Cormac Murphy-O'Connor

Konsekrowani biskupi
George Stack	10 maja 2001
Arthur Roche	10 maja 2001
Kieran Thomas Conry	9 czerwca 2001
Thomas Matthew Burns	18 czerwca 2002
Bernard Longley	24 stycznia 2003
Alan Stephen Hopes	24 stycznia 2003
Michael Charles Evans	19 marca 2003
Peter John Haworth Doyle	28 czerwca 2005
John Stanley Kenneth Arnold	2 lutego 2006

	Sukcesja apostolska
Data konsekracji	21 grudnia 1977
Konsekrator	Michael George Bowen
Współkonsekratorzy	George Patrick Dwyer; Anthony Joseph Emery
Konsekrowani biskupi
George Stack	10 maja 2001
Arthur Roche	10 maja 2001
Kieran Thomas Conry	9 czerwca 2001
Thomas Matthew Burns	18 czerwca 2002
Bernard Longley	24 stycznia 2003
Alan Stephen Hopes	24 stycznia 2003
Michael Charles Evans	19 marca 2003
Peter John Haworth Doyle	28 czerwca 2005
John Stanley Kenneth Arnold	2 lutego 2006
Współkonsekrowani biskupi
John Francis Sherrington	14 września 2011

	Cormac Murphy-O'Connor
	kardynał prezbiter; prymas Anglii i Walii
	Gaudium et spes; Radość i nadzieja
Kraj działania	Anglia
Data i miejsce urodzenia	24 sierpnia 1932; Reading
	arcybiskup Westminster
Okres sprawowania	2000–2009
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	28 października 1956
Nominacja biskupia	17 listopada 1977
Sakra biskupia	21 grudnia 1977
Kreacja kardynalska	21 lutego 2001; Jan Paweł II
Kościół tytularny	S. Maria sopra Minerva

Cormac Murphy-O'Connor (ur. 24 sierpnia 1932 w Reading), angielski duchowny katolicki, emerytowany arcybiskup Westminster, kardynał.

Obronił licencjat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie; także w Rzymie przyjął święcenia kapłańskie 28 października 1956 z rąk kardynała Valerio Valeri. Został inkardynowany do rodzinnej diecezji Portsmouth, był wikarym parafii w Portsmouth i Fareham. w latach 1966-1969 był sekretarzem biskupa Worlock, a 1969-1971 proboszczem parafii Niepokalanego Poczęcia w Southampton. Od 1971 pełnił funkcję rektora Kolegium Angielskiego w Rzymie; w marcu 1972 został obdarzony tytułem prałata honorowego.

17 listopada 1977 mianowany biskupem Arundel i Brighton, został konsekrowany 21 grudnia 1977 w Arundel przez Michaela Bowena (arcybiskupa Southwark). Od 1983 współprzewodniczący (z ramienia Kościoła katolickiego) Międzynarodowej Komisji Anglikańsko-Rzymskokatolickiej, w latach 2000-2009 kierował Konferencją Biskupów Katolickich Anglii i Walii. Był wizytatorem apostolskim seminariów w Irlandii.

15 lutego 2000 został promowany na arcybiskupa Westminster, zastąpił zmarłego kardynała George'a Hume. 21 lutego 2001 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, z tytułem prezbitera S. Maria sopra Minerva. Od marca 2001 kardynał Murphy-O'Connor jest członkiem Rady Kardynalskiej ds. badania Ekonomicznych i Organizacyjnych Problemów Stolicy Świętej; brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, a w październiku 2003 reprezentował Jana Pawła II (w charakterze specjalnego wysłannika) na obchodach 50-lecia ustanowienia katolickiej diecezji w Sztokholmie. W latach 2001-2006 był wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy.

Brał udział w konklawe 2005, które wybrało papieża Benedykta XVI.

3 kwietnia 2009 papież Benedykt XVI przyjął jego rezygnację z kierowania archidiecezją Westminster. Następcą został dotychczasowy arcybiskup Birmingham Vincent Nichols.

24 sierpnia 2012 w związku z ukończeniem 80 roku życia utracił prawo do czynnego uczestniczenia w przyszłych konklawe.