive"
"Born in 58"
1994 "Cyclops" Balls to Picasso
"Tears of the Dragon" 28
"Shoot All the Clowns" 37
1995 "Sacred Cowboys"
1996 "Inertia" Skunkworks
"Back from the Edge" 68
"Solar Confinement"
1997 "Accident of Birth" 54 Accident of Birth
"Man of Sorrows"
1998 "Killing Floor" The Chemical Wedding
2001 "Broken" The Best of Bruce Dickinson
2005 "Abduction" Tyranny of Souls
"—" pozycja nie była notowana.
Inne
Rok Tytuł
1979 Samson - Survivors
1980 Speed - Man in the Street
1981 Samson - Shock Tactics
1998 Samson - Head On
1984 Xero - Cutting Loose (EP) (gościnnie)
1990 Rock Aid Armenia - Smoke on the Water
1990 Samson - Live at Reading 1981
1994 Godspeed - Sabbath Bloody Sabbath
2000 Ayreon - Universal Migrator Part 2: Flight of the Migrator (gościnnie)
2000 Halford - Resurrection (gościnnie)
2001 Halford - Live Insurrection (gościnnie)
2005 Tribuzy - Execution (gościnnie)
2007 Tribuzy - Execution Live Reunion (gościnnie)

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • Metal: A Headbanger's Journey (2005, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFayden)[16]
  • Global Metal (2008, film dokumentalny, reżyseria: Sam Dunn, Scot McFadyen)[17]
  • Heavy Metal Britannia (2010, film dokumentalny, reżyseria: Chris Rodley)[18]

Przypisy

  1. Bruce Dickinson (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2013-12-11].
  2. Hit Parader’s Top 100 Metal Vocalists of All Time (ang.). www.hearya.com. [dostęp 2010-06-16].
  3. THE 50 GREATEST METAL FRONT-MEN OF ALL TIME! (ang.). www.roadrunnerrecords.com. [dostęp 2011-12-08].
  4. Bruce Dickinson (pol.). www.brucedickinson.republika.pl. [dostęp 2013-12-11].
  5. Bruce Dickinson French Albums Chart (ang.). lescharts.com. [dostęp 2013-12-11].
  6. Bruce Dickinson Austrian Albums Chart (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2013-12-11].
  7. Bruce Dickinson/Longplay-Chartverfolgung (niem.). hitparade.ch. [dostęp 2013-12-11].
  8. Bruce Dickinson Billboard Albums Chart (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2013-12-11].
  9. Bruce Dickinson/Longplay-Chartverfolgung (niem.). musicline.de. [dostęp 2013-12-11].
  10. Bruce Dickinson Swedish Albums Chart (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2013-12-11].
  11. Bruce Dickinson Finnish Albums Chart (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2013-12-11].
  12. Oricon: Bruce Dickinson (jap.). www.oricon.co.jp. [dostęp 2013-12-11].
  13. Bruce Dickinson Dutch Albums Chart (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2013-12-11].
  14. 14,0 14,1 Bruce Dickinson UK Albums Chart (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2013-12-11].
  15. OLiS - sprzedaż w okresie 30.05.2005 - 05.06.2005 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-11].
  16. Metal: A Headbanger's Journey (2005) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-28].
  17. Global Metal (2008) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2011-07-28].
  18. Heavy Metal Britannia (2010) (ang.). www.imdb.com. [dostęp 2013-12-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]