Dwanaście prac Herkulesa (zbiór opowiadań)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dwanaście prac Herkulesa (ang. The Labours of Hercules) – zbiór opowiadań Agathy Christie wydany w 1947. Głównym bohaterem jest znany detektyw Herkules Poirot. Czuje się on urażony, gdy jego przyjaciel doktor Burton oświadcza mu, że nie pasuje do niego imię mitycznego herosa. Postanawia zatem wykonać dwanaście prac analogicznych to tych, które rozsławiły jego starożytnego imiennika.
Na zbiór składają się następujące opowiadania:
- Wprowadzenie,
- Lew z Nemei – sprawa porwania pekińczyka,
- Hydra lernejska – sprawa plotek,
- Łania ceryntyjska – sprawa odszukania ukochanej Teda Williansona - baleriny i zarazem osoby podającej się za pokojówkę w/w osoby; sprawa rozwiązuje się pomyślnie, jednak kobieta wyznaje, że jest śmiertelnie chora i niedługo umrze. Przykład miłości Teda do Baleriny (występującej pod wieloma imionami) jest przykładem miłości platonicznej.
- Dzik z Erymantu – sprawa Marrascaauda
- Stajnie Augiasza – sprawa afery politycznej,
- Ptaki stymfalijskie – sprawa dwóch tajemniczych Polek,
- Byk kreteński – sprawa złudnego obłędu,
- Klacze Diomedesa – sprawa niezależnych sióstr,
- Pas Hipolity – sprawa obrazu Rubensa,
- Stado Gerionesa – sprawa sekty,
- Jabłka Hesperyd – sprawa zaginionego kielicha,
- Pojmanie Cerbera – sprawa klubu nocnego hrabiny Rossakoff i jej psa Cerbera.