Czarnogrzbietka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czarnogrzbietka
Alosa kessleri[1]
(Grimm, 1887)
Czarnogrzbietka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd śledziokształtne
Rodzina śledziowate
Rodzaj Alosa
Gatunek czarnogrzbietka
Synonimy
  • Alosa pontica kessleri (Grimm, 1887)
  • Caspialosa caspia kessleri (Grimm, 1887)
  • Caspialosa kessleri (Grimm, 1887)
  • Caspialosa kessleri bergi Tanassiychuk, 1940
  • Caspialosa kessleri kessleri (Grimm, 1887)
  • Caspialosa volgensis bergi Tanassiychuk, 1940
  • Clupea kessleri Grimm, 1887
  • Clupeonella kessleri (Grimm, 1887)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Czarnogrzbietka na znaczku pocztowym Azerbejdżanu

Czarnogrzbietka[3] (Alosa kessleri) – gatunek ryby z rodziny śledziowatych (Clupeidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Wody słodkie, słonawe i słone zlewiska Morza Kaspijskiego (Azerbejdżan, Iran, Kazachstan, Rosja i Turkmenistan).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jest rybą drapieżną i migrujacą. W okresie cieplejszym przebywa w północnej części Morza Kaspijskiego wpływając do rzek uchodzących do morza. W okresie chłodniejszym przemieszcza się na południe i tam zimuje. Dorasta do 50 cm długości, masa ciała około 2 kg.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Dojrzałość płciową osiąga w wieku 3–4 lat. Wcześniej osiągają ją samce, już po 3 latach. Na przełomie kwietnia i maja wpływa do środkowych odcinków Wołgi, aby tam złożyć jaja w temperaturze wody około 15–20 °C. Tarło może trwać dwa miesiące. Po kilku dniach narybek spływa wraz z nurtem wody do morza. Pierwszym jego pokarmem są m.in. larwy owadów, wrotki i widłonogi. Rosną szybko.

Filatelistyka[edytuj | edytuj kod]

Wizerunek czarnogrzbietki jest wykorzystywany na znaczkach pocztowych m.in. w Azerbejdżanie.

Przypisy

  1. Alosa kessleri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Alosa kessleri. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]