Edward Fincke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Michael Fincke

Edward Michael Fincke (ur. 14 marca 1967 w Pittsburghu, stan Pensylwania, USA) – inżynier, pułkownik lotnictwa, amerykański astronauta.

Wykształcenie oraz służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

  • 1985 – w Sewickley (stan Pensylwania) ukończył Sewickley Academy.
  • 1989 – na Massachusetts Institute of Technology uzyskał licencjat z astronautyki i aeronautyki oraz z nauki o Ziemi i planetach. W lecie w ramach wymiany naukowej odbył staż w zakresie astronautyki na Moskiewskim Instytucie Lotnictwa im. S. Ordżonikidze.
  • 1990 – na Stanford University uzyskał tytuł magistra astronautyki i aeronautyki. Po studiach rozpoczął czynną służbę wojskową w Siłach Powietrznych Stanów Zjednoczonych.
  • 1991 – po odbyciu podstawowego przeszkolenia lotniczego rozpoczął służbę w Air Force Space and Missiles Systems Center w bazie lotniczej w Los Angeles (Kalifornia), gdzie jako inżynier pracował przy testowaniu systemów kosmicznych.
  • 1994 – ukończył Szkołę Pilotów Doświadczalnych Sił Powietrznych (USAF Test Pilot School) w bazie wojskowej Edwards w Kalifornii. Następnie służył w 39. doświadczalnej eskadrze lotniczej (39th Flight Test Squadron) stacjonującej w bazie Eglin (Floryda). Latał na myśliwcach F-15 i F-16 i jako inżynier uczestniczył w kilku programach badawczych.
  • 1996 – w styczniu przeniesiony do centrum doświadczalnego Gifu (Gifu Test Center) w bazie lotniczej Gifu w Japonii. Uczestniczył tam w amerykańsko-japońskim programie budowy myśliwca XF-2.
  • 2001 – na University of Houston w Clear Lake uzyskał tytuł magistra w dziedzinie geologii planetarnej.

Na ponad 30 typach różnych samolotów wylatał ponad 825 godzin.

Kariera astronauty i praca w NASA[edytuj | edytuj kod]

  • 19961 maja został wybrany do 16 grupy astronautów NASA. W sierpniu w Johnson Space Center rozpoczął szkolenie podstawowe.
  • 1998 – po zakończeniu dwuletniego szkolenia uzyskał kwalifikacje specjalisty misji i został skierowany do Wydziału Eksploatacji Stacji Kosmicznej (Station Operations Branch) Biura Astronautów NASA.
  • 19992001 – w lipcu 1999 po raz pierwszy otrzymał przydział do rezerwowej załogi czwartej ekspedycji na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Obok Fincke'a znaleźli się w niej również Giennadij Padałka oraz Stephen Robinson. Pod koniec 2000 rozpoczęły się przygotowania do misji. Podczas szkolenia Fincke zdobył uprawnienia inżyniera pokładowego statków kosmicznych Sojuz TM oraz Sojuz TMA. W październiku 2001 byli dublerami podstawowej załogi w składzie: Jurij Onufrijenko, Carl Walz i Daniel Bursch, która na ISS poleciała z misją STS-108.
  • 2002 – w marcu został włączony do podstawowej załogi 9 ekspedycji na ISS. Znaleźli się w niej także Giennadij Padałka oraz Oleg Kononienko. Miesiąc później z uwagi na stan zdrowia z załogi rezerwowej 6 ekspedycji wycofany został Carlos Noriegia. Jego miejsce zajął Fincke. Podstawowa załoga: Kenneth Bowersox, Donald Petit oraz Nikołaj Budarin poleciała w kosmos w październiku w załodze misji STS-113. W dniach od 13 do 20 maja Fincke w podwodnym laboratorium Aquarius dowodził wyprawą NEEMO 2. Uczestniczyli w niej również astronauci Sunita Williams oraz Daniel Tani.
  • 2003-2004 – w lutym 2003 po katastrofie promu Columbia loty wahadłowców zawieszono, a stałe załogi ISS zmniejszono do dwóch osób. Po tych decyzjach sformowano nowe załogi przygotowujące się do lotu w kosmos. W grudniu 2003 Fincke i Padałka zostali wyznaczeni do podstawowego składu Ekspedycji 10. W styczniu 2004 najpierw Fincke (zastąpił z powodów zdrowotnych Williama McArthura) a później Padałka zostali przeniesieni do podstawowej załogi Ekspedycji 9. Wyprawa na pokładzie Sojuza TMA-4 doszła do skutku między kwietniem a październikiem 2004.
Załoga Sojuza TMA-13. Od lewej:R. Garriott, J. Łonczakow i E. Fincke.

Loty kosmiczne[edytuj | edytuj kod]

Członkowie Ekspedycji 8 i 9. Od lewej: M. Foale, A. Kaleri, E. Fincke, A. Kuipers i G. Padałka

Start do misji Sojuz TMA-4 nastąpił 19 kwietnia 2004. Na pokładzie statku Sojuz znajdowała się 3-osobowa załoga. Dowódcą był Giennadij Padałka. Fincke pełnił funkcję inżyniera pokładowego 2. Trzecim członkiem załogi był holenderski astronauta André Kuipers, który był pierwszym inżynierem pokładowym statku. 21 kwietnia nastąpiło połączenie Sojuza z Międzynarodową Stacją Kosmiczną. Pięć dni później, 26 kwietnia, Padałka i Finke (dziewiąta stała załoga stacji) przejęli ISS od swoich poprzedników a Aleksandr Kaleri, Michael Foale oraz André Kuipers 30 kwietnia w kapsule Sojuza TMA-3 powrócili na Ziemię. Podczas misji trwającej do 24 października 2004 astronauci przyjęli dwa statki transportowe typu Progress, które przywiozły na stację zaopatrzenie. Poza tym 4-krotnie wychodzili w otwartą przestrzeń kosmiczną instalując m.in. na jej powierzchni nowe anteny. Naprawiali też system chłodzenia i jeden z żyroskopów. Finke spędził poza statkiem w sumie 15 godzin 45 minut i 22 sekundy. 16 października przycumował Sojuz TMA-5 przywożąc członków kolejnej zmiany (Ekspedycja 10Saliżan Szaripow oraz Leroy Chiao). Razem z nimi na stację dotarł również Jurij Szargin, który powrócił na Ziemię z Padałką i Fincke. Kapsuła Sojuza TMA-4 opadła na powierzchnię Ziemi 95 km NE od Arkałyku.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • NASA Space Flight Medal (medal NASA przyznawany za udział w locie kosmicznym)
  • NASA Distinguished Service Medal (medal NASA przyznawany za wybitne zasługi)
  • United States Air Force Meritorious Service Medal (medal za zasługi dla sił powietrznych)
  • trzykrotnie Air Force Commendation Medal (medal za zasługi dla sił powietrznych)
  • dwukrotnie Air Force Achievement Medal (medal sił powietrznych przyznawany za osiągnięcia)
  • ISS Leadership Award
  • Medal "Za zasługi w podboju kosmosu" (2011, Rosja)[3]

Wykaz lotów[edytuj | edytuj kod]

Loty kosmiczne, w których uczestniczył Edward M. Fincke
Lp. Data startu Statek kosmiczny Data lądowania Statek kosmiczny Funkcja Czas trwania
1
19 kwietnia 2004
Sojuz TMA-4
24 października 2004
Sojuz TMA-4
Inżynier pokładowy 2 Sojuza
inżynier lotu ISS
187 dni 21 godzin 16 minut i 9 sekund.
2
12 października 2008
Sojuz TMA-13
8 kwietnia 2009
Sojuz TMA-13
Inżynier pokładowy Sojuza
dowódca Ekspedycji 18 na ISS
178 dni 13 minut i 38 sekund.
3
16 maja 2011
STS-134
Endeavour
F-25
1 czerwca 2011
STS-134
Endeavour
F-25
Specjalista misji
15 dni 17 godzin 38 minut i 23 sekundy.
Łączny czas spędzony w kosmosie — 381 dni 15 godzin 8 minut i 10 sekund.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons