Deneb Kaitos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Współrzędne: Astronomia 00h43m35,371s; -17°59'11,78"

Deneb Kaitos
β Ceti
Położenie gwiazdy Deneb Kaitos w gwiazdozbiorze Wieloryba
Położenie gwiazdy Deneb Kaitos w gwiazdozbiorze Wieloryba
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Wieloryb
Rektascensja 00h 43m 35,371s[1]
Deklinacja –17° 59' 11,78"[1]
Odległość 96,3 ± 0,5 ly
29,53 ± 0,15[2] pc
Wielkość obserwowana 2,04[2]m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy olbrzym
Typ widmowy K0 III[1][3][4] lub G9 II-III[2]
Masa 3,5[4], 3,0–3,5[3] M
Promień 16,78 ± 0,25[3] R
Metaliczność [Fe/H] 0[3]
Wielkość absolutna –0,31[2]m
Jasność 139 L
Okres obrotu 170 dni[5]
Temperatura 4838 ± 70[3] K
Alternatywne oznaczenia

Deneb Kaitos lub Difda (beta Ceti, β Cet) – najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Wieloryba (wielkość gwiazdowa: 2,04m)[6]. Odległa od Słońca o ok. 96 lat świetlnych[2].

Charakterystyka fizyczna[edytuj | edytuj kod]

Deneb Kaitos należy do typu widmowego K0 III[1][3][4], choć niektóre źródła zaliczają ją do typu G9[2] (zob. diagram Hertzsprunga-Russella). Jej wielkość absolutna wynosi –0,31m[2]. Temperatura powierzchni tego pomarańczowego olbrzyma wynosi ok. 4840 K[3]. Masa Deneb Kaitos jest ok. 3–3,5 raza większa od masy Słońca[4][3], jej promień wynosi ok. 16,8 promienia Słońca[3]. Gwiazda ta świeci 139 razy mocniej niż Słońce[3]. Jest jednym z najsilniejszych źródeł promieniowania rentgenowskiego w sąsiedztwie Słońca[6]. Jeden obrót wokół własnej osi wykonuje w ciągu 170 dni[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Deneb Kaitos w bazie SIMBAD (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Anderson E., Francis C.: HIP 3419 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2014-05-12].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 P. Berio et al.. Chromosphere of K giant stars Geometrical extent and spatial structure detection. „Astronomy & Astrophysics”. 535 (A59), listopad 2011. doi:10.1051/0004-6361/201117479 (ang.). 
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 S. Tsvetkova et al.. Magnetic field structure in single late-type giants: β Ceti in 2010–2012. „Astronomy & Astrophysics”. 556 (A43), sierpień 2013. doi:10.1051/0004-6361/201321051 (ang.). 
  5. 5,0 5,1 Jan Desselberger, Jacek Szczepanik: Tablice astronomiczne. Bielsko-Biała: Park, 2002, s. 198-201. ISBN 83-7266-156-1.
  6. 6,0 6,1 Jim Kaler: DENEB KAITOS (Beta Ceti) (ang.). W: STARS [on-line]. [dostęp 2014-05-12].