Siergiej Gorłukowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Siergiej Gorłukowicz
Imię i nazwisko Siergiej Wadimowicz Gorłukowicz
Data i miejsce
urodzenia
27 sierpnia 1967
Boruny, Białoruska SRR 
Pozycja obrońca
Wzrost 182 cm
Masa ciała 80 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1980
1981-1984
1985-1986
1986-1989
1989-1992
1992-1995
1995
1996-1998
1999
2000
2001
2002
Torpedo Mohylew
Gomselmasz Homel
CD Castellón
Dynama Mińsk
Lokomotiw Moskwa
Borussia Dortmund
Bayer Uerdingen
Spartak-Ałanija Władykaukaz
Spartak Moskwa
Torpedo-ZIŁ Moskwa
Czkałowiec-Olimpik
Mika Asztarak

112 (21)
22 (0)
114 (11)
44 (1)
80 (6)
5 (0)
83 (5)
42 (5)
22 (0)
18 (0)
2 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1988-1991
1993-1996
 ZSRR
 Rosja
21 (1)
17 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2004
2005-2006
2007
2008
2009-
Saturn Ramienskoje (asystent)
SKA-Eniergija Chabarowsk
Awangard Kursk
Witiaź Podolsk
SKA-Eniergija Chabarowsk

Siergiej Wadimowicz Gorłukowicz (ros. Сергей Вадимович Горлукович, biał. Сяргей Гарлуковіч, Siarhiej Harłukowicz; ur. 18 listopada 1961 w Borunach k. Grodna, Białoruska SRR) - rosyjski piłkarz pochodzenia białoruskiego, grający na pozycji obrońcy, trener piłkarski, reprezentant Związku Radzieckiego i Rosji.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Występował jako obrońca. Wychowanek szkoły sportowej w Mohylewie. Następnie występował w drużynach klubowych Białoruskiej SRR: Torpedzie Mohylew, Gomselmaszu Homel i Dynamie Mińsk. W 1986 przeniósł się do Moskwy by wzmocnić zespół Lokomotiwu. W 1988 z olimpijską drużyną ZSRR zdobył złoty medal Igrzysk w Seulu i w tym samym roku zadebiutował w pierwszej reprezentacji. W 1989 przeszedł do Borussii Dortmund, a w 1992 przeniósł się do Bayeru Uerdingen. Po powrocie z Niemiec grał w w lidze rosyjskiej: przez jeden sezon w Spartak-Ałanii Władykaukaz, z którą zdobył Mistrzostwo Rosji (1995), a następnie w Spartaku Moskwa, w barwach którego wywalczył kolejne tytuły mistrzowskie (1996, 1997, 1998) oraz Puchar Rosji (1998). W kolejnych sezonach grał w drużynach Torpeda-ZIŁ Moskwa, Czkałowca-Olimpiku Nowosybirsk oraz Lokomotiwu Niżny Nowogród, a w 2002 zakończył karierę piłkarską jako zawodnik ormiańskiej Mice Asztarak.

W barwach radzieckiej reprezentacji rozegrał 21 meczów, strzelając 1 bramkę oraz uczestniczył w mistrzostwach świata w 1990 we Włoszech. W rosyjskiej drużynie narodowej rozegrał 17 meczów, uczestniczył w mistrzostwach świata w 1994 w USA oraz w mistrzostwach Europy w 1996 w Anglii.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie z Armenii podjął pracę jako trener-selekcjoner w Spartaku Moskwa. Następnie pracował w sztabie szkoleniowym Saturna Ramienskoje, o od 2005 prowadził drużynę SKA-Eniergija Chabarowsk. 3 maja 2007 został trenerem występującego w Pierwszej Dywizji (odpowiednik II ligi) zespołu Awangardu Kursk. W 2008 roku został trenerem Witiaziu Podolsk, a w 2009 roku ponownie został trenerem SKA-Eniergija Chabarowsk.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]