Czapla złotawa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Czapla złotawa | |
| Bubulcus ibis[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | pelikanowe |
| Rodzina | czaplowate |
| Rodzaj | Bubulcus |
| Gatunek | czapla złotawa |
| Synonimy | |
|
|
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 Terytorium lęgowe Terytorium poza sezonem lęgowym Zasięg całorocznego występowania |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Czapla złotawa, czapelka, czapelka złotawa (Bubulcus ibis) – gatunek dużego ptaka brodzącego z rodziny czaplowatych (Ardeidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku:
- Bubulcus ibis ibis – Afryka, południowa Europa, Azja Mniejsza i Bliski Wschód po Morze Kaspijskie. Introdukowana około 1910 roku w Ameryce Południowej rozpoczęła ekspansję, około 1930 r. kolonizując w szybkim tempie obszary o ciepłym klimacie Ameryki Południowej i Północnej. Np. w 1956 na Florydzie było już około 6 000 par lęgowych.
- Bubulcus ibis seychellarum – Seszele.
Gatunek inwazyjny[4].
- Cechy gatunku
- Upierzenie białe, z żółtym czubem na głowie, żółtą piersią i częścią grzbietu. Nogi i dziób czerwone.
- Wymiary średnie
- dł. ciała ok. 48-52 cm[5]
rozpiętość skrzydeł 90-95 cm[5]
masa ciała ok. 300-400 g - Biotop
- Bagna, pola ryżowe, łąki, sawanny i inne środowiska. Jest słabiej związana z wodą niż inne gatunki czapli. Często towarzyszy stadom dużych ssaków.
- Gniazdo
- Na drzewie, krzewie lub w trzcinach. Tworzy zwarte kolonie, często w towarzystwie innych gatunków czapli.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 2 do 5 błękitnych jaj[6]: w kwietniu - maju w Ameryce Północnej, kwietniu - czerwcu w Eurazji, wrześniu - lutym w Australii, a w różnych porach roku w strefie równikowej.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 21-24 dni przez obydwoje rodziców[6]. Pisklęta opuszczają gniazdo po około 45 dniach.
- Pożywienie
- Głównie owady, które są wypłaszane z trawy przez duże zwierzęta.
- Ochrona
- Gatunek chroniony.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Bubulcus ibis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Cattle Egret (Bubulcus ibis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 19 grudnia 2010].
- ↑ Bubulcus ibis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ ISSG Database: List of all species
- ↑ 5,0 5,1 P. Sterry, A. Cleave, A. Clements, P. Goodfellow: Ptaki Europy: przewodnik ilustrowany. Warszawa: Horyzont, 2002, s. 44-45. ISBN 83-7311-341-X.
- ↑ 6,0 6,1 E. Keller, prof. dr. J. H. Reichholf, G. Steinbach i inni: Leksykon zwierząt: Ptaki. Cz. 1. Warszawa: Świat Książki, 2003, s. 50. ISBN 83-7227-891-1.
