Cezar Cui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cezar Cui – portret Ilii Repina

Cezar Antonowicz Cui, César Cui (ros. Цезарь Антонович Кюи) (ur. 18 stycznia [6 stycznia st.st] 1835 w Wilnie, zm. 26 marca 1918 w Piotrogrodzie) – kompozytor rosyjski.

Był synem francuskiego oficera, który pozostał w Wilnie po wojnach napoleońskich 1812 roku oraz Polki Julii Gucewicz[1]. Już w okresie nauki w gimnazjum wykazywał talent muzyczny. Pod wpływem dzieł Chopina skomponował mazurek na fortepian. W Wilnie pobierał lekcje muzyki (między innymi u Stanisława Moniuszki).

W roku 1851 rozpoczął studia na petersburskiej Szkole Inżynieryjnej, po czterech latach przeniósł się do Wojskowej Akademii Inżynieryjnej, gdzie do roku 1857 studiował budowę fortyfikacji. Został wykładowcą tej uczelni i w roku 1878 profesorem. W późniejszych latach został awansowany do stopnia generała.

W Sankt Petersburgu poznał kompozytora Miliusza Bałakiriewa. Niezależnie od pracy na uczelni wojskowej, zajmował się twórczością muzyczną.

Był jednym z pięciu członków "potężnej gromadki". Jako krytyk muzyczny najpierw wspierał tę grupę, lecz później odszedł od niej i w krytykach wyrażał się o niej ujemnie. W ostatnich latach życia utracił wzrok.

Jego dorobek to opery, pieśni, suity orkiestrowe i kompozycje fortepianowe[2].

Przypisy

  1. Аири Муселак, [Французское происхождение русского композитора Цезара Аитоновича Кюи]. Советская Музыка. 1979 n° 10
  2. Edward Wrocki,Cezary Cui. Życie i działalność. 1835-1918. Warszawa 1925. Nakład Rytmu