Winnica (miasto)

	Winnica
Herb Winnicy	Flaga Winnicy
Państwo	Ukraina
obwód	winnicki
burmistrz	Wołodymyr Hrojsman
Powierzchnia	70 km²
Położenie	49°13′48″N; 28°28′48″E
Ludność (2009); • liczba ludności; • gęstość	; 370 100 (2011); 5254 os./km²
Nr kierunkowy	+380 43
Kod pocztowy	21000
Podział miasta	3 rejony: zamostjański, leniński, staromiski
	Położenie na mapie Ukrainy ; Winnica
	Strona internetowa miasta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 49°13′48″N 28°28′48″E / 49.23, 28.48

Winnica (ukr. Вінниця) – miasto w środkowej części Ukrainy, na wschodnim Podolu. Stolica obwodu winnickiego. 370 tys. mieszkańców (2011).

[edytuj] Położenie geograficzne

Miasto oddalone jest od Kijowa o 260 km, 429 km od Odessy i 369 km od Lwowa.

[edytuj] Historia

Miasto założone w drugiej połowie XIV wieku w księstwie halicko-włodzimierskim, wzmiankowane w 1363. Od 1395 należało do Wielkiego Księstwa Litewskiego, w 1569 zostało przyłączone do Korony Polskiej. W I Rzeczypospolitej było faktyczną stolicą województwa bracławskiego. Od 1589 odbywały się tu sejmiki, sądy grodzkie i sejmiki ziemskie. W latach 1672–1699 pod kontrolą Turcji. Po Rozbiorze w 1793 miasto znajdowało się w zaborze rosyjskim, jako siedziba ujezdu winnickiego. W latach 1921–1991 w USRR, od 1991 należy do niepodległej Ukrainy.

W latach 1937–1938 NKWD rozstrzelało i pochowało na terenie obecnego Centralnego Parku Miejskiego ponad 9000 osób, których groby ekshumowali Niemcy w 1943 (tzw. mord w Winnicy). W latach 1942–1943, w czasie II wojny światowej, około 10 km na północ od Winnicy, na wschód od szosy do Żytomierza, (naprzeciw Strzyżawki), znajdowała się kwatera główna Hitlera (niem. Führerhauptquartier) FHQ Wehrwolf.

Winnica i jej okolice były miejscem działania Einsatzgruppe D, która wymordowała, jak się szacuje, do 28 tysięcy ludzi, w tym praktycznie całą żydowską populację miasta.