Dmitrij Radczenko

Dmitrij Radczenko
Imię i nazwisko	Dmitrij Leonidowicz Radczenko
Data i miejsce urodzenia	2 grudnia 1970 Leningrad, ZSRR
Pozycja	napastnik
Wzrost	184 cm
Masa ciała	70 kg
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1988 1989–1990 1991–1993 1993–1995 1995–1996 1996–1997 1997–1998 1998–1999 1999–2000 2001–2002 2002–2004	Dynamo Leningrad Zenit Leningrad Spartak Moskwa Racing Santander Deportivo La Coruña Rayo Vallecano Mérida UD SD Compostela Jubilo Iwata Hajduk Split Bergantiños	20 (5) 61 (15) 61 (27) 72 (21) 28 (5) 31 (1) 10 (0) 9 (0) 28 (6) 10 (4) ? (?)
Reprezentacja narodowa
Lata	Reprezentacja
1990 1992-1996	ZSRR Rosja	2 (0) 33 (9)

Dmitrij Leonidowicz Radczenko (ros. Дмитрий Леонидович Радченко, ur. 2 grudnia 1970 w Leningradzie), były piłkarz rosyjski grający na pozycji napastnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 184 cm wzrostu, ważył 70 kg.

Kariera klubowa

Radczenko pochodzi z Leningradu. Karierę piłkarską rozpoczął w tamtejszym klubie Dynamo Leningrad. W 1988 roku zadebiutował w trzeciej lidze radzieckiej, ale już w 1989 roku był zawodnikiem lokalnego rywala Dynama, Zenitu Leningrad. W Zenicie Dmitrij spędził dwa sezony, a w 1991 roku został piłkarzem stołecznego Spartaka Moskwa. W 1991 roku został wicemistrzem ZSRR, a w 1992 zdobył puchar tego kraju. Wtedy też został mistrzem nowo powstałej rosyjskiej Premier Ligi, a w 1993 roku powtórzył ten sukces.

Latem 1993 roku Radczenko przeszedł do hiszpańskiego Racingu Santander, w którym był drugim Rosjaninem obok Dmitrija Popowa. W Primera Division zadebiutował 5 września 1993 w wygranym 1:0 domowym spotkaniu z Rayo Vallecano Madryt. W swoim pierwszym sezonie spędzonym w La Liga Dmitrij strzelił 11 goli, a w kolejnym (1994/1995) zaliczył 10 trafień.

Latem 1995 Radczenko odszedł do Deportivo La Coruña, a pierwszy mecz w nowej drużynie rozegrał 2 września przeciwko Valencii (3:0). Większą część sezonu spędził w Deportivo jako rezerwowy dla Brazylijczyka Bebeto i Hiszpana Javiera Manjarína, ale zdołał strzelić 5 bramek w lidze. W 1996 roku Radczenko odszedł z Deportivo i został zawodnikiem madryckiego Rayo Vallecano. Na koniec sezonu spadł z tym klubem do Segunda Division, a rok później to samo uczynił jako rezerwowy CP Mérida. Sezon 1998/1999 Rosjanin spędził w drugoligowej Composteli.

W połowie 1999 roku Radczenko wyjechał do Japonii i podpisał kontrakt z tamtejszym Júbilo Iwata wywodzącym się z miasta Iwata. Na koniec roku został mistrzem Japonii, a w 2000 roku zajął z Júbilo 4. miejsce w rozgrywkach ligowych. W połowie 2001 roku Dmitrij został piłkarzem chorwackiego Hajduka Split i przez rok występował na boiskach ligi chorwackiej. W 2002 roku został piłkarzem amatorskiego hiszpańskiego klubu, Bergantiños FC. W 2003 roku w jego barwach zakończył karierę.

Sezon	Klub	Kraj	Rozgrywki	Mecze	Bramki
1988	Dynamo Leningrad	ZSRR	3. liga	20	5
1989	Zenit Leningrad	ZSRR	1. liga	19	5
1990	Zenit Leningrad	ZSRR	1. liga	35	11
1991	Spartak Moskwa	ZSRR	1. liga	29	13
1992	Spartak Moskwa	Rosja	Premier Liga	18	12
1993	Spartak Moskwa	Rosja	Premier Liga	14	2
1993/94	Racing Santander	Hiszpania	Primera Division	36	11
1994/95	Racing Santander	Hiszpania	Primera Division	36	9
1995/96	Deportivo La Coruña	Hiszpania	Primera Division	28	5
1996/97	Rayo Vallecano Madryt	Hiszpania	Primera Division	31	1
1997/98	CP Mérida	Hiszpania	Primera Division	10	0
1998/99	SD Compostela	Hiszpania	Segunda Division	9	0
1999	Júbilo Iwata	Japonia	J-League	7	1
2000	Júbilo Iwata	Japonia	J-League	21	5
2001/02	Hajduk Split	Chorwacja	Prva HNL	10	4

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Związku Radzieckiego Radczenko zadebiutował 21 listopada 1990 roku w zremisowanym 0:0 towarzyskim meczu ze Stanami Zjednoczonymi. W kadrze ZSRR rozegrał 2 mecze, a 16 sierpnia 1992 rozegrał swój pierwszy mecz w barwach reprezentacji Rosji, wygrany 2:0 z Meksykiem. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Pawła Sadyrina do kadry na Mistrzostwa Świata w USA. Tam wystąpił we wszystkich trzech grupowych spotkaniach: w przegranych 0:2 z Brazylią i 1:3 ze Szwecją oraz wygranym 6:1 z Kamerunem i zdobył w nim gola. Ostatni mecz w kadrze narodowej rozegrał w październiku 1996 przeciwko Izraelowi (1:1). Łącznie wystąpił w niej 33 razy i strzelił 9 bramek.

Źródła

• Profil na stronie National Football Teams (ang.)