Samotny Dom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Samotny Dom
Peril at End House
Autor Agatha Christie
Język angielski
Data I wyd. 1932
Typ utworu powieść kryminalna
Przekład Mira Michałowska
poprzednia
Tajemnica Błękitnego Expressu
następna
Śmierć lorda Edgware'a

Samotny Dom (ang. Peril at End House) – powieść autorstwa Agathy Christie, wydana po raz pierwszy w 1932.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Herkules Poirot – sławny detektyw
  • Artur Hastings – przyjaciel detektywa
  • Nick Buckley – właścicielka Samotnego Domu
  • Frederyka Rice (nazywana Freddie) – zakochana w Jimie, starająca się o rozwód przyjaciółka panny Nick
  • Jim Lazarus – zakochany we Freddie, syn bogatego antykwariusza
  • George Challenger – kapitan brytyjskiej floty, zakochany w pannie Nick
  • Charles Vyse – adwokat, kuzyn panny Nick
  • Madzia Buckley – kuzynka panny Nick
  • Milly & Bert Croft – Australijczycy, sąsiedzi panny Nick
  • Ellen & William Wilson – gospodyni i ogrodnik Samotnego Domu
  • doktor Graham
  • rodzice Madzi Buckley

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Zawiązanie akcji[edytuj | edytuj kod]

Hercules Poirot wraz ze swoim przyjacielem, kapitanem Hastingsem, spędzają urlop w ślicznej, nadmorskiej miejscowości St Loo. Do Poirota przychodzi mnóstwo korespondencji, również od osób znanych i wpływowych z prośbami o to, by wziął udział w kolejnych śledztwach. Detektyw postanawia jednak przejść na emeryturę i nie zajmować się już dłużej tropieniem przestępców. Jednakże już pierwszego dnia dwaj przyjaciele spotykają młodą dziewczynę niezwykłej urody – pannę Nick Buckley, samotnie mieszkającą w starym zabytkowym domu, zwanym przez okolicznych mieszkańców Samotnym. Okazuje się, że od pewnego czasu miewa ona bardzo dziwne wypadki. Zerwany ze ściany ciężki obraz, zepsute hamulce w samochodzie... – zdaniem Poirota to nie może być przypadek. Ktoś czyha na życie tej młodej dziewczyny i słynny detektyw postanawia odłożyć myśl o emeryturze, by zaangażować się w sprawę i uratować pannę Nick.

Po przeprowadzeniu szczegółowego śledztwa Poirot jest pewien, że dziewczynie ciągle grozi śmiertelne niebezpieczeństwo. Głównymi podejrzanymi są osoby z najbliższego otoczenia Nick: jej trójka przyjaciół – kapitan Challenger, pani Rice i pan Lazarus, jej dalszy krewny, pan Vyse, pracujący w pobliskim miasteczku jako adwokat, dziwnie zachowująca się służąca oraz para sąsiadów, niedawno przybyłych z Australii – państwo Croft. Każda z tych osób miała doskonałą sposobność do zorganizowania zamachów. Poirot radzi pannie Nick, aby zamieszkała z nią jakaś zaufana przyjaciółka. Panna Nick postanawia zaprosić swoją kuzynkę Madzię Buckley. Po pewnym czasie najgorsze przypuszczenia Poirota sprawdzają się – dochodzi do makabrycznej zbrodni. Zamordowana nie zostaje jednak Nick, lecz jej kuzynka, Madzia, która przypadkiem miała na sobie szal pożyczony od panny Buckley. W końcu wychodzi na jaw motyw, dla którego ktoś mógłby chcieć pozbawić pannę Nick życia. Okazuje się, że była ona zaręczona ze zmarłym tragicznie młodym pilotem Setonem, który przed udaniem się na swą ostatnią wyprawę przezornie sporządził testament, zapisując wszystko narzeczonej. Tajemnicze zamachy nie ustają nawet wtedy, gdy zdesperowany detektyw umieszcza swą młodą przyjaciółkę w zamkniętej klinice. Poirot wydaje się bezradny i wszystko wskazuje na to, że będzie to jego pierwsza porażka w karierze. Jednak jak zwykle dzięki intensywnemu myśleniu udaje mu się dociec prawdy i zdemaskować sprawcę.

Rozwiązanie[edytuj | edytuj kod]

Morderczyni przez cały czas odwracała od siebie podejrzenia, przekonując wszystkich, że to ona miała być ofiarą zbrodni. To właśnie Nick Buckley zamordowała swoją kuzynkę Madzię, podczas gdy wszyscy byli przekonani, że śmierć Madzi nie ma żadnego znaczenia i ofiarą miała być sama Nick. Morderczyni dla stworzenia pozorów ciążącego nad sobą niebezpieczeństwa już wcześniej pozorowała "nieudane zamachy na siebie". Okazuje się, że motywem były pieniądze. To nie Nick, a Madzia zaręczona była z Setonem i to jej należała się cała zapisana przez niego fortuna. Nikt nie zwrócił jednak uwagi na pewien szczegół: obie kuzynki nosiły to samo imię i nazwisko – Magdala Buckley. W ten sposób Nick już po śmierci Madzi mogła upozorować, że to ją łączyło uczucie z lotnikiem i przejąć w spadku fortunę.

W końcu Poirot zbiera wszystkich w Samotnym Domu i ujawnia prawdę. Nick do ostatniej chwili próbuje zrzucić winę na pannę Rice, podkładając jej do płaszcza pistolet. To jednak nie zwodzi detektywa, który zna już prawdę. Ze stwierdzenia Poirota już po zabraniu Nick przez policję, możemy wywnioskować, co stało się z dziewczyną. Miała ona przy sobie śmiertelną dawkę kokainy, ukrytą w małym zegarku i prawdopodobnie zażyła ją.

Adaptacje[edytuj | edytuj kod]

Samotny Dom film (1990) z Davidem Suchetem jako Poirot