Dzioborożec żałobny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Dzioborożec żałobny
Buceros rhinoceros -Nashville Zoo-8.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd dzioborożcowe
Rodzina dzioborożce
Rodzaj Buceros
Gatunek dzioborożec żałobny
Nazwa systematyczna
Buceros rhinoceros[1]
Linnaeus, 1758
Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Systematyka w Wikispecies Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dzioborożec żałobny, kalao (Buceros rhinoceros) – gatunek ptaka z rodziny dzioborożców (Bucerotidae) występującego na Półwysep Malajski, Sumatrze i Jawie.

Spis treści

[edytuj] Wygląd

W upierzeniu przeważa czarny kolor. Ogon jest biały i długi i przebiega przez niego czarny pas. Lotki skrzydeł są na końcach białe. Ptak ten posiada także długie nogi i bardzo duży, zakrzywiony dziób z karbowanymi krawędziami. Na górnej części dzioba znajduje się efektowny hełm, wypełniony od środka powietrzem.

[edytuj] Wymiary

Długość ciała wynosi około 120 cm, a masa – od 2 do 3 kg. Samce są minimalnie większe od samic.

[edytuj] Środowisko

Zamieszkuje stare lasy do wysokości 1200 m n.p.m., gdzie przez cały rok ma zapewnione pożywienie.

[edytuj] Zachowanie

Poza sezonem rozrodczym kalao zbierają się w niewielkie grupy, a w czasie sezonu ptaki te łączą się w pary. Porusza się niezgrabnym lotem, w czasie którego wydaje charakterystyczne dźwięki. Dzioborożec za pomocą swojego dzioba pielęgnuje upierzenie, zamurowuje dziuplę, chwyta pożywienie i karmi pisklęta. Karbowany dziób jest przystosowaniem do pewnego chwytu.

[edytuj] Pożywienie

Ptaki te jedzą głównie owoce i orzechy, lecz nie gardzą również owadami.

[edytuj] Rozmnażanie

Lęgi trwają od stycznia do lutego. Po odbyciu godów samica wchodzi do środka wcześniej znalezionej dziupli (55 cm długości, 40 cm szerokości i 1,2 m głębokości) i zamurowuje ją od środka mieszanką mułu, kału i resztek pożywienia. Samica pozostawia jedynie pionową szczelinę. Przez nią samiec dostarcza pożywienie partnerce. Samica znosi zazwyczaj dwa jaja. Okres inkubacji trwa ok. miesiąca. Przez początkowy okres ich życia samica pozostaje w dziupli z młodymi. Później opuszcza dziuplę, którą znowu zamurowują pisklęta, jednak pozostaje w pobliżu gniazda. Za karmienie jej i potomstwa jest w tym czasie odpowiedzialny samiec. Jeżeli w tym okresie zginie, są skazani na śmierć głodową, gdyż wcześniej u samicy nastąpiła wymiana lotek skrzydeł i ogona. Po 3 miesiącach młode opuszczają dziuple, pozostają jednak przy rodzicach do końca sezonu.

[edytuj] Ochrona

Ptak ten nie jest przystosowany do życia w innym środowisku, więc wycinanie lasów, które zamieszkuje, stanowi dla niego bardzo duże zagrożenie.

Przypisy

  1. Buceros rhinoceros w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Buceros rhinoceros. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach