Choroby autoimmunologiczne
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Ten artykuł od 2007-10 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Choroby autoimmunologiczne (poprawnie: choroby autoimmunizacyjne) – grupa chorób, w patogenezie których układ immunologiczny (odpornościowy) organizmu niszczy własne komórki i tkanki. U podłoża chorób autoimmunologicznych leży proces nazywany autoimmunizacją.
Choroby autoimmunologiczne spowodowane są błędami w uzyskiwaniu kompetencji przez limfocyty w narządach limfoidalnych. Przez barierę szpikową przechodzą limfocyty nieposiadające właściwych antygenów zgodności tkankowej. Efektem takiej dysfunkcji jest atakowanie własnych komórek, uznawanych przez układ odpornościowy za ciała obce.
[edytuj] Przykłady chorób autoimmunologicznych
Przykładowe choroby autoimmunologiczne (autoimmunizacyjne) to:
- choroby układowe tkanki łącznej: toczeń rumieniowaty układowy, twardzina, układowe zapalenia naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów;
- nieswoiste zapalenia jelit: wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna;
- choroby tarczycy: zapalenie tarczycy Hashimoto, choroba Gravesa-Basedowa;
- choroby neurologiczne: miastenia, stwardnienie rozsiane;ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia
- choroby skóry: bielactwo nabyte (podejrzewane)[1], łuszczyca;
- niedokrwistość Addisona-Biermera;
- łuszczycowe zapalenie stawów;
- sarkoidoza
Przypisy
- ↑ A New Gene Linked to Vitiligo and Susceptibility to Autoimmune Disorders - Dermatology. [dostęp 2010-01-29].