Siergiej Juran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Juran
Yuran2008.JPG
Imię i nazwisko Siergiej Nikołajewicz Juran
Data i miejsce
urodzenia
11 czerwca 1969
Łuhańsk, Ukraińska SRR 
Pseudonim barsik (pantera śnieżna)
Pozycja napastnik
Wzrost 184 cm
Masa ciała 83 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1989–1991
1991–1994
1994–1995
1995
1996
1996–1997
1997–1999
1999
1999–2001
Dynamo Kijów
Benfica Lizbona
FC Porto
Spartak Moskwa
Millwall
Fortuna Düsseldorf
VfL Bochum
Spartak Moskwa
Sturm Graz
31 (15)
63 (19)
23 (4)
8 (2)
13 (1)
16 (5)
27 (5)
17 (3)
26 (6)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1990–1991
1992
1992–1999
 ZSRR
 WNP
 Rosja
13 (4)
3 (0)
25 (5)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2004
2006
2006
2007–2008
2008
2009
2011–2012
2012–2013
Dinamo Stawropol
Ditton Daugavpils
FC TVMK Tallinn
Szynnik Jarosławl
FK Chimki
Łokomotiw Astana
Simurq Zaqatala
Sibir Nowosybirsk

Siergiej Nikołajewicz Juran, ros. Сергей Николаевич Юран, ukr. Сергій Миколайович Юран, Serhij Mykołajowicz Juran (ur. 11 czerwca 1969 w Łuhańsku, Ukraińska SRR) – rosyjski piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji napastnika. Ma obywatelstwo rosyjskie i portugalskie.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek internatu sportowego w Łuhańsku, skąd w 1985 trafił do młodzieżowej drużyny Zorii Woroszyłowgrad, występującej we Wtoroj lidze ZSRR. W 1986 klub zdobył awans do Pierwoj Ligi, a utalentowanym napastnikiem zainteresowało się wiele klubów. Na propozycję Dynama Kijów poprosił o jeszcze rok występów w Zorii. Po zakończeniu sezonu 1987 przyjechał jak umawiał się do Kijowa. W pierwszym sezonie strzelił 10 bramek w drużynie rezerwowej Dynama. W wejściu do podstawowej jedenastki przeszkodziła niebezpieczna kontuzja nogi. Przez swój ciężki charakter nie raz był karany. W ramach kary Walery Łobanowski odesłał go do jednostki wojskowej, w której przez 2 miesiące obierał ziemniaki. Od 1990 był podstawowym piłkarzem Dynama i zdobył z nim w tymże roku Mistrzostwo ZSRR oraz puchar ZSRR. W 1991 Sven-Göran Eriksson zaprosił go do Benfiki Lizbona. W pierwszym meczu w składzie Benfiki strzelił 4 bramki i został idolem portugalskich fanów. W 1993 zdobył puchar Portugalii, a 1994 Mistrzostwo Portugalii. Kiedy odszedł z Benfiki Sven-Göran Eriksson Juran też przeszedł do rywala FC Porto, kierowanego przez Bobby Robsona. Z Porto został Mistrzem Portugalii w 1995. Po zakończeniu sezonu zdecydował przyjąć propozycję Olega Romancewa i przeszedł do Spartaka Moskwa. Jednak przez konflikt z trenerami i nową miłość mieszkającą w Anglii w 1996 wyjechał do Londynu, gdzie występował w Millwall. Częste imprezy i dyskoteki doprowadziły do spadku sportowej formy, przez co został przez pewien czas bez klubu. Dopiero niemiecki klub Fortuna Düsseldorf wypożyczył go na rok. W Niemczech został zauważony przez trenera Klausa Toppmöllera i podpisał 4-letni kontrakt z VfL Bochum. Ale częste afery i wyjazdy do Rosji zmusiło kierownictwo zerwać umowę. Dlatego w 1999 powrócił do Spartaka Moskwa. Jednak 30-letni piłkarz był zbyt wolny dla Spartaka i latem został zwolniony z klubu. Dopiero zimą sprzedany do Sturmu Graz. W jednym z meczów złamał kość policzkową i przez 8 miesięcy się leczył. Już nie mógł grać na poprzednim wysokim poziomie i w 2001 postanowił zakończyć karierę piłkarską[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1990-1991 występował w reprezentacji ZSRR. Po rozpadzie ZSRR wybrał reprezentacje WNP, aby uczestniczyć w finałowym turnieju Mistrzostw Europy w 1992. W latach 1992-1999 reprezentant Rosji, w której zaliczył 25 występów, strzelił 5 bramek.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej w 2004 pracował na stanowisku trenera Dinamo Stawropol. W 2006 trenował najpierw Ditton Daugavpils, a następnie FC TVMK Tallinn. W latach 2007-2008 prowadził Szynnik Jarosławl. Od lata 2008 do końca sezonu ratował FK Chimki przed spadkiem z Premier Ligi. Od marca 2009 pracował na stanowisku głównego trenera Łokomotiwu Astana. W lipcu 2011 podpisał kontrakt z azerskim Simurq Zaqatala[2], w którym pracował do lutego 2012[3]. W maju 2012 objął stanowisko głównego trenera Sibiru Nowosybirsk[4].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]